II SAB/Kr 72/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędziowie WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi U. B. oraz M. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości I. zobowiązuje Wojewodę Małopolskiego do wydania aktu w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu, III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. w pozostałej części skargę oddala, V. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżących U. B. i M. B. kwoty po 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 14 grudnia 2005 r. (data wpływu do organu: 20 grudnia 2005 r.) I. B. wystąpiła do Wojewody Małopolskiego o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa, przez uprawniony podmiot, w trybie ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133 poz. 872 ze zm.), prawa własności nieruchomości oznaczonej jako pgr [...] i [...], położonej w K. . Pismem z dnia 20 stycznia 2006 r. znak: RR.II.AC.7724-6-2528-05 Wydział Rozwoju Regionalnego Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie wezwał I. B. do uzupełnienia wniosku poprzez dostarczenie aktualnego wypisu i wyrysu z rejestru ewidencji gruntów, aktualnego wypisu z księgi wieczystej oraz innych dokumentów poświadczających prawo własności do nieruchomości wraz z adresami ewentualnych współwłaścicieli oraz podanie pod jaką ulicę zajęta jest wnioskowana nieruchomość. Pismem z dnia 13 lutego 2006 r. I. B. przedłożyła dokumenty w niniejszej sprawie, jednocześnie informując, że nie zna adresu zamieszkania współwłaścicieli nieruchomości. Pismem z dnia 13 lipca 2006 r. znak: RR.II.AC.7724-6-2528-05 Wydział Rozwoju Regionalnego Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie poinformował strony, na podstawie art. 36 w związku z art. 35 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, że sprawa nie może być załatwiona w ustawowym terminie, gdyż wydanie decyzji musi zostać poprzedzone przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego i zgromadzeniem odpowiednich dokumentów oraz koniecznością ich udostępnienia stronom. W związku z tym sprawa zostanie załatwiona w terminie dwóch miesięcy od daty spełnienia powyższych wymogów i formalności. Pismem z dnia 18 sierpnia 2006 r. znak GD-03-1.7229-426/06 Wydział Geodezji Urzędu Miasta Krakowa poinformował, iż wszczął postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia, czy nieruchomości objęte wnioskiem z dnia 14 grudnia 2005 r. podlegają działaniu przepisów art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Po dokonaniu ustaleń stosowne dokumenty miały zostać przekazane do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie. Pismem z dnia 29 lipca 2008 r. znak: GD-03-1.7229-426/06 Wydział Geodezji Urzędu Miasta Krakowa poinformował, że działki nr [...] (powstałe z parcel Ikat.[...] lkat. [...] gm. kat. [...]), obręb [...], jedn. ewid. [...], w dniu 31 grudnia 1998 r. nie były zajęte pod drogę publiczną pozostającą z zarządzie jednostek miejskich (Krakowski Zarząd Komunalny w Krakowie, Zarząd Dróg i Transportu w Krakowie). W dniu 10 listopada 2016 r. do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie wpłynęło pismo Wydziału Geodezji Urzędu Miasta Krakowa znak: GD-4-3 6822 574 2016 z prośbą o informację, czy postepowanie toczące się w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną w stosunku do działek [...] (powstałych z parcel l. kat. [...] i l. kat. [...] gm. kat. [...]) obręb [...] jedn. ewid. [...] zostało zakończone. Pismem z dnia 17 października 2019 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.AM Wojewoda Małopolski wystąpił z wnioskiem do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie o wydanie odpisu dokumentów z akt księgi wieczystej nr [...] W dniu 30 grudnia 2019 r. do Wojewody Małopolskiego wpłynęło pismo Sądu Rejonowego dla Krakowa -Podgórza w Krakowie z dnia 17 grudnia 2019 r. stanowiące odpowiedź na wniosek z dnia 17 października 2019 r. Pismem z dnia 10 lutego 2022 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013 Wojewoda Małopolski zwrócił się do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta Krakowa o przedłożenie dokumentów, na podstawie których opracowane zostało pismo z dnia 29 lipca 2008 r. znak: GD-03-1.7229-18/06, w którym stwierdzono, że brak zajęcia przedmiotowych działek pod ul. [...] a także o przedłożenie wykazu synchronizacyjnego (równoważnika) dla działek nr [...], obręb [...], jedn. ewid. [...] W dniu 9 marca 2022 r. do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie wpłynęła odpowiedź Urzędu Miasta Krakowa Wydział Geodezji na pismo z dnia 10 lutego 2022 r. Pismem z dnia 13 maja 2022 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KM Wojewoda Małopolski wystąpił do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w Krakowie o przesłanie kserokopii papierowego Lwh [...] [...] Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza pismem z dnia 23 maja 2022 r. (data wpływu do Urzędu: 26 maja 2022 r.) przesłał kserokopię wnioskowanego lwh. Pismem z dnia 31 maja 2022 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KM Wojewoda Małopolski wystąpił do Archiwum Narodowego w Krakowie o przesłanie dokumentów stanowiących podstawę wpisów prawa własności w Lwh [...]. Archiwum Narodowe w Krakowie pismem z dnia 13 czerwca 2022 r. (data wpływu do Urzędu: 14 czerwca 2022 r.) znak NII.6341.91.2022 przesłało dokumentację, która była w jego posiadaniu. W dniu 26 sierpnia 2022 r. M. B., U. B. i M. B.-M. (spadkobierczynie I. B.) pismem z dnia 20 sierpnia 2022 r. wycofały złożony przez ich matkę w dniu 20 grudnia 2005 r. wniosek o regulację stanu prawnego nieruchomości w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Pismem z dnia 27 września 2022 r. znak:WS-IV.7533.1.3630.2013.KM Wojewoda Małopolski zwrócił się do stron postępowania, czy wyrażają zgodę na umorzenie postępowania. Organ poinformował, że brak odpowiedzi w terminie 7 dni od daty otrzymani niniejszego pisma, zostanie potraktowany jako zgoda na umorzenie postępowania. Decyzją z dnia 17 listopada 2022 r. nr 1 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski umorzył postępowanie w części dotyczącej działki nr [...] (odpowiadającej pgr l.kat [...]), a decyzją z dnia 17 listopada 2022 r. nr 2 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG umorzył postępowanie w części dotyczącej działki nr [...] (odpowiadającej pgr l.kat [...]). Po rozpatrzeniu odwołań M. B., U. B. i M. B.-M., Minister Rozwoju i Technologii decyzjami z dnia 15 lutego 2023 r. znak: DO.1.7614.634.2022.OG i DO.1.7614.635.2022.OG uchylił w całości powyższe decyzje Wojewody Małopolskiego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia 10 maja 2023 r. (data wpływu do Urzędu: 18 maj 2023 r.) Minister Rozwoju i Technologii zwrócił akta przedmiotowej sprawy. Pismem z dnia 13 czerwca 2023 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski zwrócił się do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie o wydanie odpisu dokumentów z akt księgi wieczystej nr [...] Kolejnym pismem z dnia 13 czerwca 2023 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski wystąpił do M. B., występującej jako pełnomocnik R. S., o przesłanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub sporządzonego przez notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia po M. S. (c. W. i Z.). W dniu 20 czerwca 2023 r. U. B. przedłożyła w Małopolskim Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie odpis postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 18 czerwca 2013 r. sygn. akt VI [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po M. S.. W dniu 12 lipca 2023 r. do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie wpłynęła odpowiedź Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza na pismo z dnia 13 czerwca 2023 r. Pismami z dnia 28 sierpnia 2023 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski zwrócił się do domniemanych spadkobierców o przedłożenie uwierzytelnionej kopii postanowienia właściwego sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub sporządzonego przez notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia po: K. S. z domu S., M. S. z domu S. (c. F. i K. ) zmarłej 7 stycznia 2004 r. oraz po M. S. (s. F. i K. ) zmarłym 20 września 1987 r., a także po domniemanych spadkobiercach M. S., tj. po R. M. (s. M. i M.) oraz po K. S. (s. M. i M.). Jednocześnie organ zwrócił się o informację na temat adresów zamieszkania domniemanych spadkobierców po F. S. (s. F. i K.), J. S. (s. F. i K.), J. S. (s. F. i K.) oraz S. S. (s. F. i K.). W odpowiedzi w dniu 1 września 2023 r. M. J. poinformowała pisemnie (data wpływu do Urzędu), że nie posiada postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po M. S. oraz po K. S., a także nie posiada informacji o pozostałych stronach postępowania. Natomiast W. S. w dniu 15 września 2023 r. osobiście przedłożył do akt sprawy postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po M. S. oraz przedłożył do akt sprawy inne dokumenty własnościowe. Pismami z dnia 26 września 2023 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski zwrócił się do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie o wydanie odpisu dokumentów z akt księgi wieczystej nr [...] oraz do Archiwum przy Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Krakowa - Nowej Huty o przesłanie testamentu objętego aktem notarialnym z dnia 10 maja 1962 r. nr Rep. A. [...]. W dniu 25 października 2023 r. wpłynęły do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie przesłane przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza postanowienia spadkowe zawnioskowane przy piśmie z dnia 26 września 2023 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG. Pismem z dnia 6 listopada 2023 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza IV Wydział Ksiąg Wieczystych poinformował, że wypis aktu notarialnego może być wydany po wykazaniu, iż zostały spełnione przesłanki żart 110 § 1 ustawy Prawo o notariacie. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2023 r. nr 1 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski zawiesił postępowanie w części dotyczącej działki nr [...], a postanowieniem nr 2 z tej samej daty znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG zawiesił postępowanie w części dotyczącej działki nr [...] i wezwał Prezydenta Miasta Krakowa oraz W. S., M. S., Z. G., S. P., E. O., K. O., M. S., D. S., M. J., M. B., M. B., U. B., J. P., R. S. do przedłożenia prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub zarejestrowanego notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia po K. S., F. S., J. S., J. S., S. S. oraz M. S.. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2024 r. znak: DO.1.7614.807.2023.JS Minister Rozwoju i Technologii uchylił postanowienie Wojewody Małopolskiego nr 1 z dnia 30 listopada 2023 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG, a postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2024 r. znak: DO.1.7614.808.2023.JS uchylił postanowienie Wojewody Małopolskiego nr 2 z dnia 30 listopada 2023 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pismem z dnia 27 czerwca 2024 r. U. B., M. B. i M. B.-M. (zwane dalej także skarżącymi) złożyły ponaglenie w związku z prowadzonym postępowaniem WS-IV.7533.1.3630.2013.KG. W uzasadnieniu ponaglenia skarżące podniosły, że sprawa toczy się już 19 lat, a od czasu wydania przez Ministra Rozwoju i Technologii postanowienia z dnia 15 kwietnia 2024 r. znak: DO.1.7614.808.2023.JS Wojewoda Małopolski nie podjął żadnych czynności. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2024 r. znak: DO.1.7614.417.2024.JS Minister Rozwoju i Technologii uznał powyższe ponaglenie za nieuzasadnione. W dniach 23 i 25 września 2024 r. Wojewoda Małopolski przeprowadził kwerendę akt księgi wieczystej [...] w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w celu pozyskania informacji o stronach postępowania, które pomogą w ustaleniu ich adresów zamieszkania bądź domniemanych spadkobierców, a także możliwości pozyskania dokumentów mających kluczowe znaczenie dla ustalenia prawa własności do przedmiotowej nieruchomości. Pismem z dnia 25 września 2024 r. Wojewoda Małopolski wystąpił do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie IV Wydział Ksiąg Wieczystych o wypis testamentu objętego aktem notarialnym z dnia 10 maja 1962 r. Rep. A nr [...]. Z kolei pismem z dnia 26 września 2024 r. organ wystąpił do Urzędu Stanu Cywilnego w Krakowie o przesłanie odpisu aktów zgonu po K. S. z domu S., F. S., J. S., J. S., S. S. i M. S.. Pismem z dnia 3 października 2024 r. znak: SC-05.5362.28998.2024 Urząd Stanu Cywilnego przesłał akt zgonu K. S., natomiast w stosunku do pozostałych osób ze względu na brak szczegółowych danych, akty zgonu nie zostały odnalezione. W odpowiedzi na pismo z dnia 25 września 2024 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa - Podgórza IV Wydział Ksiąg Wieczystych przesłał do Wojewody Małopolskiego (data wpływu: 9 października 2024 r.) testament K. S. objęty aktem notarialnym Rep. A nr [...]. Pismem z dnia 26 września 2024 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski zwrócił się do domniemanych spadkobierców o przedłożenie uwierzytelnionej kopii postanowienia właściwego sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub sporządzonego przez notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia po W. S. (zm. [...] r.). W odpowiedzi na powyższe pismo A. G., M. S., T. S. i Ł. S. (domniemani spadkobiercy po W. S.) poinformowali, iż nie posiadają żadnych dokumentów dotyczących sprawy. Pismem z dnia 26 listopada 2024 r. znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski wystąpił do Sądu Rejonowego dla Krakowa - Nowej Huty I Wydział Cywilny o udzielenie informacji i przesłanie postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku po K. S. z domu S.. W odpowiedzi Sąd Rejonowy dla Krakowa - Nowej Huty pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. znak: IC.054.983.2024 wskazał, aby po niniejszy dokument zwrócić się bezpośrednio do Archiwum Narodowego w Krakowie. Wobec powyższego pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. znak: WS-IV. 7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski zwrócił się do Archiwum Narodowego o przesłanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po K. S. z domu S.. Archiwum Narodowe pismem z dnia 2 lutego 2025 r. znak: OIII.6341.695.2024 (data wpływu do Urzędu: 11 lutego 2025 r.) przesłało postanowienie o stwierdzenie praw do spadku po K. S.. Pismem z dnia 19 lutego 2025 r. (złożonym 26 lutego 2025 r) U. B. i M. B. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Małopolskiego postępowania znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG (poprzednio RR.II.AC.7724-6-2528-05). Skarżące domagały się stwierdzenia, że Wojewoda Małopolski dopuścił się rażącej bezczynności oraz przewlekłości w prowadzeniu w/w postępowania, zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie stosownej decyzji, wymierzenie organowi grzywny w wysokości prawem przewidzianej (tj. dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS oraz zasądzenie na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości połowy ustalonej w powyższy sposób kwoty. Skarżące zarzuciły Wojewodzie Małopolskiemu prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób całkowicie niezgodny z obowiązującymi przepisami w zakresie czasu jego trwania (wszczęte w 2006 r.). W ocenie skarżących, brak zawiadomienia stron o jakimkolwiek działaniu w sprawie po dniu 7 sierpnia 2024 roku, tj. po dacie zwrotu akt z Ministerstwa Rozwoju i Technologii (postępowanie w sprawie wniesionego przez strony ponaglenia), świadczy o tym, że Wojewoda Małopolski nie wykonał żadnych czynności zmierzających do zakończenia tego postępowania, czego konsekwencją jest trwający od 2006 r. stan niepewności prawnej, spowodowanej brakiem merytorycznej decyzji w przedmiocie regulacji stanu prawnego nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] (odpowiadająca PGR l.kat.[...], obręb [...]. jedn. ewid. [...]) w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133 poz. 872 ze zm.). Zdaniem skarżących, w trakcie trwania tego postępowania wielokrotnie złamana została zasada jego jawności. Strony nie były bowiem informowane o czynnościach wpływających w sposób istotny na jego przebieg. Rażącym tego przykładem jest chociażby sprawa dokonania podziału geodezyjnego działki o pierwotnej wielkości 0,6195 ha na dwie działki: działkę nr [...] (obręb [...], jedn. ewid. [...]) o powierzchni 0,5728 ha i działkę nr [...] (obr. [...], jedn. ewid. [...]) o powierzchni 0,0467 ha, który to podział został przeprowadzony bez wiedzy właścicieli, lub ich spadkobierców (do dzisiaj skarżącym nie udało się ustalić, kiedy to miało miejsce). Zdaniem skarżących, czas trwania postępowania (19 lat) stanowi karygodne złamanie przepisów dotyczących terminów załatwiania spraw administracyjnych., to Jest art. 35 §1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżące podniosły, że po uchyleniu przez Ministra Rozwoju i Technologii decyzji Wojewody Małopolskiego nr 1 i nr 2 z dnia 17 listopada 2022 r. dalsze postępowanie w sprawie działki nr [...] (decyzja MRiT nr 1) zostało przez Wojewodę Małopolskiego przeprowadzone wzorowo. Strony były na bieżąco informowane o jego postępach, w efekcie doszło do wydania przez Wojewodę Małopolskiego decyzji kończącej sprawę i do wypłaty należnego odszkodowania, którego proponowaną wysokość strony przyjęły bez zastrzeżeń (decyzja nr 1 Wojewody Małopolskiego z dnia 31 maja 2023 r. o ustaleniu odszkodowania za udział wynoszący [...] części nieruchomości - działka nr [...] obr. [...], jedn. ewid. [...]). Natomiast w sprawie drugiej działki, tej której dotyczy niniejsza skarga (działka nr [...], obręb [...], jedn. ewid. [...]), po cofnięciu sprawy do ponownego rozpoznania nic się nie działo. Skarżące stwierdziły, że analiza działań Wojewody Małopolskiego w tej sprawie wyraźnie wskazuje na brak woli jej definitywnego zakończenia i stosowanie praktyk, nie mających wiele wspólnego z przestrzeganiem obowiązującego prawa. Zdaniem skarżących, podnoszony przez Wojewodę Małopolskiego argument usprawiedliwiający długi czas trwania postępowania administracyjnego koniecznością zidentyfikowania spadkobierców wszystkich współwłaścicieli nie znajduje potwierdzenia "w polskim obrocie prawnym". Skarżące wskazały, że z postanowień Wojewody Małopolskiego z dnia 30 listopada 2023 r. nr 1 i nr 2 strony postępowania dowiedziały się, że Wojewoda Małopolski zawiesza postępowanie z uwagi na konieczność "skompletowania" wszystkich spadkobierców pierwotnych współwłaścicieli. Skarżące podkreśliły przy tym, że w/w postanowienie nr 1 dotyczy działki nr [...], za którą zostało już wypłacone odszkodowanie, na podstawie wcześniej wydanej przez Wojewodę Małopolskiego prawomocnej decyzji. Wątpliwości skarżących budzi więc fakt, że skoro dało się wypłacić odszkodowanie współwłaścicielom działki nr [...] (9/12 całości) bez ustalania "kompletu" spadkobierców, to dlaczego nie da się tego samego uczynić w odniesieniu do działki nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania pozyskał informację opisowo-graficzną z mapy ewidencyjnej i rejestru gruntów dla przedmiotowych działek, a także podejmował czynności mające na celu wyjaśnienie prawa własności przysługujące do przedmiotowej nieruchomości w oparciu o księgę wieczystą nr [...], obejmującą działki nr [...] W Podsystemie Dostępu do Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych na internetowej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości organ ustalił, iż działka nr [...] została wykreślona z księgi wieczystej nr [...] i przeniesiona do księgi wieczystej nr [...] Organ wskazał przy tym na skomplikowaną sytuację własnościową powyższych nieruchomości. Współwłaścicielami są bowiem dwie rodziny nie mające ze sobą więzi rodzinnych, a rodzina B. nie posiadała żadnych informacji o tych osobach oprócz przekazywanych pokoleniowo opowieści rodzinnych, co utrudniło poszukiwanie. Organ dodał, że córki I. B. - następczynie prawne, pomimo wielokrotnych wyjaśnień, że organ ma obowiązek ustalenia wszystkich stron postępowania, pomniejszały rolę współwłaścicieli z drugiej rodziny, wręcz negując ich prawo własności i nie ułatwiając identyfikacji stron w postępowaniu. Jednocześnie wielokrotnie wskazywano córkom zmarłej I. B., że nie są stronami niniejszego postępowania do czasu przedłożenia właściwych dokumentów poświadczających prawo własności do nieruchomości regulowanej w niniejszym postępowaniu. Prawo własności do nieruchomości po zmarłej I. B. zostało uregulowane dopiero w 2022 r. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie I Wydziału Cywilnego z dnia [...] r. sygn. akt [...], spadek po I. B. nabyły córki: M. B., M. B. i U. B.. Odnosząc się do zarzutów skargi Wojewoda Małopolski wskazał, że niniejsze postępowanie dotyczy regulacji stanu prawnego w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Zgodnie z art. 73 ust. 1 tej ustawy nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stały się z mocy prawa własnością tych jednostek za odszkodowaniem. Potwierdzenie wywłaszczenia nieruchomości zajętej pod drogę publiczną następuje w drodze decyzji wojewody (art. 73 ust. 3 tej ustawy). Decyzja taka nie tworzy nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny istniejący w dniu 31 grudnia 1998 r., ma więc charakter deklaratoryjny. Organ wyjaśnił, że działki nr [...], obręb [...], jedn. ewid. [...], w dniu 31 grudnia 1998 r. objęte były księgą wieczystą nr [...] Obecnie działka nr [...], obręb [...], jedn. ewid. [...], objęta jest księgą wieczystą nr [...] i stanowi własność Skarbu Państwa, na podstawie decyzji nr 5/13 Wojewody Małopolskiego o pozwoleniu na realizację inwestycji z dnia 14 czerwca 2013 r. znak: WI-IX.7840.1.2.2013 oraz decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 2 lutego 2015 r. znak: DOII-II-db/BOII-2db-772-46-241/13/15. W związku z powyższym w Małopolskim Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie w stosunku do działki nr [...] prowadzone było również postępowanie administracyjne w trybie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1812 ze zm.), które zostało zakończone decyzją nr 1 Wojewody Małopolskiego z dnia 31 maja 2023 r. znak: WS-II.7570.2.49.2051.KD oraz decyzją nr 2 Wojewody Małopolskiego z dnia 14 sierpnia 2023 r. znak: WS-II.7570.2.49.2051.KD. Organ stwierdził, że zakończenie powyższego postępowania nie ma wpływu na orzekanie w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, gdyż decyzja wydana w tym trybie orzeka na dzień 1 stycznia 1999 r. Wojewoda Małopolski stwierdził, że w toku prowadzonego postępowania w trybie art. 73 w/w ustawy ustalono, że przedmiotowe działki nie zostały zajęte w dniu 31 grudnia 1998 r. pod drogę publiczną. Z analizy dostępnych portali geodezyjnych wynika, iż przedmiotowe działki stanowią wał przeciwpowodziowy w Ł. oraz ścieżkę rowerową znajdującą się w koronie wału. M. B., U. B. oraz M. B.-M. były informowane o nieodpowiednim trybie, w którym wniosek został złożony oraz o problemie z ustaleniem własności nieruchomości, co uniemożliwia wydanie orzeczenia. Postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. nr 1 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski zawiesił postępowanie w części dotyczącej działki nr [...], a postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. nr 2 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG zawiesił postępowanie w części dotyczącej działki nr [...] do czasu przedłożenia prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub zarejestrowanego notarialnie aktu poświadczenia dziedziczenia po F. S., J. S., J. S., S. S., M. S. oraz W. S.. Na postanowienia te skarżące wniosły zażalenia. W piśmie z dnia 22 kwietnia 2025 r. U. B. podniosła, że zawieszenie po raz kolejny postępowania w niniejszej sprawie dobitnie świadczy o pozorności działań Wojewody Małopolskiego. Postanowienia z dnia 4 marca 2025 r. stanowią bowiem "kalkę" postanowień z dnia 30 listopada 2023 r., które zostały uchylone przez Ministra Rozwoju i Technologii w dniu 15 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, skargę złożoną w niniejszej sprawie rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do brzmienia art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jak stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. - sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z § 1b sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Przechodząc do merytorycznego rozpoznania skargi podkreślić należy, że sąd rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność lub przewlekłość organu administracji publicznej ogranicza się wyłącznie do ustalenia, czy organowi można przypisać lub nie - stan bezczynności lub przewlekłości. Dodać trzeba, że w postępowaniu wywołanym skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nie jest możliwe badanie innych kwestii aniżeli obiektywny fakt pozostawania organu w bezczynności lub przewlekłości. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania bada czy podejmowane czynności zmierzały do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu były podejmowane, a także czy czynności podejmowane przez organ nie miały charakteru pozornego. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, zwanej dalej k.p.a.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W myśl § 2 tego przepisu niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Z kolei § 3 stanowi, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podejmuje żadnych czynności lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podejmuje przewidzianej prawem czynności. Natomiast przewlekłe prowadzenie postępowania ma miejsce wówczas, gdy organ podejmuje wprawdzie działania, ale robi to opieszale lub skuteczność podejmowanych czynności jest wątpliwa. Dotyczy to także sytuacji, gdy organ podejmuje czynności nie zmierzając wprost i skutecznie do finalnego załatwienia sprawy. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją, bądź mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Dopuszczalne było objęcie przez skarżące - jedną skargą obu form opieszałości organu, co zainicjowało jedną sprawę sadowoadministracyjną "o stwierdzenie bezczynności oraz stwierdzenie przewlekłości postępowania". Taką możliwość dopuszcza ugruntowane orzecznictwo sądowoadministracyjne (wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn.. akt I OSK 2565/13). Skarżące zainicjowały jedną sprawę sądowoadministracyjną, a Sąd dysponując określonymi środkami prawnymi rozstrzygnął spór związany z brakiem wydania aktu w przepisanym prawem terminie. Skarżące zarzuciły Wojewodzie Małopolskiemu stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. (alternatywa nierozłączna) jednocześnie dwie formy opieszałości: "bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania" W ocenie Sądu, organ pozostaje w bezczynności w terminowym rozpoznaniu sprawy. W kontrolowanej sprawie postępowanie administracyjne zostało zainicjowane pismem I. B. (matki skarżących) z dnia 14 grudnia 2005 r. (data wpływu do organu: 20 grudnia 2005 r.), w którym zwróciła się do Wojewody Małopolskiego o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa, przez uprawniony podmiot, w trybie ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133 poz. 872 ze zm.), prawa własności nieruchomości oznaczonej jako pgr [...] i [...], położonej w [...]. Zgodnie z art. 73 ust. 1 tej ustawy nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Pismem z 13 lipca 2006 r. znak: RR.II.AC.7724-6-2528-05 Wydział Rozwoju Regionalnego Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie poinformował strony, na podstawie art. 36 w związku z art. 35 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, że sprawa nie może być załatwiona w ustawowym terminie, gdyż wydanie decyzji musi zostać poprzedzone przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego i zgromadzeniem odpowiednich dokumentów oraz koniecznością ich udostępnienia stronom. W związku z tym sprawa zostanie załatwiona w terminie dwóch miesięcy od daty spełnienia powyższych wymogów i formalności. Decyzją z dnia 17 listopada 2022 r. nr 1 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski umorzył postępowanie w części dotyczącej działki nr [...] (odpowiadającej pgr l.kat [...]), a decyzją z dnia 17 listopada 2022 r. nr 2 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG umorzył postępowanie w części dotyczącej działki nr [...] (odpowiadającej pgr l.kat [...]). Powyższe decyzje zostały uchylone decyzjami Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 15 lutego 2023 r., a sprawy przekazano do ponownego rozpatrzenia. Skarga na bezczynność lub przewlekłość złożona została przez U. B. i M. B. w dniu 26 lutego 2025 r. Wobec wydania przez organ decyzji kończących postępowanie w dniu 17 listopada 2022 r., w aktualnie rozpoznawanej sprawie na bezczynność lub przewlekłość postępowania Sąd ocenia stan sprawy po ich przekazaniu do ponownego rozpoznania przez Ministra Rozwoju i Technologii decyzjami z 15 lutego 2023 r. Dalsze czynności organ podjął po zwrocie akt przez Ministra Rozwoju i Technologii (data wpływu do Urzędu: 18 maja 2023 r.). Polegały one na próbie ustalenia danych właścicieli nieruchomości, co do których prowadzone jest postępowanie oraz ich ewentualnych spadkobierców. 13 czerwca 2023 organ zwrócił się o wydanie odpisu dokumentu, który miał znajdować się przy księdze wieczystej (postanowienie nr [...] z 21 lutego 1949 r , sygn. akt [...]) oraz do M. B. o przedłożenie kopii postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po M. S. .Kopię postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku złożono 20 czerwca 2023 r, a 12 lipca 2023 r (data wpływu do Małopolskiego UW) Sąd Rejonowy dla Krakowa Podgórza w Krakowie, Wydział Ksiąg Wieczystych poinformował, że brak dokumentu przy wskazanej księdze wieczystej. Dopiero w dniu 28 sierpnia 2023 r (po 6 tygodniach) organ zwrócił się do uczestników postępowania o przedłożenie kopii postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po K. S., M. S. oraz domniemanych spadkobiercach: R. M. i K. S.. 15 września 2023 r organ powziął wiadomość o testamencie K. S. , a w dniu 26 września 2023 r zwrócił się do SR dla Krakowa-Nowej Huty (Archiwum) o jego nadesłanie oraz wystąpił do Sądu Rejowego dla Krakowa Podgórza w Krakowie o przesłanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po T. O. (spadkobiercy M. S.) postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po T. O. i M. S. nadesłano 25 października 2023 r. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2023 r Minister Rozwoju i Technologii uznał zażalenie U. B. na bezczynność i przewlekłość postępowania za nieuzasadnione. Organowi nie udało się dokonać wystarczających ustaleń własnościowych, co spowodowało, że postanowieniem z dnia 30 listopada 2023 r. nr 1 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski zawiesił postępowanie w części dotyczącej działki nr [...], a postanowieniem nr 2 z tej samej daty znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG zawiesił postępowanie w części dotyczącej działki nr [...]. Również i te postanowienia zostały uchylone przez Ministra Rozwoju i Technologii postanowieniami z 15 kwietnia 2024 r. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2024 r Minister Rozwoju i Technologii uznał zażalenia U. B., M. B. oraz M. B.-M. na bezczynność Wojewody Małopolskiego za nieuzasadnione. Postanowienie wraz z aktami sprawy wpłynęło do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego 16 sierpnia 2024r. Dopiero w dniach 23 września 2024 r i 25 września 2024 r (po 5 tygodniach) przeprowadzono kwerendę akt księgi wieczystej w czytelni Wydziału Ksiąg Wieczystych SR dla Krakowa Podgórza w Krakowie., sporządzono zdjęcia dokumentów i kart księgi wieczystej, zwrócono się o wydanie odpisu testamentu objętego aktem notarialnym z dnia 10 maja 1962 r, dotyczącym K. S., przesłanie odpisów zupełnych aktów zgonu. Pismem z dnia 26 września 2024 r. Wojewoda Małopolski zwrócił się do domniemanych spadkobierców o przedłożenie uwierzytelnionej kopii postanowienia właściwego sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub sporządzonego przez notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia po W. S.. W październiku 2024 r nie podejmowano czynności. Następnie w listopadzie 2024 r. organ podejmował kolejne czynności zmierzające do ustalenia stanu własnościowego nieruchomości oraz następców prawnych zmarłych właścicieli (pisma z 26 listopada 2024 r do USC w Krakowie, do Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie, pisma z dnia 23 grudnia 2024 r do Archiwum Narodowego), jednak do chwili obecnej organowi nie udało się zakończyć postępowania (odpowiedz z Archiwum Narodowego wpłynęła do Małopolskiego UW w dniu 11 lutego 2025 r), a w konsekwencji postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. nr 1 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG Wojewoda Małopolski ponownie zawiesił postępowanie w części dotyczącej działki nr [...], a postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. nr 2 znak: WS-IV.7533.1.3630.2013.KG zawiesił postępowanie w części dotyczącej działki nr [...]. Z uzasadnienia wynika, że w dotychczasowym postępowaniu nie ustalono spadkobierców i wszystkich stron postępowania. Postanowienia te zostały wydane już po wniesieniu przez skarżące skargi w niniejszej sprawie. Z odpowiedzi na skargę wynika, że skarżące złożyły zażalenia na postanowienia o zawieszeniu postępowania. Z powyższego zestawienia podejmowanych w sprawie czynności wynika, że organ pozostaje w bezczynności, gdyż nie wywiązuje się z nałożonego na niego przez art. 36 k.p.a. obowiązku informowania stron o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Jedyną taką informację strony otrzymały w piśmie z dnia 13 lipca 2006 r. Później w aktach sprawy brak takich informacji. Przekroczone zostały terminy o jakich mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, zwanej dalej k.p.a.) Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że organ pozostaje w bezczynności, gdyż do chwili obecnej nie zakończył postępowania w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości wszczętego na wniosek I. B. z dnia 14 grudnia 2005 r. Z uwagi zatem na niezałatwienie przez organ wniosku Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności i w związku z tym zobowiązał go do jego załatwienia we wskazanym terminie o czym orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. – jak w pkt I i II wyroku. Zaznaczyć należy, że termin na wydanie aktu – "2 miesiące od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy", obowiązuje dopiero od dnia podjęcia aktualnie zawieszonego postępowania, bądź uchylenia wydanych postanowień nr 1 i 2 z dnia 4 marca 2025 r. o zawieszeniu - w administracyjnym toku instancji. Równocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa – jak w pkt III wyroku. Mimo, że postępowanie nie zostało zakończone, to w ocenie Sądu wynikało ze skomplikowanego charakteru sprawy, a w szczególności z konieczności ustalenia wszystkich właścicieli nieruchomości oraz ich ewentualnych spadkobierców. Sprawy majątkowe, dotyczące praw własności i ich nabycia należą w większości do spraw skomplikowanych i wymagających szczególnego zaangażowania merytorycznego. Nie ulega wątpliwości, że organ podjął starania w celu dokonania wszechstronnych ustaleń stanu faktycznego, zgodnie z posiadaną przez siebie wiedzą i możliwościami. Organ orzekający obowiązany jest zbadać stan faktyczny i prawny istniejący w dniu 31 grudnia 1998 r , a następnie wykazać czy w odniesieniu do nieruchomości zostały spełnione (bądź niespełnione ) przesłanki ustawy wskazane w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r – przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) W orzecznictwie wskazuje się, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego oznacza stan, w którym wyraźnie, ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa i naruszenie to posiada pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, ale musi być ono znaczne i niezaprzeczalne oraz pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W niniejszej sprawie te okoliczności nie zaistniały dlatego stwierdzona bezczynność została zakwalifikowana przez Sąd jako bezczynność bez rażącego naruszenia prawa. Sąd nie znalazł także podstaw do nałożenia na organ grzywny lub przyznania od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a., a w związku z tym skargę w tym zakresie oddalił – jak w pkt IV wyroku. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 15 września sygn. II OSK 1075/20, wybór pomiędzy grzywną a sumą pieniężną powinien być w pierwszym rzędzie uwarunkowany celem skargi na bezczynność bądź przewlekłość, którym jest zwalczenie bezczynności i doprowadzenie do zakończenia postępowania, a także zapobieganie bezczynności lub przewlekłemu prowadzeniu postępowania. Cele powyższe realizuje wymierzenie organowi grzywny, jednak sąd może dojść do przekonania, że poza wymiarem represyjnym i prewencyjnym zasadne jest przyznanie stronie rekompensaty za niewłaściwe działanie organu. Nie chodzi tu jednak o rekompensatę wszelkich rzeczywiście poniesionych strat lub utraconych zysków. To, że przyznanie sumy pieniężnej ma charakter kompensacyjny, nie podważa stanowiska, że może być ona przyznana tylko w sytuacji, gdy to przyznanie jest potrzebne dla osiągnięcia celu orzeczenia rozstrzygającego skargę na bezczynność/przewlekłość: zwalczenia bezczynności/przewlekłości organu oraz zdyscyplinowania organu. Nałożenie grzywny lub przyznanie sumy pieniężnej byłoby uzasadnione w sytuacji, gdy jest to potrzebne dla osiągnięcia celu orzeczenia rozstrzygającego skargę na bezczynność czy przewlekłość, zwalczenia bezczynności organu oraz zdyscyplinowania organu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1506/165). Ponadto podkreślenia wymaga, że suma pieniężna, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a., ma charakter fakultatywny. Skoro organ odwoławczy podejmuje działania mające na celu ustalenie pełnego kręgu stron postępowania i przy tym dopuścił się bezczynności, jednak nie w stopniu rażącym – to odpada przesłanka konieczności dodatkowego dyscyplinowania organu. Taki środek represyjny powinien być stosowany jedynie w drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, przy tym gdy istnieje uzasadniona obawa, że bez tej sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego. Taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi. Wskazać należy, że sam fakt bezczynności nie stanowi dostatecznej przesłanki do przyznania od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej, czy wymierzenia grzywny. Ustawodawca przewidział bowiem jedynie fakultatywne działanie sądu w tym zakresie, gdyż nie sprecyzował przesłanek przyznania sumy pieniężnej, czy wymierzenia grzywny. Oznacza to, że wybór co do zastosowania, któregoś z tych środków zależy od oceny sądu, a przesądzające są konkretne, szczególne okoliczności faktyczne danej sprawy. Przyznanie sumy pieniężnej lub wymierzenie grzywny jest dodatkowym środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w tego rodzaju sytuacjach, w których oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania załatwienia sprawy, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. W okolicznościach przedmiotowej sprawy Sąd nie znalazł podstaw do przyznania skarżącym sumy pieniężnej lub wymierzenia grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. W punkcie IV wyroku w pozostałej części skargę oddalono. Przeciwko zastosowaniu powyższych środków przemawia przedstawiona powyżej ocena braku rażącego naruszenia prawa przez organ oraz brak przedstawienia przez skarżące konkretnej argumentacji, przemawiającej za przyznaniem im wnioskowanej sumy pieniężnej, czy wymierzenia grzywny. Rozpatrując indywidualnie okoliczności tej kontrolowanej sprawy stwierdzić należy, że sytuacja własnościowa nieruchomości, których dotyczy przedmiot postępowania jest skomplikowana. Rodziny współwłaścicieli nie posiadają wiedzy o wszystkich członkach rodziny, ich następcach prawnych, co znacznie utrudnia ustalenie pełnego kręgu stron postępowania. Przedłożenie dokumentów poświadczających następstwo prawne i własność leży w interesie zgłaszających się w miejsce zmarłych - uczestników postępowania i w dużej mierze należy do ich obowiązków. W związku z tym trafnie wskazuje organ, że w związku ze śmiercią I. B. – prawo własności do nieruchomości zostało uregulowane dopiero w 2022 r. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa- Krowodrzy w Krakowie Wydziału I Cywilnego z dnia 11 kwietnia 2022 r , sygn.. akt [...] spadek po I. B. , zmarłej [...] r nabyły córki : M. B., M. B. i U. B.. W sprawie trudno ustalić w sposób nie budzący wątpliwości wszystkie strony postępowania związane z rodzinami B. i S.. Jednocześnie stwierdzić należy, że obowiązkiem organu jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, a uczestnicy postępowania zainteresowani w zakończeniu sprawy powinni odpowiednio aktywnie współdziałać w gromadzeniu materiału dowodowego. O kosztach postępowania należnych skarżącym od organu Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. – jak w punkcie V wyroku. Na koszty te składają się uiszczone przez skarżące wpisy sądowe od skargi w kwocie po 100 zł każdy.