II SAB/Kr 73/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie NSA Izabela Dobosz / spr. / AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...] na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w [...] -skargę oddala - [...] 2005r. P. B. w imieniu Stowarzyszenia [...] zwrócił się do prokuratora Apelacyjnego w [...] o przesłanie na adres [...] stanowiska z [...] 2005 r. RG Związku Zawodowego Pracowników Prokuratury R.P. w sprawie artykułów, jakie ukazały się w dniu 13 l 2005 r. w czasopiśmie " Wprost". W odpowiedzi na to pismo z upoważnienia Prokuratora Apelacyjnego odpisał w dniu [...] 2005r. ([...]) Prokurator Prokuratury Apelacyjnej K. K., informując, iż pełny tekst uchwały RG ZZ PP RP jest ogólnodostępny na stronie internetowej Rady Głównej pod adresem www.pracownicy prokuratury- rp.pl. Powołano się również na wyrok NSA z 20 XI 2003r., sygn. II SAB 327/03, z którego wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej przez władze publiczne i podmioty wykonujące zadania publiczne nie dotyczy informacji ogólnodostępnej. [...] 2005r. Stowarzyszenie [...] wezwało Prokuratora Apelacyjnego w [...] do usunięcia naruszenia prawa twierdząc, że na podanej stronie internetowej nie znajduje się wspomniane stanowisko, a nadto, że pismo z [...] nie zostało podpisane ( znajduje się na nim tylko znak uniemożliwiający identyfikację autora). W piśmie z [...] 2005 r. Prokurator Apelacyjny w [...] stwierdził, że żądanie usunięcia naruszenia prawa należy uznać za bezzasadne, albowiem z żaden sposób nie wykazano, aby pismo z [...] 2005r. nie zostało w sposób należyty podpisane przez upoważnionego prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w [...] a przedstawione w nim stanowisko w jakikolwiek sposób naruszyło obowiązujące przepisy prawne. W prawidłowy też sposób wskazano Stowarzyszeniu ogólnie dostępną stronę internetową RG ZZ PP RP. W dniu [...] 2006 r. WSA w Krakowie ( sygn. II SAB/Kr 67/05) wobec nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi- skargę odrzucił. W dniu [...] 2006r. Stowarzyszenie ponowiło skargę wnosząc o stwierdzenie bezczynności Prokuratora Apelacyjnego i nakazanie mu rozpatrzenia wniosku Stowarzyszenia w terminie 3 dni oraz o zasądzenie od Prokuratora Apelacyjnego kosztów postępowania. Odnośnie do kwestii podpisu pod pismem z [...] 2005r. Stowarzyszenie, uważa, że pismo to nie jest prawidłowo podpisane, gdyż pod oświadczeniem woli znajduje się tylko znak " w formie widzianki uniemożliwiającej identyfikację autora", wydruk komputerowy "Z upoważnienia Prokuratora Apelacyjnego w [...]" oraz pieczątka " Prokurator Prokuratury Apelacyjnej K. K.". Stowarzyszenie twierdzi, że " na podanej stronie internetowej nie znajduje się stanowisko z [...] br. w sprawie artykułów w tygodniku Wprost z 13 stycznia br. jak w piśmie z [...] br." W skardze zwraca się uwagę, że "pismem z [...] br. także nieprawidłowo podpisanym (parafa) B. S. (bez podania przy sygnowaniu pisma pełnionej przez siebie funkcji) uznał żądanie do usunięcia naruszenia prawa za bezzasadne". Zdaniem skarżącego, żeby pismo było skuteczne musi być ono prawidłowo podpisane ( pełnym, podpisem lub jego skrótem), a nie parafą, tzw. widzianką czy faksymile lub maszynowym wydrukiem. Skarżący uważa, że podpis musi zawierać co najmniej nazwisko podpisującego i oddawać charakter jego pisma, a przez to identyfikować daną osobę. Skarżący podniósł zarzut, że " na wskazanej w piśmie z [...] br. stronie internetowej brak stanowiska RG ZZ PP RP z [...] br. w sprawie artykułów w tygodniku " Wprost" z 13 stycznia br. Prokurator Apelacyjny nie zaprzeczył także, iż takiego stanowisko nie posiada". W odpowiedzi na skargę Prokuratura Apelacyjna wnosi o jej oddalenie podtrzymując zajęte wcześniej stanowisko, a także w kwestii podpisu na pismach kierowanych do stowarzyszenia powołując się na pogląd WSA w Krakowie ( sygn. II SAB/ Kr 55/05), że "pismo podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji i przekazującego tę informację nie jest decyzją administracyjną, a sama czynność materialno- techniczna udostępnienia informacji nie jest podejmowane w wyniku postępowania jurysdykcyjnego regulowanego przepisami k.p.a. W tym kontekście narzuty (...) dotyczące formy podpisu (...) nie mogą mieć wpływu na stwierdzenie bytu samej czynności". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w [...] jest bezzasadna. Art. 7 ust. 1 ustawy z 6 IX 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1998) wymienia cztery ścieżki dostępu do informacji publicznej , przy czym za podstawową uznana została ścieżka najbardziej nowoczesna, czyli Biuletyn Informacji Publicznej ( T.R. Aleksandrowicz; Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, W-wa 2006, s. 209-210). Udostępnienie informacji na wniosek nie jest formą zasadniczą, ale zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy dana informacja nie została udostępniona w BIP-ie. Art 7 ust. 1 i 2 ustawy nie mogą być zatem traktowane wymienienie , ale istnieje wyraźna kolejność stosowania form udostępniania informacji. Jest oczywiste, że jeżeli dana informacja jest dostępna w BIP-ie, to żądanie przesłania wydruku (czy kserokopii) będące formą realizacji udostępnienia informacji na wniosek jest bezzasadne. "Jest rzeczą oczywistą, że jeśli informacja taka będzie dostępna w Internecie, podmiot udostępniający ma pełne prawo odmówić udostępnienia tej informacji w trybie wnioskowym". (T.R. Aleksandrowicz, op.cit., s. 237). Takie stanowisko zajmuje fez orzecznictwo. W niniejszej sprawie Prokurator Apelacyjny zrobił więcej, niż do mego należało, wskazał nawet stronę internetową ZZ PP RP, na której należało szukać przedmiotowego stanowiska w sprawie artykułów w tygodniku " Wprost". Artykuły " Papierowy oskarżyciel" i " Machina do ścigania" jakie ukazały się w tygodniku " Wprost" z 23 l 2005 r. wywołały reakcję Rady Głównej ZZ Pracowników Prokuratury RP polegającą na zajęciu stanowiska, które przedstawiono M. K.- redaktorowi naczelnemu pisma z prośbą o opublikowanie . Sąd stwierdził z urzędu, że w aktach administracyjnych sprawy [...] stanowisko to się znajduje w formie wydruku z Internetu (k. [...]) oraz nosi datę [...] 2005r. Na rozprawie w dniu 15 l 2007r. przedstawiciel Prokuratury Apelacyjnej oświadczył, że stanowisko było dostępne w Internecie jeszcze w dniu [...] 2006r.. W niniejszej sprawie skarga została poprzednio odrzucona w dniu [...] 2006r. ( sygn. II SAB 67/05) toteż stanowisko to było znane skarżącemu Stowarzyszeniu w momencie " ponowienia" skargi na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w dniu [...] 2006r. Realizacja prawa do informacji wymaga uzyskania dostępu tylko do takiej informacji, która jest nieznana dla uprawnionego, a nie do takiej, którą uprawniony zna, co świadczy o bezzasadności skargi. Na rozprawie w dniu 15 l 2007r. Przewodniczący Stowarzyszenia [...] twierdził wprawdzie, iż chodziło o stanowisko z [...] 2005r. RG, ZZPPRP dotyczące artykułów z " Wrost" z 13 l 2005r, jak to zostało podane we wniosku Stowarzyszenia z [...] 2005r. Należy jednak stwierdzić, że istnieje tylko jedno stanowisko RG, ZZPPRP i dotyczy ono artykułów z 23 l 2005r., a we wniosku z [...] 2005r. podano błędną datę ([...] 2005) wydania tygodnika, zawierającego kontrowersyjne artykuły. Nie zmienia to oceny skargi, ale zdaniem Sądu podważa wiarygodność zarzutów stawianych przez Stowarzyszenie, które domaga się od innych instytucji dokładności i rzetelności, a samo nie dochowało tych reguł w rozpatrywanej sprawie. Oprócz wspomnianej pomyłki w dacie publikacji artykułów w czasopiśmie " Wprost" należy zwrócić uwagę na błędne daty, które znajdują się w skardze z [...] 2006r. " Ponawiając" skargę na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego Stowarzyszenie nie zadało sobie trudu, aby poprawić treść uzasadnienia skargi, tak że podnoszone zarzuty w skardze dotyczą pism , noszących daty późniejszą od daty wniesienia skargi( w skardze używa się skrótu "br", co musi oznaczać, iż chodzi o rok 2006). Jakkolwiek, co zostało wyżej wyjaśnione skarga jest z punktu widzenia merytorycznego bezzasadna, co mogłoby zwolnić Sąd od kwestii zajęcia się popisami pod dokumentami kierowanymi przez Prokuraturę Apelacyjną do Stowarzyszenia, jednakże Sąd postanowił wobec ponawiania tego rodzaju zarzutów zająć się pokrótce tą sprawą, choć nie ma ona żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. W prawie cywilnym kwestia podpisu ma znaczenie przy problematyce czynności prawnych. Jednakże akty władzy administracyjnej ani też decyzje administracyjne nie są czynnościami prawnymi. Nie są nimi także wyroki sądowe (por. Z. Gordon, J. Łopuski, M. Nestorowicz, K. Piasecki, A. Rembieliński, L. Stecki, J. Winiarz, Kodeks cywilny z komentarzem pod redakcją J. Winiarza, s. 67, W-wa 1980). Tym niemniej wbrew temu, co twierdzi skarżący wśród przedstawicieli doktryny prawa cywilnego nie ma jedności poglądów na temat podpisu, o którym mowa w art. 78 §1 kc, za wyjątkiem stwierdzenia, że ani facsimile, ani podpis maszynowy czy odbity na ksero nie są podpisem, gdyż nie mają charakteru " własnoręcznego znaku". Przepis ten nie wyjaśnia, co ten znak własnoręczny ma wyrażać. Jedni z przedstawicieli doktryny uważają, że " podpis powinien wyrażać co najmniej pełne nazwisko składającego oświadczenie woli, chociaż nie musi ono być złożone w postaci łatwo czytelnej, ale za to charakterystycznej dla osoby podpisującej się". ( Z. Radwański / w:/ System prawa cywilnego, t. l cz. ogólna , Ossolineum 1985, s. 624) i dlatego są zdania, że tzw. " parafa" ( inicjały), ani tym bardziej inne niż słowne znaki tożsamości nie są podpisem. Istnieją jednakże odmienne poglądy zgodnie z którymi np. 'obowiązujący, porządek prawny nie zawiera żadnego ogólnie ujętego przepisu , który by bezpośrednio i wyraźnie stanowił, że każda osoba fizyczna jest w ten właśnie i tylko w ten sposób zindywidualizowana lub statuował obowiązek albo prawo korzystania z takiej indywidualizacji"(S. Grzybowskii/ w:/ System prawa cywilnego, t. cz. ogólna, Ossolineum 1985, s. 327, oraz tamże przypis 191, s. 624)" Przepisy k.c. nie odnoszą się do imienia i nazwiska nawet wówczas, gdy mówią o podpisie". Niema (...) podstaw do podzielenia poglądu , jakoby we wszystkich sytuacjach, w szczególności w obrocie cywilnym, istniał obowiązek używania wyłącznie ustalonych nazwisk i imion, i to w postaci uwidocznionej w aktach stanu cywilnego lub w dowodzie osobistym (...)"(tamże, s. 328). / powyższych względów nie można, jak twierdzi skarżący dopatrzeć się naruszenia prawa w nieprawidłowym podpisaniu dokumentów kierowanych do Stowarzyszenia przez Prokuratora Apelacyjnego lub prokuratorów przez niego upoważnionych. Wszyscy prokuratorzy stanowią jedną instytucję prokuratury art. l ust.1 ustawy z 20 VI 1985r. o prokuraturze, /Dz. U. 2002r., Nr 21 poz. 206). Zgodnie z § 31 ust. 1 zarządzenia Min. Spr. z 11 X 2005r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów oraz innych działów administracji powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratur /Dz. Urz. MS 2005, nr 6 poz. 257 w piśmie wysyłanym przez prokuraturę " podaje się nazwę prokuratury, sygnaturę akt sprawy, datę podpisania pisma, stanowisko służbowe oraz imię i nazwisko podpisującego. Pełne brzmienie stanowiska służbowego i imienia może być zastąpione odpowiednim skrótem". Pisma kierowane do skarżącego posiadały te wszystkie elementy. Z powyższych względów skargę jego nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 poppsa /Dz.U.Nr 153 poz. 1270 ze zm./.