II SAB/Kr 75/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Sebastian Pietrzyk Sędziowie: SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel AWSA Anna Kopeć (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania odwoławczego przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w sprawie przebudowy budynku przy ul. L. w K. postanawia: 1. Odrzucić skargę, 2. Zwrócić skarżącemu K. W. wniesiony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) zł. K. W. 17 marca 2025 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie jako organu odwoławczego nad Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego - Powiat Grodzki w Krakowie przy prowadzeniu postępowania administracyjnego prowadzonego pod różnymi znakami/sygnaturami w sprawie nielegalnej nadbudowy kamienicy przy ul. L. K.. W uzasadnieniu skargi opisano przebieg tego postępowania administracyjnego, wszczętego przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego 9 maja 2000 r. Skarżący przywołał między innymi fakt wydania 20 lutego 2025 r. przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie kolejnej - dziewiątej decyzji nr 88/2025, którą organ odwoławczy uchylił skarżoną decyzję PINB nr 226/2022 z 23 czerwca 2022 w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zdaniem skarżącego działania obydwu organów nadzoru budowlanego, a w szczególności MWINB służą wyłącznie przedłużeniu postępowania administracyjnego i usankcjonowaniu istniejącej niezgodnej z prawem sytuacji. Skarżący powołał także liczne wydane w tej sprawie wyroki sądów administracyjnych, skazujący wyrok karny oraz wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 8 listopada 2018r. (sprawa W. i C. przeciwko Polsce) stwierdzający, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym doszło do naruszenia art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej odrzucenie wskazując, że w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 826/24, przed MWINB w dniu 20 grudnia 2024 r. zostało zarejestrowane ponownie postępowanie odwoławcze od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 226/2022 z dnia 23 czerwca 2022 r., którą na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej K. ul. L. nr [...] doprowadzenie budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. L. w K. do stanu poprzedniego tj. sprzed rozpoczęcia inwestycji realizowanej na podstawie decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa nr 1314/99/A znak: AU 01-2.III-7351-063-1054/99 z dnia 29 października 1999 r., udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany dla inwestycji pn.: "Przebudowa dachu i adaptacja poddasza na cele mieszkalne wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.- kan., elektryczną i gazową w budynku przy ul L. w K. - na dz. nr [...] obr[...] w związku z niewykonaniem obowiązku nałożonego decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 1105/2015 z dnia 26października 2015 r., znak: WOB.7721.24.2012.KMARS, zmienioną w zakresie terminu postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1141/2021 z dnia 28 lipca 2021 r., znak: ROIK 11.5160.124.2022LMBK. Organ podkreślił, że dnia 20 lutego 2025 r. wydał decyzję nr 88/2025 znak: WOB.7721.440.2024.JKUT, którą na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił w całości decyzję PINB z dnia 23 czerwca 2022 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przed organem I instancji. Tym samym zakończone zostało postępowanie odwoławcze, a zatem wniesiona już po wydaniu decyzji skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W piśmie z dnia 13 maja 2025 r. skarżący ustosunkował się do stanowiska organu wskazując, że jest ono nieprawidłowe, a skarga powinna zostać uwzględniona. Jego zdaniem fakt zaskarżenia decyzji MWINB sprzeciwem w dniu 17 marca 2025 r. (sygn. II SA/Kr 280/25) oznacza, że decyzja ta nie była ostateczna w dniu złożenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." -- sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Jednakże w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 skład siedmiu sędziów naczelnego Sądu Administracyjnego wyraził stanowisko, że "Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że "Przewlekłość postępowania administracyjnego, jako stan faktyczny, nie jest stanem ciągłym, lecz ma swój kres w chwili rozstrzygnięcia sprawy przez organ. Po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia, skoro organ wydał już takie rozstrzygnięcie. (...) Skoro po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego na skutek wniesionej skargi jest wiadome, że udzielenie ochrony jednostce nie jest prawnie możliwe wobec ustania stanu przewlekłości, to prowadzenie w tym przedmiocie postępowania przestaje mieć podstawy prawne ze względu na brak celu jego prowadzenia. Dyscyplinowanie administracji publicznej nakierowane na załatwienie sprawy administracyjnej w rozsądnym terminie nie może bowiem zostać oderwane od źródła w postaci trwającego postępowania administracyjnego oraz prowadzącego je organu, w stosunku do którego środki dyscyplinujące powinny zostać zastosowane". Niniejsza skarga została złożona osobiście dnia 17 marca 2025 r. na dziennik podawczy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję kończącą postępowanie odwoławcze 20 lutego 2025 r. Sytuacja taka odpowiada więc w pełni sytuacji będącej przedmiotem uchwały NSA sygn. II OPS 1/21. Nie ma przy tym racji skarżący twierdząc, że decyzja MWINB z 20 lutego 2025 r. nie miała przymiotu ostateczności wobec zaskarżenia jej sprzeciwem. Zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. W myśl art. 16 § 2 k.p.a. decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. Wreszcie zgodnie z art. 16 § 3 k.p.a. decyzje ostateczne, których nie można zaskarżyć do sądu, są prawomocne. Ustawodawca dokonał zatem rozróżnienia decyzji ostatecznych i prawomocnych. Decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 20 lutego 2025 r. była decyzją ostateczną, lecz nieprawomocną – skoro została zaskarżona sprzeciwem do WSA w sprawie sygn. II SA/Kr 280/25. Tylko na marginesie zwraca się uwagę, że sprzeciw ten został oddalony nieprawomocnym wyrokiem z 6 maja 2025 r. W świetle powyższego skarga jako niedopuszczalna – wniesiona po wydaniu przez organ decyzji ostatecznej podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.