II SAB/Kr 78/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie WSA Renata Czeluśniak ( spr.) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2006 r. sprawy ze skargi R.N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w rozpoznaniu odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] grudnia 2005 r. [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. Burmistrz Miasta i Gminy w W. na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80 poz. 717 z późniejszymi zmianami/ oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego /jednolity tekst Dz.U Nr 98 z 2000r poz. 1071 / umorzył postępowanie wszczęte na wniosek R.N. R.N. wniosła odwołanie od powyższej decyzji. W dniu 17 lipca 2006 r. R.N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając temu organowi, że z naruszeniem art.35 § 3 k.p.a. nie rozpoznał w terminie odwołania od ww. decyzji. W uzasadnieniu skargi strona podała, iż złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2005r., organ odwoławczy zaś do dnia złożenia skargi nie rozpoznał odwołania. Skarżąca podniosła, że Kolegium było obowiązane rozpatrzyć odwołanie w ciągu jednego miesiąca, a o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie winno zawiadomić stronę, wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podnosząc, iż w dniu 24 lipca 2006r. rozpoznało odwołanie i wydało decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/. W przypadku skargi na bezczynność, Sąd uwzględniając ją, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - art.149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę co do istoty dopiero po uprzednim zbadaniu, czy skarga jest dopuszczalna. W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lipca 2006 r. l OSK 480/1/6 LEX nr188512, iż: 1. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w art. 37 § 1 możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. W przypadku jednak gdy w bezczynności pozostaje samorządowe kolegium odwoławcze lub minister w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a., to wówczas tryb przewidziany w ww. art. 37 k.p.a. nie ma zastosowania. Nad tymi organami bowiem nie ma w postępowaniu administracyjnym organów wyższego stopnia. 2. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem wszakże że, jak stanowi art. 52 § 1 omawianej ustawy, środek ten przysługiwał stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Artykuł 37 § 1 k.p.a. przewiduje, jak zaznaczono, taki środek zaskarżenia w przypadku bezczynności organu, ale tylko wówczas, gdy nad organem pozostającym w bezczynności jest organ administracji publicznej wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. W stosunku do samorządowych kolegiów odwoławczych Kodeks nie przewiduje takiego organu. 3. Jeżeli nie są przewidziane środki zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to skargę na akty lub czynności, o których mowa wart. 3 § 2 pkt 4, bądź bezczynności organu w tych sprawach, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Tryb ten jednak ma zastosowanie tylko w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy, to znaczy, gdy chodzi o inne niż wymienione w pkt 1-3 (tego artykułu) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawą Nie dotyczy to skarg na decyzje administracyjne lub bezczynność w wydaniu takiej decyzji. Uznając zatem skargę za dopuszczalną, Sąd stwierdził, iż przedmiotowa sprawa nie została wprawdzie załatwiona w terminie ustawowym wynikającym z art. 35 kpa, ale w dniu 24 lipca 2006 r. organ wydał decyzję administracyjną wskutek rozpoznania odwołania skarżącej. Oznacza to, iż w dniu rozpoznania skargi przez Sąd nie zachodzi już zarzucana skargą bezczynność organu. Skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, Sąd nie mógł zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. W takiej sytuacji Sąd uznał postępowanie sądowe za bezprzedmiotowe, wobec czego orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.