II SAB/Kr 80/08

PostanowienieWSA w Krakowie2009-01-29

Skład orzekający: Andrzej Irla, Grażyna Firek, Aldona Gąsecka-Duda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wniósł wcześniej zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, a w szczególności nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 52 § 1 i 2 PPSA. Pismo, które nie ma charakteru zażalenia na bezczynność, nie spełnia wymogu wyczerpania środków zaskarżenia.
Stan faktyczny
Skarżący A.C. zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w O. bezczynność w sprawie wniosku o podjęcie interwencji dotyczącej robót budowlanych na sąsiedniej działce. Pomimo wielokrotnych wniosków i prób skierowania sprawy do organu wyższego stopnia, organ pierwszej instancji nie podjął działań lub uznał skargę za bezzasadną. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność organu.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. postanawia: skargę odrzucić W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący A.C. zarzucił bezczynność Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w O. Skarżący wskazał, że [....] 2007 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z wnioskiem o podjęcie interwencji w sprawie realizowanych na działce nr [....] robót budowlanych. Podawał, że na tej sąsiedniej działce w miejsce dotychczasowego okna w budynku garażu powstała brama wjazdowa i dodatkowo rozpoczęte zostały prace przy budowie ogrodzenia. Następstwem tych robót może być zawężenie przejazdu pomiędzy budynkami. Dnia [....] 2007 r. skarżący po raz kolejny zwrócił się do organu l instancji z wnioskiem o podjęcie działań, zapobiegających skutkom samowolnych robót. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie podjął jednak żadnych czynności. Dlatego też skarżący po raz kolejny pismem z [....] 2007 r. wyjaśnił swoje żądania i zwrócił się z wnioskiem, aby jego pismo potraktować ewentualnie jako zażalenie, które powinno zostać przekazane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. w odpowiedzi na skargę podał, że wielokrotnie prowadził postępowania wyjaśniające na skutek żądań A.C. w sprawie obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce nr ew. gr. [....] położonej w O. przy ulicy [....] . Akta prowadzonych postępowań o sygnaturze [....] i [....] w związku pismem [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zostały przekazane w dniu [....] kwietnia 2008 r. do organu drugiej stancji celem przesłania ich do sądu. Akta sprawy prowadzonej pod numerem [....] z uwagi na wniesioną skargę przez A.C. zostały przekazane do [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru w dniu [....] listopada 2008 roku. W związku z powyższym ustosunkowanie się do skargi jest utrudnione. Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ l instancji stwierdził, że czynności wykonywane w ramach obowiązujących przepisów prawa w żaden sposób nie są unikaniem statutowych działań. W sprawie budowy ogrodzenia działki sąsiedniej organ l instancji po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, poinformował skarżącego A.C. pismem z dnia [....] lipca 2008 r. roku o uznaniu jego skargi za bezzasadną. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie rozważył, co następuję: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie bowiem do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 z 2002 r., póz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Według przepisu art. 52 § 2 cytowanej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej tym środkiem zaskarżenia jest zażalenie określone przepisem art. 37 § 1 k.p.a. na nie załatwienie sprawy w obowiązującym terminie a wnoszone do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W rozpatrywanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do sądu zażalenia takiego nie składał. Charakteru takiego zażalenia nie posiada także pismo z dnia [....] grudnia 2007 r., skierowane do strony przeciwnej a zawierające wniosek o ewentualne przekazanie go jako zażalenia [....] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. Pismo (zażalenie) to bowiem, jak wyjaśnił skarżący na rozprawie (k. ....) skierowane było przeciwko zawiadomieniu strony przeciwnej, które skarżący uznawał za decyzję. Nie było zatem zażaleniem na nie załatwienie sprawy w przewidzianym przez prawo terminie (37 § 1 k.p.a.). Z powyższych względów skargę na bezczynność strony przeciwnej należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej poprzednio ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odrzucenie obecnie skargi nie wyłącza możliwości ponownego jej wniesienia - w przypadku istnienia takiej konieczności - przy spełnieniu wszystkich warunków przewidzianych do złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło