II SAB/Kr 82/16

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na bezczynność Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego R. S. od kosztów sądowych II) ustanowić dla skarżącego R. S. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego R. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie skargi na bezczynność Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w K.. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż obecnie przebywa w zakładzie karnym, w S., gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Skarżący nie posiada żądnego miesięcznego dochodu. Wykonywana przez niego praca ma charakter nieodpłatny. Ma zasądzone alimenty na rzecz trzech córek w wysokości 900 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnego majątku nieruchomego ani cennych rzeczy ruchomych. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika urzędu. W ocenie orzekającego sytuacja majątkowa i życiowa skarżącego, pobyt w zakładzie karnym, brak jakiegokolwiek dochodu, uzasadniają decyzję o uwzględnieniu wniosku w całości. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).