II SAB/Kr 85/07

Kraków, dnia 31 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia Klub "[....] " w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia sierpnia 2008r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia Klub "[....]" w K. na bezczynność Prokuratora [....] w K. postanawia: odrzucić zażalenie. W niniejszej sprawie Stowarzyszenie Klub "[....]" w K. reprezentowane przez P.B. jako Przewodniczącego złożyło zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia ..... sierpnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do wyciągu KRS-u i Statutu Stowarzyszenia, jego Przewodniczący nie jest uprawniony do jednoosobowego reprezentowania Stowarzyszenia w zakresie podejmowania czynności prawnych, a zatem złożenie przez niego przedmiotowego zażalenia z dnia ......2008r. nastąpiło w ogóle z uchybieniem przepisów dotyczących reprezentacji stowarzyszenia. Stosownie do art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy, albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast stosownie do treści art. 29 w/w ustawy, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak wynika natomiast z przesłanych Sądowi dokumentów rejestrowych Stowarzyszenie Klub [....] nie posiada organów. W szczególności w postanowieniu Sądu Rejonowego [....] w K. z dnia ..... września 2007 r. sygn. akt: [....] stwierdzono m.in.: "ostatnie wybory władz klubu odbyły się w dniu ........ 2001 r., a zatem kadencja władz stowarzyszenia upłynęła w dniu ......czerwca 2003r. Po upływie tej daty skończyła się kadencja władz stowarzyszenia: zarządu i komisji rewizyjnej. Ze względu na upływ kadencji władz w dniu .......czerwca 2003r. były przewodniczący klubu nie był uprawniony do zwołania walnego zebrania na dzień ........ maja 2006r., gdyż klub nie miał już organów. Ponieważ statut nie przewiduje procedury zwołania walnego zebrania w przedstawionej powyżej sytuacji, zastosowanie znajdą przepisy art. 30 ust. 1 ustawy prawo o stowarzyszeniach. Z podanych powyżej przyczyn, walne zebranie wyznaczone na dzień ...... maja 2006r. zwołane zostało nieprawidłowo, niezgodnie z zapisami statutu, a co za tym idzie - nie było władne do podejmowania skutecznych uchwał". W związku z powyższym brak organów osoby prawnej oznacza, że osoba ta nie ma zdolności sądowej. Zażalenie datowane na dzień ........2008r. przez podmiot, który nie ma zdolności sądowej podlega zatem odrzuceniu. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jednocześnie § 2 stanowi, że pozostawienie pisma bez rozpoznania jest możliwie dopiero w sytuacji, gdy brak ten nie zostanie uzupełniony. Przepis ten należy jednak rozpatrywać w kontekście art. 31 p.p.s.a., który nakłada na Sąd obowiązek wezwania o uzupełnienie braków jedynie w sytuacji, gdy zdaniem Sądu brak ten da się uzupełnić. Brak zdolności sądowej strony daje się uzupełnić wówczas, gdy dokonanie stosownej czynności zmierzające do uzupełnienia braku zależy od aktywności samego podmiotu (strony). Zatem jedynie w przypadku, gdy strona ma możliwość uzupełnienia zaistniałych braków, możliwe jest również wyznaczenie przez Sąd realnego terminu do wykonania nałożonego obowiązku. Natomiast z w/w art. 30 ustawy prawo o stowarzyszeniach wynika, że inicjatywa nie należy tutaj do podmiotu, lecz do sądu powszechnego, działającego na wniosek organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy. Zatem braki w zdolności sądowej strony skarżącej nie dają się uzupełnić. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.