II SAB/Kr 89/25
PostanowienieWSA w Krakowie2025-06-12
Skład orzekający: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź, Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.), Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli organ zakończył postępowanie wydaniem decyzji przed wniesieniem skargi?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli organ zakończył postępowanie wydaniem decyzji przed wniesieniem skargi. Zakończenie postępowania skutkuje ustaniem stanu bezczynności, który podlega kontroli sądowej, co czyni skargę bezzasadną.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w sprawie rozbudowy budynku. Skarżący zarzucił organowi wieloletnią bezczynność i przewlekłość postępowania, domagając się wydania decyzji, stwierdzenia bezczynności, wymierzenia grzywny oraz przyznania zadośćuczynienia. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarżący wniósł skargę dzień po odebraniu decyzji kończącej postępowanie.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę i orzekł o zwrocie skarżącemu wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w sprawie znak PINB.5160.GNT.22.2019 postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu wpis od skargi w kwocie 100 (sto) zł.
II SAB/Kr 89/25
UZASADNIENIE
2 kwietnia 2025 r. J. K. wywiódł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w sprawie rozbudowy budynku inwentarsko-składowego na działce nr [...] w L. (PINB.5160.GNT.22.2019), wnosząc o:
1) zobowiązanie do wydania decyzji administracyjnej w terminie 7 dni;
2) stwierdzenie bezczynności lub przewlekle prowadzonego postępowania z rażącym naruszeniem prawa;
3) wymierzenie grzywny (z uwagi na 595-dniowy okres, w którym organ nie podjął żadnych czynności);
4) przyznanie 71405,20 zł sumy pieniężnej (z uwagi na to, że rozbudowa i używanie zbiornika gnojowicy stanowiły źródło stałych immisji zapachowych odczuwalnych na działce skarżącego służącej mu do sprzedaży detalicznej i hurtowej).
5) zasądzenie kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego).
Skarżący podniósł, że 9 dni po wpływie ponaglenia postępowanie umorzono (decyzja z 13 marca 2025 r.), a wcześniej było ono przewlekle prowadzone. Dzięki rozstrzygnięciom MWINB (decyzja kasatoryjna z 30 września 2020 r. i postanowienie kasatoryjne z 15 listopada 2022 r.) sprawa była w dużym stopniu wyjaśniona, a wykonanie jasnych wytycznych nie wymagało czasochłonnych lub skomplikowanych czynności. Mimo to PINB nie podjął żadnej czynności najpierw przez 99 dni (od 15 grudnia 2020 r. – oględziny do 23 marca 2021 r. – postanowienie PINB nr 57/2021), potem przez 246 dni (od 15 listopada 2022 r. – postanowienie MWINB do 19 lipca 2023 r. – zawiadomienie PINB) i wreszcie 595 dni (od 19 lipca 2023 r.).
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu wniósł o oddalenie skargi albo orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa i oddalenie wniosków o wymierzenie grzywny i przyznanie sumy pieniężnej, wskazując przy tym, że: 1) skarżący wywiódł skargę dzień po odebraniu decyzji kończącej postępowanie (od której nie złożył odwołania); 2) budynek, w którym prowadzi działalność gospodarczą, wybudował po powstaniu spornego obiektu; 3) inwestor prowadził działalność rolniczą przed rozbudową spornego obiektu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).
Z akt postępowania administracyjnego wyłania się następująca chronologia wydarzeń:
1) 16 lipca 2019 r. – wpływ pisma skarżącego o sprawdzenie samowolnej budowy zbiornika gnojowicy i stajni w granicy z jego sklepem (k. 21);
2) 23 lipca 2019 r. – kontrola robót budowlanych (k. 51);
3) 30 lipca 2019 r. – wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie przebudowy budynku inwentarsko-składowego bez wymaganego pozwolenia na budowę (k. 62);
4) 7 października 2019 r. – postanowienie PINB nr 147/2019 o wstrzymaniu robót budowlanych i nałożeniu obowiązku przedstawienia dokumentacji w terminie 30 dni wydane na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 Pb (k. 74);
5) 6 grudnia 2019 r. – decyzja PINB nr 214/2019 o nakazaniu doprowadzenia budynku inwentarsko-składowego do zgodności z przepisami wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pb (k. 87);
6) 30 września 2020 r. – decyzja kasatoryjna MWINB nr 494/2020 (k. 109);
7) 13 listopada 2020 r. – zwrot akt administracyjnych przez MWINB (k. 110);
8) 15 grudnia 2020 r. – oględziny (k. 150);
9) 23 marca 2021 r. – postanowienie PINB nr 57/2021 o wstrzymaniu prowadzenia rozbudowy budynku inwentarsko-składowego i robót budowlanych przy sąsieku żelbetowym oraz nałożeniu obowiązku przedłożenia dokumentacji w terminie do 31 maja 2021 r. wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 Pb (k. 155);
10) 30 marca 2021 r. – wpływ zażalenia skarżącego (k. 172);
11) 27 maja 2021 r. – wpływ prośby inwestora o przedłużenie terminu (k. 176);
12) 15 listopada 2022 r. – postanowienie kasatoryjne MWINB nr 905/2022 (k. 184);
13) 3 lutego 2023 r. – zwrot akt administracyjnych przez MWINB (k. 185);
14) 13 marca 2025 r. – decyzja PINB nr 46/2025 o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego ze względu na konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia, o którym mowa w pkt 4 i wszczęcia nowego postępowania na podstawie art. 48 Pb (k. 201).
Opisana chronologia czynności wskazuje zatem, że organ którego bezczynność zaskarżono, zakończył postępowanie wydaniem decyzji z dnia 13 marca 2025 r., tymczasem skarga wniesiona została już po tej dacie tj. w dniu 2 kwietnia 2025 r. Skoro organ zakończył postępowanie wydaniem decyzji przed wniesieniem skargi, to oznacza, że nie był już bezczynny w dacie jej wniesienia.
W uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19 przesądzono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.".
Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że pogląd " (...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności". Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.
Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt. II postanowienia na podstawie art. 232§ 1 pkt. 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło