II SAB/Kr 90/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2008 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia skargę odrzucić. Pismem z dnia [...] lutego 2008 r. skierowanym do Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Z. K. wniósł o wstrzymanie budowy kompleksu hotelowego ze stacją [...] przy ul. [...] w K. W dniu [...] czerwca 2008 r. K. K. złożył w Państwowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w K. pismo, w którym domagał się wyjaśnień i odpowiedzi na przytoczone wyżej pismo z dnia [...] lutego 2008 r. K. K. pismem z dnia [...] września 2008 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat [...] w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a." stanowi o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, iż skarga wniesiona przez K. K. jest niedopuszczalna, bowiem nie wyczerpał on wszystkich środków zaskarżenia jakie służyły mu w postępowaniu przez Państwowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. Zawarte w art. 52 § 2 P.p.s.a. wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy, co prowadzi do wniosku, że w wypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim będzie zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a. Zaś art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego pozwala stronie na złożenie zażalenia w sytuacji, gdy organ administracyjny nie załatwił sprawy w terminie miesięcznym lub w sprawach szczególnie skomplikowanych w terminie dwumiesięcznym. Zatem w sytuacji baraku reakcji organu na wniosek skarżącego o wstrzymanie prac budowlanych w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy, skarżący powinien był złożyć do organu administracji wyższego stopnia (Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego) zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Dopiero po wyczerpaniu tej drogi służyłaby mu droga sądowa. Zdaniem Sądu pismo skarżącego z dnia [...] czerwca 2008 r. nie stanowi zażalenia, o którym mowa powyżej. Nie zawiera w swej treści żadnych zarzutów co do nieterminowości bądź przewlekłości działań organu nadzoru budowlanego. Z treści tego pisma wynika jedynie, że skarżący domaga się od organu natychmiastowej odpowiedzi, pod czym można rozumieć zajęcia stanowiska (wydania decyzji) oraz wyjaśnień, czyli uzasadnienia tak podjętej decyzji. W żaden sposób z tego pisma nie wynika, że skarżący zarzuca zbyt przewlekłe lub zbyt długie prowadzenie postępowania i wnosi o skontrolowanie zasadności braku rozpoznania jego wniosku. O tym, jak należy rozumieć dane pismo rozstrzyga zawarta w nim treść. To natomiast, jakie był ewentualny zamiar osoby redagującej pismo nie może być przedmiotem oceny Sądu. Nie każde pismo składane w postępowaniu zarzucającym organom administracji bezczynność jest zażaleniem. W przeciwnym razie warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność byłoby nie tyle wniesienia zażalenia na bezczynność, ile jakiegokolwiek w treści pisma nawet do niewłaściwego organu. Sąd informuje również, że w każdym przypadku wniesienia pisma wszczynającego postępowanie administracyjne i upływu maksymalnie 2 miesięcy od tej daty, każda strona może wnieść zażalenie do organu odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie, chyba że przed upływem ww. terminu organ I-instancji sam powiadomi strony o przyczynach niedochowania terminu i wyznaczy nowy termin załatwienia sprawy. Brak wniesienia takiego zażalenia lub chociażby pisma z treści którego wynikałoby, że skarżący zarzuca zbyt długie i nieuzasadnione rozpatrywanie jego wniosku mogłoby być uznane za zażalenie. Z treści zaś bardzo krótkiego pisma z [...].06.2008 r. nie wynika żaden zarzut dotyczący przewlekłości postępowania i w tym piśmie skarżący nie kwestionuje przewlekłości postępowania. Tym samym jak z powyższego wynika brak spełnienia przez skarżącego przesłanki z art. 52 P.p.s.a., to znaczy przed wniesieniem w tej sprawie skargi nie wniósł on pisma kwestionującego przewlekłe prowadzenie sprawy, a zatem jego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie należy wskazach, iż odrzucenie tej skargi nie stanowi żadnej przeszkody przed wniesieniem kolejnej skargi zarzucającej bezczynność organu, o ile zostanie ona poprzedzona zażaleniem kierowanym do organu II instancji i o ile dany organ rzeczywiście pozostaje w bezczynności.