II SAB/Kr 90/10

Kraków, dnia 12 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A.S. i J.S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia: odrzucić skargi A.S. i J.S. . W przedmiotowej sprawie skarżący A.S. i J.S. , reprezentowani przez adwokata J.Z. , złożyli skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat Grodzki nr [...] z dnia [...]12.2007 r. znak. [...]. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga jest przedwczesna, bowiem skarżący nie wykorzystali wszystkich środków zaskarżenia warunkujących dopuszczalność skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący nie złożyli zażalenia do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności czyli Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a dopiero po spełnieniu tego warunku dopuszczalne jest złożenie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nie złożenie zażalenia w powyższym trybie przed wniesieniem skargi do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.