II SAB/Kr 91/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 maja 2012 r. sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie znak [...] postanawia: odrzucić skargę W dniu 16 kwietnia 2012r. A. C. złożył skargę na bezczynność Wojewody [...], która jak uzasadnił Skarżący polegać ma na nierozpoznaniu w ciągu miesiąca odwołania Prezydenta Miasta K. od decyzji o zapłacie odszkodowania, wydanej przez Starostę [...] a także na nie respektowaniu wyroków WSA w Krakowie, sygn. II SA/ Kr 733/01 z dnia 25 lipca 2002 r. oraz 17.01.2008 r. sygn. SA/Kr 790/07. Skarżący wniósł także o wymierzenie Wojewodzie grzywny, zgodnie z treścią art.154 § 1 ppsa. Na uzasadnienie Skarżący podał, że Wojewoda [...] otrzymał akta dotyczące odwołania Prezydenta Miasta K. od decyzji Starosty [...] w dniu 8.02.2012 r. Zgodnie z wytycznymi wyroków przekazanych Wojewodzie, sprawy odwoławcze powinny być załatwiane bez żadnej zwłoki, najpóźniej w ciągu miesiąca. W tym terminie urząd nie podjął stosownej decyzji, do której był zobowiązany i zamiast zakończyć sprawę Wojewoda [...] w zawiadomieniu z dnia 08.03.2012 r. przedłużył postępowanie do 15. 06.2012 r., co zdaniem Skarżącego jest niezgodne z prawem i wymienionymi wyrokami sądów administracyjnymi. W takim sposobie załatwiana sprawy, urząd nie tylko podważa wyroki sądów ale też podważa zaufanie do swojej rzetelności, gdyż sprawa ta ciągnie się od 15 lat. W podpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie albowiem Skarżący nie wyczerpał dostępnych środków zaskarżenia przewidzianych w art. 37 KPA – zażalenia na bezczynności do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 poz. 270, zwanym dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu lub przewlekłego postępowania środkiem zaskarżenia, o jakim mowa w w/w przepisie jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z jego treścią na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. A. C. nie złożył takiego zażalenia, skarga zaś na bezczynność Wojewody [...] winna być poprzedzona zażaleniem kierowanym do właściwego w sprawie ministra, który jest w stosunku do wojewody organem wyższego stopnia. Skarga wniesiona bez zachowania tego trybu jest skargą niedopuszczalną, podlegającą, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, odrzuceniu