II SAB/Kr 93/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A.B. na bezczynność Starosty Powiatu w Z. postanawia: I. skargę odrzucić; II. zarządzić zwrot na rzecz skarżącego A.B. kosztów postępowania w kwocie 100 zł (sto złotych). II SAB/Kr 93/11 Uzasadnienie postanowienia z dnia 10 listopada 2011 r. o odrzuceniu skargi W skardze z dnia 21 lipca 2011 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. B. zarzucił Staroście Powiatu [...] w Z. bezczynność w załatwieniu jego wniosku o ustalenie i wypłaty odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 4 listopada 20010 r. zapadła decyzja o stwierdzeniu nabycia przez Województwo [...] z mocy prawa, własności działki nr "1" zajętej pod drogę wojewódzką nr [...]. Decyzja uzyskała walor ostateczności w dniu 7 marca 2011 r. i od tego czasu winien być liczony termin 30 dni "na wypłatę odszkodowania". Tymczasem w dniu 6 lipca 2011 r. organ wydał postanowienie wyznaczające nowy termin załatwienia sprawy – do dnia 31 grudnia 2011 r. Starosta [...] wniósł o oddaleni skargi podając, że A. B. dostarczył niezbędne dokumenty w dniu 9 czerwca 2011 r. To umożliwiło podjęcie czynności zmierzających do uzyskania operatu szacunkowego. Zlecenie takiego opracowania poprzedzone być jednak musi procedurą przetargową i pozyskaniem stosownych środków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skargę uznać należało za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Służącym stronie środkiem przeciwdziałania bezczynności organu w załatwieniu sprawy administracyjnej jest regulowane przepisem art. 37 § 1 kpa zażalenie do organu wyższego stopnia. Wniesienie zatem do sądu skargi na bezczynność Starosty [...] winno być poprzedzone zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie kierowanym do Wojewody [...]. Niewyczerpanie tej drogi skargę czyni niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 ppsa.