II SAB/Kr 94/24

Dnia 26 czerwca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: SWSA Mirosław Bator Asesor WSA Anna Kopeć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 czerwca 2024 roku sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę Skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie w sprawie z wniosku z dnia 8 marca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, znak Adm.0123.64.2024. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, iż wystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej dotyczącej pracy Zespołu Wspomagania Wsparcia Użytkowników Systemów Informatycznych i pracy systemu nagrywania rozpraw karnych w Sądzie Rejonowym w O., tj. 1. Podanie podstawy prawnej dlaczego przebieg rozpraw z repetytorium "K" w Sądzie Rejonowym w O. nie podlega rejestracji (w innych Sądach rozprawy z repetytorium "K" są rejestrowane) 2. Podanie dlaczego i na jakiej podstawie prawnej przebieg rozprawy karnej [...] Sądu Rejonowego w dn. 9 lutego 2024 r. nie podlegał rejestracji. Organ pismem z dnia 15 marca 2024 r., poinformował skarżącego, że informacje o których udostępnienie wniósł we wniosku nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p."). Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek. i wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Odnosząc się do treści pisma organu z dnia 15 marca 2024 r. skarżący podniósł, że informując go, że objęte wnioskiem informacje nie stanowią informacji publicznej Organ nie wydal decyzji, do wydania której był zobowiązany w przypadku braku realizacji wniosku. Ponadto skarżący stwierdził, że w jego ocenie odpowiedź organu o odmowie podania skarżącemu podstawy prawnej, na podstawie której przy sprawnym sprzęcie nie rejestrowano rozprawy karnej narusza prawa skarżącego, gdyż informacje, o których udostępnienie wnioskował bez wątpienia należą do kategorii informacji publicznej. Ponadto skarżący w uzasadnieniu skargi stwierdził, że jego intencją było uzyskanie informacji o zasadach funkcjonowania i trybie działania Sądu Rejonowego w O. będącym bez wątpienia podmiotem, o którym mowa w przepisie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., a przedmiotem wniosku nie było uzyskanie informacji o obowiązującym prawie, ale wskazanie przez organ podstawy prawnej dokonanej czynności jako jednego z motywów jej dokonania. W ocenie skarżącego wskazanie przez organ przepisów, jakie mają zastosowanie w konkretnej sprawie, stanowi w istocie pytanie o zasady funkcjonowania organu, który ma wynikający wprost z przepisu art. 7 Konstytucji RP obowiązek działania na podstawie i w granicach prawa. Skarżący zakwestionował dokonaną przez organ ocenę żądanej informacji i potraktowanie jej jako informacji nie stanowiącej informacji publicznej ze względu na to, że dotyczy ona wyjaśnienia podstawy prawnej działania organu. Nadto skarżący podniósł, że każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być załatwiony bądź przez udostępnienie informacji, a w przypadku gdy istnieją ku temu podstawy prawne przez odmowę udostępnienia, która przybiera formę decyzji administracyjnej. Wreszcie skarżący powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazał, że pismo organu z dnia 15 marca 2024 r. nie jest decyzją, a także wskazał na równorzędność prawa do informacji publicznej z prawem do prywatności oraz ograniczeniach tych praw, wskazał jakim informacjom przysługuje walor informacji publicznej, a także przesłanki przyjęcia bezczynności organu/ przewlekłość postępowania oraz przesłanki dopuszczalności skargi w tym zakresie. Skarżący wskazał też na wskazywane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym szczególne wymogi stawiane Prezesom sądów w zakresie przestrzegania przepisów prawa w zakresie jawności życia publicznego. Skarżący konkluduje, że skoro wniosek dotyczył informacji mieszczącej się w zbiorze informacji publicznych to odpowiedź na taki wniosek pismem sprowadzająca się do odmiennej kwalifikacji informacji do udostępnienia nie jest zgodna z prawem. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż wniosek skarżącego z dnia 8 marca 2024 r. jest wnioskiem w konkretnej sprawie indywidualnej (dotyczącej najprawdopodobniej skarżącego), żądającym wyjaśnienia przepisów prawa i wskazania podstaw prawnych określonych działań (pkt 1 i pkt 2) wniosku oraz żądającym wytworzenia informacji w sprawie indywidualnej (pkt 2 wniosku), a zatem żądane nim informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Skoro zatem w niniejszej sprawie w ocenie Organu informacja objęta wnioskiem skarżącego z dnia 8 marca 2024 r. nie jest informacją publiczną w rozumieniu przepisu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. to nie stosuje się do tej informacji przepisów u.d.i.p. - tak w zakresie udostępniania takiej informacji, jak i w zakresie odmowy jej udostępnienia. Postępowanie Organu nie narusza zatem przepisów prawa, w szczególności w zakresie formy w jakiej poinformowano skarżącego, że nie uzyska objętej żądaniem wniosku informacji w trybie u.d.i.p. (pismo organu z dnia 15 marca 2024 r.). Przeciwnie do twierdzeń skarżącego - do naruszenia przepisów u.d.i.p. doszłoby gdyby Organ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia skarżącemu informacji, które nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. w przypadku nieuwzględnienia skargi, Sąd w świetle art. 151 p.p.s.a. oddala skargę. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny. Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność w udzieleniu informacji publicznej w zakresie wniosku z 8 marca 2024 r. o: 1. Podanie podstawy prawnej dlaczego przebieg rozpraw z repetytorium "K" w Sądzie Rejonowym w O. nie podlega rejestracji (w innych Sądach rozprawy z repetytorium "K" są rejestrowane) 2. Podanie dlaczego i na jakiej podstawie prawnej przebieg rozprawy karnej [...] Sądu Rejonowego w dn. 9 lutego 2024 r. nie podlegał rejestracji. Pytania te, jak wprost wynika z ich treści nie mogą zostać uznane za żądanie o udzielenie informacji publicznej, ponieważ odnoszą się do przyczyn i motywów działań organu, stąd skarga została oddalona. Pytania te wbrew argumentacji skarżącego zawartej w skardze nie dotyczą organizacji pracy sądu. Podawanie przez niego w skardze, iż jego intencją było uzyskanie informacji o zasadach funkcjonowania i trybie działania sądu, nie potwierdza bezpośrednia treść pytań z wniosku. Pytania dotyczą motywów podejmowania decyzji, ponieważ gdyby dotyczyły sfery organizacji, ich treść odnosiłaby się do tego czy nagrywane są rozprawy, a nie dlaczego nie są nagrywane. Pytania zatem dotyczą wprost procesu decyzyjnego organu. W doktrynie oraz w dominującym nurcie orzecznictwa sądów administracyjnych, podkreśla się, że organom władzy publicznej niezbędna jest możliwość podejmowania decyzji (wiążących czynności) dopiero po zebraniu zasobu niezbędnych informacji, dokonaniu pewnej analizy itd. Dlatego, od konkretnych danych czy dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. należy odróżnić sam pewien proces myślowy, proces rozważań, czy też motywy i przyczyny podjęcia konkretnych decyzji czy działań. W ich przypadku można bowiem mówić o pewnym stadium na drodze do wytworzenia informacji publicznej (por. też wyrok TK z 9 kwietnia 2015 r., K 14/13, OTK ZU nr 4/A/2015, poz. 45). Informacja publiczna musi dotyczyć bowiem sfery istniejących faktów i danych, nie zaś jeszcze niezmaterializowanych w jakiejkolwiek postaci zamierzeń podejmowania określonych działań. Sfera ta dotyczy także analizy podstaw prawnych dla działań organu, które również należą do sfery przyczyn i motywów. W ocenie Sądu skarżony organ podjął zatem działania zgodne z wymogami u.d.i.p. w terminie 14 dni, informując skarżącego o swoim stanowisku, które było zasadne co do braku charakteru informacji publicznej, a więc braku podstaw udzielenia informacji publicznej w żądanym zakresie, uznając, iż nie stanowią one informacji publicznej tj. wyrażając ocenę o braku charakteru informacji publicznej podlegającej obowiązkowi udostępnienia w oparciu o u.d.i.p. W świetle bowiem art. 13, 14 i 16 u.d.i.p. jedynie dokumenty stanowiące informację publiczną objęte wnioskiem o udostępnienie informacji winny zostać udostępnione w formie czynności materialno – technicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, bądź winno się wydać decyzję o odmowie udostępniania takich informacji w formie decyzji administracyjnej. Przepis art. 16 ust. 1 u.d.i.p. swoją regulacją nie obejmuje sytuacji, w której żądana informacja nie jest informacją publiczną. W wypadku ustalenia, że informacja, o której udzielenie strona zwróciła się nie jest informacją publiczną, stanowisko organu odmawiające jej udzielenia powinno być wyrażone w formie pisemnej odpowiedzi w przedmiotowym zakresie i wobec spełnienia tego organ nie pozostaje w stanie bezczynności. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku, oddalając skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.