II SAB/Kr 95/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Z. w N. sp. z o.o. z siedzibą w N. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. R. P. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Z. w N. sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej: spółka) w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co do wniosku z dnia 31 grudnia 2025 r. W złożonym wniosku skarżąca żądała udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zawartych przez spółkę umów dotyczących zarządzania nieruchomościami, w których stroną były konkretne podmioty wraz ze wskazaniem dat zawarcia tych umów, okresu ich obowiązywania, przedmiotu umów, wysokości wynagrodzenia oraz trybu wyboru danego podmiotu (np. zapytanie ofertowe, konkurs ofert, inny tryb). Ponadto, skarżąca zwróciła się o podanie informacji, kto ze strony spółki podpisał umowę, jaka była funkcja tej osoby, czy w dacie zawarcia umowy funkcję jednoosobowego zarządu pełniła konkretna osoba, czy spółka analizowała istnienie powiązań rodzinnych lub osobowych pomiędzy osobą zawierającą umowę w imieniu spółki a ww. podmiotem. Co więcej, skarżąca zażądała informacji w zakresie istniejących w spółce procedur, regulaminów lub wewnętrznych wytycznych dotyczących zapobiegania konfliktowi interesów, a także faktu, formy i czasu poinformowania Burmistrza Miasta lub Urzędu Miasta o zawartych umowach. Odpowiedź na wniosek została udzielona pismem z dnia 19 stycznia 2026 r., także w zakresie punktu 5 wniosku dotyczącego istniejących w spółce procedur, regulaminów lub wewnętrznych wytycznych dotyczących zapobiegania konfliktowi interesów. Pismem z dnia 2 lutego 2026 r. skarżąca złożyła skargę na bezczynność spółki w zakresie odpowiedzi na jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 31 grudnia 2025 r. W skardze podniosła, że spółka nie udzieliła odpowiedzi na pytanie nr 5. Jednocześnie, skarżąca podkreśliła, że otrzymała odpowiedź spółki na złożony wniosek w dniu 21 stycznia 2026 r. W aktach sądowych sprawy znajduje się dołączona przez skarżącą jako załącznik do skargi ww. odpowiedź spółki na wniosek, co potwierdza również treść akt administracyjnych sprawy. W odpowiedzi na skargę, spółka zwróciła się o odrzucenie skargi, ponieważ została wniesiona po załatwieniu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, a zatem załatwienia sprawy. Legalną definicję bezczynności prawodawca zawarł w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691; dalej: k.p.a.), zgodnie z którym bezczynność występuje, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast zmierzać do likwidacji stanu bezczynności byłby zasadniczo powiązany z celem wykraczającym poza zakres tego postępowania. Zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19). Sąd podziela powyższe poglądy o braku możliwości merytorycznego rozpoznania skargi i przychyla się do przyjęcia stanowiska o niedopuszczalności tej skargi z uwagi na zakończenie postępowania, nawet jeśli nie została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej, a spółka załatwiła sprawę w inny sposób przewidziany przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902). Skoro zatem skarga na bezczynność wpłynęła do Sądu po załatwieniu wniosku udostępnienie informacji publicznej w żądanym zakresie i skarżąca odpowiedź taką otrzymała, to jej wydanie stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny. Skarga jako niedopuszczalna podlega więc odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), orzekł jak w sentencji postanowienia.