II SAB/Kr 98/12

Kraków, dnia 3 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. i M.G. na bezczynność Wojewody Małopolskiego postanawia skargę odrzucić W skardze z dnia 13 stycznia 2012 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J.J. występująca jako skarżąca oraz pełnomocnik M.G. wniosła skargę na "bezczynność organów państwa". Wniosła tez o "wydanie orzeczenia zobowiązanie orzeczenia zobowiązującego organ: Starostę, Wojewodę do wydania decyzji pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego lub decyzji legalizacji budowy". W piśmie z dnia 30 stycznia 2012r. uzupełniającym skargę wskazała, ze skarga dotyczy miedzy innymi Wojewody [....]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ podniósł, że skarga nie dotyczy wprost żadnego z aktów administracyjnych, które wydawałby Wojewoda [....] , jak również nie nosi znamion skargi na bezczynność Wojewody [....] . Skarżąca podniosła też, że "wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2010 r. sygn. akt II OSK 1341/09 uchylił wstrzymanie robót budowlanych i nie dopuścił do rozbiórki co oznacza, że mogła budować ogrodzenie od 8 listopada 1998 r., a budynek od 19 stycznia 1999 r. (...) A za tym pozwolenie na budowę powinno być wydane zgodnie z art. 35 § 1, 2 i 3 k.p.a. w ciągu 30 dni tj. 28 lutego 1999 r. k.p.a. (...). W dalszej części skargi skarżąca podniosła, iż "żąda zgodnie z art. 36 k.p.a. wszczęcia postępowania, nie wydania pozwolenia na budowę trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowę szeregowej ul. [....] w Z ." Zgodnie z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2012 r. sprawa ze skargi J.J. z dnia 13 stycznia 2012 r. uzupełnionej pismem z dnia 30 stycznia 2012 r. w części dotyczącej bezczynności Wojewody [....] została przekazana według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Ponieważ zarzuty zawarte w skardze były sformułowane w sposób budzący wątpliwości, zarządzeniem sędziego Skarżąca została wezwana o wskazanie czego dotyczy bezczynność Wojewody [....] tj. jakiego aktu zdaniem skarżącej organ nie wydał, a także o wykazanie czy składała zażalenie na bezczynność Wojewody [....] do właściwego Ministra zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. poprzez przedłożenie kopii tego zażalenia. Skarżąca została także wezwana do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego jej przez M.G. do reprezentowania jej w niniejszej sprawie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W obszernej odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wskazała, że bezczynność Wojewody [....] dotyczy nieuchylenia decyzji Starosty z dnia 13 marca 2001 r. Ponadto wskazała, że "składała do Ministra Infrastruktury na Wojewodę (..) ". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie sprecyzowała jednoznacznie, w zakresie jakiego postępowania upatruje bezczynności Wojewody [....] , w szczególności jakiego aktu zdaniem skarżącej organ ten nie wydał. Nie wykazała również, iż przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia stosownie do treści art. 52 § 1 powołanej wyżej ustawy. Nie przedłożyła także pełnomocnictwa, o które była wzywana. Sąd z urzędu ma wiedzę o udzielonym przez M.G. w dniu 8 kwietnia 1997r. pełnomocnictwie ogólnym z notarialnie poświadczonym podpisem dla J.J. , które obejmuje również uprawnienie do reprezentowania Mocodawcy przed "wszystkimi sądami". Pełnomocnictwo to zostało w kopii przedłożone do akt sprawy o sygn. IISAB/Kr 108/12. W tej sytuacji Sąd uznał, że J.J. skutecznie może reprezentować M.G. w niniejszym postępowaniu. Niemniej nie zostały uzupełnione pozostałe braki wezwania tj. nie przedłożono kopii zażalenia na bezczynność Wojewody [....] . W związku z powyższym, wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.