II SAB/Kr 99/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz (spr) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel -Ziaja AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Firmy B.-D. "P." na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej postanawia skargę odrzucić WSA/post. l - sentencja postanowienia PHU "P." Spółka z o.o. w piśmie z dnia [...].2006 r. złożyła do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wniosek o udostępnienie informacji publicznej: czy w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r. miały miejsce sytuacje zaniechania kontroli krzyżowej lub zaniechania przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w jakiejkolwiek innej formie w trakcie postępowań kontrolnych, w trakcie których stwierdzono istotne nieprawidłowości w transakcjach pomiędzy podmiotami. Pismem z dnia [...].2006 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej poinformował wnioskodawcę, że powyższy wniosek nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zmianami). [...].2006 r. firma "P." zwróciła się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z pisemnym wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa przez wydanie decyzji w sprawie odmowy udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na wezwanie organ administracji pismem z dnia 26 lipca 2006 r. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. 11 września 2006 r. przedsiębiorstwo "P." złożyło skargę na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarga ta jest niedopuszczalna. Art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przypadku skargi na bezczynność przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie wskazanym w art. 37 k.p.a. Zażalenie to jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 §2 poppsa, który skarżący musi wyczerpać by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt l OSK 480/06. LEX nr 188512). W niniejszej sprawie strona skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu powinna więc wnieść do Głównego Inspektora Kontroli Skarbowej zażalenie na bezczynność polegającą na niewydaniu przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej decyzji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zamiast tego strona skarżąca wezwała Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).