II SAB/Kr 99/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2010 r. sprawy ze skargi R. R. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod numerem [...] postanawia odrzucić skargę. Skarżący R. R. został wezwany zarządzeniem z dnia 29 września 2010r. do uzupełnienia braku formalnego swojej skargi na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod numerem [...] poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi dokumentu potwierdzającego wniesienie w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Odpis powyższego zarządzenia skarżący otrzymał w dniu 12 października 2009r, co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. W odpowiedzi w dniu 18 października 2010r. skarżący skierował do WSA w Krakowie pismo, w którym potwierdził, że przedmiotowa skarga jest skargą na bezczynność WINB w K., jednak nie przedstawił dowodu wniesienia zażalenia w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt l OSK 1401/08 brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Skoro w niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania, nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.