II SO/Kr 10/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. o wymierzenie grzywny Wojewodzie postanawia I. wymierzyć Wojewodzie grzywnę w wysokości 100, 00 zł (słownie: sto złotych 00/100), II. zasądzić od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. . UZASADNIENIE W dniu 1 lutego 2011r. skarżąca M.J. złożyła dwie skargi na dzienniku podawczym Urzędu Wojewódzkiego w K. : skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2011r. Nr [...], uznające za nieuzasadnione zażalenie M.J. na niezałatwienie w terminie przez Starostę K. sprawy nr [...], dotyczącej zwrotu nieruchomości oznaczonej poprzednio jako parcela l. kat 1 b. gm. kat. . oraz na postanowienie z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] Wojewody uznające za nieuzasadnione zażalenie M.J. na niezałatwienie w terminie przez Starostę K. sprawy nr [...] dotyczącej zwrotu nieruchomości oznaczonej poprzednio jako parcela l. kat 2. gm. kat. M. Jednakże w tym dniu została zarejestrowana w wewnętrznym obiegu Urzędu tylko jedna skarga: na postanowienie nr [...] – i na tę skargę organ złożył w ustawowym terminie odpowiedź i przekazał akta do Sądu (sprawa o sygn. II SAB/Kr 23/1). Według organu skarga na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] nie została zarejestrowana, czyli nie wpłynęła do Urzędu i dlatego nie nadano jej dalszego biegu. Skarżąca przedstawiła jednak dowód na to, że skarga ta została złożona na dzienniku podawczym Urzędu Wojewódzkiego w dniu 1 marca 2011r. – pieczęć wpływu. W związku z powyższym w dniu 28 lipca 2011r. M.J. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem złożonej przez nią skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] uznające zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Starostę K. sprawy nr [...] dotyczącej zwrotu nieruchomości oznaczonej poprzednio jako parcela l. kat 2 b. gm. kat. M. , wnosząc o wymierzenie Wojewodzie grzywny na podstawie art. 55 p.p.s.a. w wysokości górnej granicy określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. W demokratycznym państwie prawa, wśród różnorakich praw obywatelskich znaczące miejsce zajmuje prawo do informacji publicznej, jak również prawo do zaskarżenia bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego. Są to publiczne prawa podmiotowe, które nie mogą być ani łamane ani ignorowane przez administrację. Prawa te, dotyczące wnioskodawcy M.J., , zostały - jak wynika z wniosku M.J. o wymierzenie organowi grzywny z dnia 2 września 2011r. i odpowiedzi organu na ten wniosek – zostały złamane przez Wojewodę , który nie przekazał ani jej skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2011r., nr [...], ani akt sprawy. Jak przyznał sam organ, nie zrobił tego, gdyż skarga na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2011r., nr [...] w ogóle nie została zarejestrowana w systemie elektronicznym, a więc jego zdaniem nie wpłynęła, a tym samym nie nadano jej dalszego biegu. Jednakże skarżąca posiada dowód złożenia w/w skargi na dzienniku podawczym Urzędu Wojewódzkiego w dniu 1 lutego 2011r. Organ administracyjny w pełni ponosi odpowiedzialność za poprawne funkcjonowanie urzędu oraz osób w nim zatrudnionych. Niewątpliwie zaistniała sytuacja jest wynikiem błędu osoby zatrudnionej na dzienniku podawczym Urzędu Wojewódzkiego. Jednak organ administracyjny ponosi odpowiedzialność za prawidłową organizację pracy urzędu, przydział zadań oraz za zatrudniane przez siebie osoby. W tej sytuacji, oceniając, postępowanie Wojewody , należy stwierdzić, że organ nie przekazał skargi sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia oraz akt sprawy. Zgodne z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2011r. (M.P. Nr 71, poz. 708), wydanym na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2010r. wyniosło 3.366,11 zł. Oznacza to, że górna granica grzywny, jaką sąd może wymierzyć w niniejszej sprawie, wynosi obecnie 33.661,10 zł. Zdaniem sądu za odpowiednią do naruszenia przepisów przez Wojewodę , stopnia zawinienia organu oraz całokształtu okoliczności sprawy, w szczególności w sytuacji, gdy przedmiot nieprzekazanej skargi dotyczył postanowienia organu wydanego na podstawie art.37 w zw. art.35 i 36 k.p.a. - należy uznać grzywnę w wysokości 100,00 zł (sto złotych 00/100). Grzywna we wskazanej wysokości w ocenie sądu, spełnia zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.