II SO/Kr 11/15

Kraków, dnia 16 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I.D. i J.D. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. postanawia I. wymierzyć Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. grzywnę w wysokości 100 (słownie: sto) złotych, II. zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz I.D. i J.D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 11 marca 2015 r. I.D. i J.D. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), wniosek o wymierzenie grzywny [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. w związku z nieprzekazaniem ich skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie niewydania postanowienia w zakresie objętym skargą z dnia 18 listopada 2014 r. W uzasadnieniu wnioskodawcy podali, że w dniu 2 lutego 2015 r. wnieśli za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie niewydania postanowienia w zakresie objętym skargą z dnia 18 listopada 2014 r. Pismem tym I.D. i J.D. złożyli na podstawie art. 227 K.p.a. skargę na zaniedbania i nienależyte wykonywanie zadań przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. W odpowiedzi na wniosek, udzielonej w piśmie z dnia 13 kwietnia 2015 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wyjaśnił, że powodem nieznacznego uchybienia terminu w przekazaniu skargi do sądu jest duża ilość rozpatrywanych przez organ spraw. Nadto, organ wskazał na istotną – jego zdaniem – okoliczność, że nieprzekazana w terminie skarga była w ogóle niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z urzędu Sądowi wiadomym jest, że skarga I.D. i J.D. , złożona przez nich w siedzibie organu w dniu 2 lutego 2015 r., została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 20 marca 2015 r. (akta sądowe sprawy o sygn. II SAB/Kr 49/15). Biorąc pod uwagę treść art. 54 P.p.s.a., termin na przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę upływał w niniejszej sprawie w dniu 4 marca 2015 r. Oznacza to, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. dopuścił się zwłoki w realizacji obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy, bowiem skarga trafiła do Sądu w dniu 20 marca 2015 r. W ocenie Sądu, nie może stanowić usprawiedliwienia zwłoki w przekazaniu skargi fakt, że skarga dotyczyła bezczynności organu w zakresie sprawy niepodlegającej kognicji sądów administracyjnych. Do przesądzania o zakresie swej właściwości rzeczowej, wynikającej z art. 3 P.p.s.a, uprawniony jest wyłącznie Sąd i tylko jemu przysługuje kompetencja do decydowania, czy wnoszona za pośrednictwem organu administracji skarga będzie podlegać rozpoznaniu, czy też zostanie odrzucona na etapie badania wstępnego ze względu na zakres przedmiotowy. Okoliczność, że w ocenie organu administracji skarga winna zostać odrzucona, nie może determinować działań organu, nierespektujących przepisów prawa w zakresie procesowych obowiązków w związku ze skargą kierowaną do sądu. Powyższe okoliczności, wskazujące na niefrasobliwość organu w stosowaniu właściwych przepisów prawa dotyczących terminów poszczególnych czynności procesowych, przesądzają o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny. Przechodząc do kwestii grzywny, wskazać należy, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., ma charakter dyscyplinująco - restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (Naczelny Sądu Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06). Fakt następczego zrealizowania obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy, nawet przed datą wniesienia wniosku o wymierzenie grzywny, nie czyni grzywny bezpodstawną, a sprawy wszczętej z wniosku o jej wymierzenie – bezprzedmiotową. Należy zaznaczyć, że użyty w art. 55 § 1 P.p.s.a. termin "może" oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę zasadności wymierzenia grzywny. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd, powinien zatem wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 337). W kwestii zaś wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. wynosiło ono 3308,33 zł (M.P. z 2015 r., poz. 221). Ustalając wysokość wymierzonej organowi grzywny na kwotę 100 zł, Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności długość opóźnienia oraz wagę sprawy wywołanej skargą, odrzuconą końcowo przez Sąd postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Kr 49/15. Wobec powyższych ustaleń, biorących pod uwagę skutki prawne posiadające jedynie wymiar formalnoprawny, proceduralny nieprzekazania w terminie Sądowi przedmiotowej skargi, zdaniem Sądu, nie jest uzasadniony wniosek skarżących o wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości, określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Na podstawie art. 205 P.p.s.a. zasądzono zwrot kosztów obejmujący wpis od wniosku.