II SO/Kr 14/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-09-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Bursa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opóźnienie w przekazaniu skargi i akt sprawy do sądu administracyjnego, spowodowane złożonością innych prowadzonych spraw i charakterem cywilnoprawnym czynności związanych z ustaleniem opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, może stanowić usprawiedliwienie dla organu administracji publicznej i wyłączyć odpowiedzialność za naruszenie terminu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny uznał, że opóźnienie w przekazaniu skargi i akt sprawy do sądu, nawet jeśli wynika z dużej ilości innych spraw prowadzonych przez organ lub złożonego charakteru tych spraw, nie usprawiedliwia przekroczenia terminu określonego w art. 54 § 2 PPSA. Organ administracji publicznej został zobowiązany do wymierzenia grzywny za naruszenie tego obowiązku, uznając, że przedstawione przez niego okoliczności nie były wystarczające do usprawiedliwienia ponad sześciomiesięcznego opóźnienia.Stan faktyczny
PKS [...] Sp. z o.o. złożył wniosek o wymierzenie Staroście N. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 18 listopada 2009 r. na bezczynność Starosty w sprawie obniżenia stawki opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu. Skarga została wysłana do Starosty 19 listopada 2009 r., a mimo upływu ustawowego terminu do przekazania jej wraz z aktami do sądu administracyjnego, organ tego nie uczynił. Starosta wyjaśnił, że opóźnienie wynikało z różnych postępowań dotyczących ustalenia opłaty rocznej oraz dużej ilości innych spraw, a akta sprawy otrzymał dopiero w marcu 2010 r. Sąd uznał, że te okoliczności nie usprawiedliwiają ponad sześciomiesięcznego opóźnienia.Rozstrzygnięcie
Wymierzono Staroście N. grzywnę w kwocie 500,00 zł za nieprzekazanie skargi i akt administracyjnych.Pełny tekst orzeczenia
Kraków dnia 10 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku PKS [...]. z o.o. w N. w przedmiocie wymierzenia Staroście N. grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: wymierzyć Staroście N. grzywnę w kwocie 500,00 zł (słownie złotych: pięćset) za nieprzekazanie skargi i akt administracyjnych w sprawie skargi PKS [...] Sp. z o.o. w N. z dnia 18 listopada 2009 roku na bezczynność Starosty N.
W dniu 8 czerwca 2010 roku PKS [...] Sp. z o.o. w N. , na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o wymierzenie Staroście N. grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi z dnia 18 listopada 2009 r. na bezczynność Starosty oraz akt administracyjnych w tej sprawie w przedmiocie obniżenia stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu z3%na1%.
W uzasadnieniu wskazał, że na skutek zażalenia wnioskodawcy z dnia 28 lipca 2009 r., Samorządowe kolegium Odwoławcze w N. postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. zobowiązało Starostę do załatwienia sprawy w terminie 7 dni. Pomimo upływu w/w terminu sprawa nie została załatwiona. W związku z powyższym, zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w dniu 19 listopada 2009 r. wysłana została skarga do Starosty N. Mimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 w/w ustawy, Starosta nie przekazał skargi i akt sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
W odpowiedzi na w/w wniosek, Starosta wyjaśnił, że przedmiotowa skarga PKS [...] Sp. z o.o. na bezczynność oraz akta administracyjne w tej sprawie wraz z obszernym wyjaśnieniem zostały przesłane na do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przy piśmie tut. Urzędu z dnia 30 czerwca 2010 r. znak: [...].
Opóźnienie w przesłaniu ww. dokumentów było m.in. związane z brakiem całości akt sprawy znak: [...], gdyż od końca 2007 r. do początku stycznia 2010 r. toczyły się postępowania dotyczące ustalenia obowiązującej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przez PKS w N. nieruchomości Skarbu Państwa położonej w . N. , obj. [...] - najpierw przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w N. , a potem (w związku z wniesieniem przez PKS [...] Sp. z o.o. sprzeciwu od orzeczenia SKO z dnia [...] września 2008 r. znak: [...] przed sądem cywilnym. Akta
przedmiotowej sprawy znak: [...] tut. Urząd otrzymał przy piśmie SKO w N. z dnia 19 marca 2010 r. sygn. [...], w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w N. z dnia 14 grudnia 2009 r. sygn. akt [...] ustalającym obowiązującą wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości obj.[...].
Na terminowość dalszego przekazania akt miała wpływ duża ilość spraw prowadzonych w tut. Urzędzie z zakresu gospodarki nieruchomościami, które są sprawami bardzo czasochłonnymi o skomplikowanym charakterze:
Z uwagi na powyższe oraz fakt, iż oświadczenie woli właściciela składane w postępowaniu dotyczącym zmiany stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego (analogicznie jak przy wypowiedzeniu i aktualizacji opłaty rocznej) - na prowadzenie którego została złożona skarga na bezczynność tut. Urzędu - ma charakter czynności cywilnoprawnej (ze względu na charakter użytkowania wieczystego jako instytucji prawa cywilnego i cywilnoprawny charakter opłat ponoszonych z tego tytułu) a nie orzeczenia administracyjnego w myśl przepisów Kpa, wniósł o nie wymierzanie wnioskowanej grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl natomiast art. 55 § 1 p.p.s.a., razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowym wypadku niewątpliwie doszło do uchybienia przez Starostę N. obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a., albowiem termin do przekazania skargi został przekroczony o ponad 6 miesięcy. Zaznaczyć przy tym należy, że okoliczności faktyczne przedstawione przez Starostę w odpowiedzi na wniosek o nałożenie grzywny, nie usprawiedliwiają tak znacznego
uchybienia terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Przedmiotowe akta były bowiem w jego dyspozycji ponad 3 miesiące przed ich przekazaniem, a samo ich przesłanie do WSA nie jest czynnością skomplikowaną i na tyle czasochłonną, aby opóźnienie to mogła usprawiedliwić duża ilość spraw prowadzonych w Urzędzie. Tym samym wniosek należy uznać za uzasadniony, a wysokość nałożonej grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stopnia uchybienia w terminowym przekazaniu skargi wraz z aktami, przy uwzględnieniu okoliczności przytoczonych przez Starostę w piśmie z 7 lipca 2010 roku.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie w/w przepisów.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło