II SO/Kr 15/21
PostanowienieWSA w Krakowie2021-12-22
Skład orzekający: Jacek Bursa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz może być ponownie ukarany grzywną za nieprzekazanie skargi sądowi administracyjnemu pomimo wcześniejszego ukarania za to samo naruszenie?Ratio decidendi
Bur mistrz może być wielokrotnie karany grzywną na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi, aż do całkowitego usunięcia naruszenia obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią. Wymierzenie kolejnej grzywny jest zasadne, gdy organ nadal nie wykonuje obowiązku mimo wcześniejszej kary i prawomocnego postanowienia o ukaraniu.Stan faktyczny
E. L. i P. L. złożyli wniosek o ponowne wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta N. T. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w dostępie do informacji publicznej, mimo wcześniejszego ukarania grzywną i prawomocnego postanowienia. Skarga została złożona 24 czerwca 2020 r., a wniosek o wymierzenie grzywny wpłynął 19 października 2021 r. Burmistrz utrzymywał, że pisma nie stanowiły wniosku o udostępnienie informacji publicznej i że skargi dotyczyły tej samej sprawy.Rozstrzygnięcie
Wymierzył Burmistrzowi Miasta N. T. grzywnę w wysokości 2000 zł; w pozostałym zakresie wniosek oddalił; zasądził od Burmistrza na rzecz wnioskodawców kwotę 614 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Kraków, dnia 22 grudnia 2021r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2021r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. i P. L. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta N. T. za nieprzekazanie skargi sądowi postanawia: I. wymierzyć Burmistrzowi Miasta N. T. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić; III. zasądza od Burmistrza Miasta N. T. na rzecz E. L. i P. L. solidarnie kwotę 614 (sześćset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z daty wpływu z 19 października 2021r., E. L. i P. L. złożyli wniosek o ponowne wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta N. T. w wysokości [...] zł. oraz o zasądzenie kosztów, wobec nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, która to skarga została złożona dnia 24 czerwca 2020 r.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że mimo ukarania już grzywną Burmistrza Miasta N. T. postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 29 marca 2021 roku sygnatura akt II SO/Kr 2/21 i oddalenia zażalenia na to postanowienie przez NSA, Burmistrz nadal nie przekazał skargi, ignorując w ten sposób nie tylko skarżących ale i Sądy Administracyjne.
W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta N. T. wniósł o jego oddalenie.
W uzasadnieniu wskazano, że organ skutecznie zaskarżył postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 marca 2021 roku sygnatura akt II SO/Kr 2/21, organ podtrzymał swoje stanowisko, że pisma wnioskodawców nie stanowiły wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a ponadto, że organ otrzymał trzy wnioski skarżących, które dotyczyły jednej i tej samej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. zwaną dalej w skrócie p.p.s.a ) organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, przy czym zgodnie z treścią art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) w terminie 15 dni.
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie niesporne jest, że Burmistrz Miasta N. T. mimo wymierzenia mu już grzywny za nieprzekazanie skargi, nadal z obowiązku się nie wywiązał, mimo że od dnia złożenia skargi minęło prawie półtora roku, a od daty wymierzenia grzywny ponad pół roku. Orzeczenie o wymierzeniu grzywny jest przy tym prawomocne, ponieważ postanowieniem z dnia 14 października 2021 roku sygnatura akt III OZ 829/21, NSA oddalił zażalenie Burmistrz Miasta N. T. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 marca 2021 roku sygnatura akt II SO/Kr 2/21. Jak wynika z treści odpowiedzi na wniosek, w chwili sporządzania odpowiedzi, organowi było to wiadome.
Podkreślić też należy, że grzywna na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może być wymierzana wielokrotnie, aż do zupełnego, pełnego usunięcia przez organ stanu naruszenia dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 24 września 2014 r., II SO/Lu 60/14, LEX nr 1508204, i postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 sierpnia 2014 r., II SO/Go 7/14, LEX nr 1500485).
W tym stanie rzeczy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi ponownej grzywny za nieprzekazanie skargi. W zakresie wysokości grzywny należy wskazać, że skarżony podmiot nie przekazał skargi mimo znacznego upływu czasu, mimo ukarania już grzywną i mimo faktu, że NSA oddalił jego zażalenie na pierwsze postanowienie o ukaraniu grzywną. Mimo tego organ nadal nie przekazał skargi, podając w odpowiedzi na wniosek jakoby postanowienie o ukaraniu grzywną zostało skutecznie zaskarżone. Wbrew odpowiedzi na wniosek, nie można też uznać, aby skarga na bezczynność, której organ nie przekazał w niniejszej sprawie, dotyczyła jednej i tej samej sprawy, co inna przekazana skarga. Wynika to z porównania treści skargi, której kopię przedłożyli wnioskodawcy (k. 9-11 a.s.) ze skargą rozpoznaną w sprawie II SAB/Kr 107/20.
Okoliczności sprawy wskazują, zatem że nieprzekazanie skargi wynika ze złej woli Burmistrza Miasta N. T..
Dlatego orzeczona grzywna w wysokości [...] zł., mając na uwadze maksymalne progi zawarte w art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 p.p.s.a., w/w okoliczności, a także możliwość wymierzenia jej ponownie, będzie w ocenie Sądu zarówno wystarczająca, jak i będzie spełniać cele, dla jakich winna być orzekana, zarówno cechując się adekwatną karą za konkretne wyżej opisane zaniechanie, jak i skutkować będzie prewencyjnie na przyszłość w celu usunięcia zaniechania w przedmiocie przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. Z tych przyczyn orzeczono jak w punktach I na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i II na podstawie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono jak w punkcie III na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 200 p.p.s.a. i 205 § 2 p.p.s.a. Obejmują one uiszczony wpis od wniosku – 100 zł., koszt zastępstwa adwokackiego – 480 zł. oraz opłatę skarbową od pełnomocnictw – 34 zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło