II SO/Kr 25/23

Kraków, dnia 1 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wymierzenie Burmistrzowi miasta Z. grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta Z. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych, 2. zasądzić od Burmistrza Miasta Z. na rzecz wnioskodawcy J. M. kwotę 100 (sto) złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. M. w dniu 30 października 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta Z. grzywny za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jego skargi z dnia 30 września 2023 r. na bezczynność organu w zakresie udostępnienia mu informacji publicznej. Wskazał, że w dniu 10 września 2023 r. złożył do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a wobec braku odpowiedzi na ten wniosek J. M. wniósł w dniu 30 września 2023 r. za pośrednictwem organu skargę na jego bezczynność w tym zakresie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga nie została jednak przekazana. Wnioskodawca zażądał wymierzenia organowi grzywny w kwocie 1% maksymalnego wymiaru za każdy pełny tydzień opóźnienia. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta Z. wniósł o jego oddalenie wskazując, że odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy została przesłana do WSA w Krakowie w formie elektronicznej w dniu 23 października 2023 r. Z uwagi na problemy techniczne (rozmiar plików) część plików nie zostało skompresowanych do wysyłki. W wykonaniu zarządzenia WSA z dnia 31 października 2023 r. sygn. II SAB/Kr 225/23 Burmistrz uzupełnił odpowiedź na skargę o dokumenty wskazane w wezwaniu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Zatem w przypadku skargi z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej trzydziestodniowy termin wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. został skrócony do 15 dni. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., sygn. I OZ [...] - dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu w dniu 30 września 2023 r. i w ustawowym terminie nie została przekazana do WSA w Krakowie. Jednocześnie trzeba zauważyć, że sprawa ze skargi, o której mowa została zarejestrowana w Sądzie w dniu 24 października 2023 r. pod sygn. II SAB/Kr 225/23. W pkt IV zarządzenia wstępnego Sąd wezwał organ o nadesłanie: 1/ skargi złożonej drogą elektroniczną (w przesłanych plikach brak skargi J. M.) oraz nadesłanie odpowiedzi na skargę zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (nadesłana odpowiedź na skargę nie jest podpisana, podpisane jest jedynie pismo przewodnie); 2/ akt administracyjnych niniejszej sprawy - w terminie 7 dni pod rygorem nałożenia grzywny. W istocie więc organ nie przekazał w tej dacie ani skargi, ani odpowiedzi na skargę, ani akt postępowania. Dopiero w wykonaniu wskazanego wyżej wezwania stosowne dokumenty wpłynęły w dniu 6 listopada 2023 r. – co przyznaje sam organ w odpowiedzi na wniosek. W dacie złożenia rozpoznawanego obecnie wniosku o wymierzenie organowi grzywny – pomimo zarejestrowania skargi pod sygn. II SAB/Kr 225/23 – obowiązki organu, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. w dalszym ciągu nie były wykonane. Tym samym spełniła się przesłanka, o której mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że wszystkie wymagane prawem dokumenty zostały przesłane na wezwanie Sądu już 6 listopada 2023 r. W działaniach Burmistrza Miasta Z. nie można więc dopatrzyć się celowego przedłużania sprawy czy też utrudniania skarżącemu dostępu do Sądu. Jednocześnie "trudności techniczne", na które powołuje się organ, nie usprawiedliwiają zaistniałego opóźnienia. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawców wpis od wniosku w kwocie 100 zł, Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 200 p.p.s.a.