II SO/Kr 26/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-08-20

Skład orzekający: Agnieszka Nawara - Dubiel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może zostać ukarany grzywną za niedotrzymanie ustawowego terminu przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Wymierzenie grzywny organowi administracji publicznej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zasadne, gdy organ nie przekazuje skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie, niezależnie od przyczyn tego uchybienia, pod warunkiem złożenia stosownego wniosku przez stronę. Wysokość grzywny zależy od stopnia naruszenia obowiązku i okoliczności sprawy, a jej celem jest zarówno funkcja represyjna, jak i prewencyjna.
Stan faktyczny
Skarga K. G. z dnia 14 czerwca 2010 r. dotycząca uchwały Rady Miasta Gorlice z 26 października 2006 r. została przekazana do Urzędu Miejskiego w Gorlicach dopiero 28 czerwca 2010 r., a następnie nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie, co spowodowało opóźnienie trwające prawie dwa lata. Pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. z powodu niedotrzymania terminu przekazania skargi i akt.
Rozstrzygnięcie
Wymierzył Radzie Miasta Gorlice grzywnę w wysokości 3000 zł oraz nakazał ściągnąć od Rady Miasta Gorlice na rzecz Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100 zł tytułem opłaty sądowej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi K. G. o wymierzenie grzywny Radzie Miasta Gorlice 1. wymierza Radzie Miasta Gorlice grzywnę w wysokości 3000,00 zł (trzy tysiące) 2. nakazuje ściągnąć od Rady Miasta Gorlice na rzecz Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem opłaty sądowej od której Skarżąca była zwolniona. W dniu 23 czerwca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przekazał Gminie Miasta Gorlice skargę K. G. oraz M. G. z dnia 14 czerwca 2010r., mylnie złożoną do tutejszego Sądu w dniu 21 czerwca 2010r. Pismo wpłynęło do Urzędu Miejskiego w Gorlicach w dniu 28 czerwca 2010r. Skarga dotyczyła między innymi uchwały Rady Miasta Gorlice nr 520/LV/2006 z dnia 26 października 2006r. Skarga K. G. z dnia 14 czerwca 2010r. wraz z odpowiedzią na skargę Rady Miejskiej Gorlice datowaną na dzień 29 lutego 2012r., wpłynęła do WSA w Krakowie w dniu 6 marca 2012r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2012r. sprawa skargi na powołaną wyżej uchwałę została rozłączona od spraw pozostałych skarg zawartych w piśmie K. G. z dnia 14 czerwca 2010r. i następnie otrzymała sygnaturę IISA/Kr 351/12. W odpowiedzi na skargę z dnia 29 lutego 2012r. wyjaśniono, że opóźnienie spowodowane było zmianą obsługi prawnej, czynnościami przekazywania akt postępowań sadowych i sądowo-administracyjnych i doszło do "czasowego przetrzymania akt". Pismem z dnia 10 lipca 2012r. pełnomocnik K. G., adwokat M. F. wyznaczony dla Skarżącej z urzędu, złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa albowiem organ nie zastosował się do przekazania odpowiedzi na skargę w terminie trzydziestu dni od otrzymania skargi a ponadto wraz z odpisem odpowiedzi na skargę organ ten nie przedłożył akt postępowania. Wniosek ten został przesłany Radzie Miasta Gorlice pismem z dnia 25 lipca 2012r. z wezwaniem do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni. W dniu 31 lipca 2012r. Rada Miasta Gorlice wniosła o przedłużenie zakreślonego terminu ze względu na urlop pełnomocnika - do dnia 16 sierpnia 2012r. W dniu 20 sierpnia 2012r. do WSA w Krakowie wpłynęło pismo radcy prawnego G. P., w którym stwierdza, że powody dokonania czynności przekazania skargi zostały w całości wyjaśnione w odpowiedzi na skargę i wniósł o ich uwzględnienie oraz podniósł, że organ nie ponosi winy za zaistniałą sytuację. Do pisma nie zostało przedłożone pełnomocnictwo, a radca prawny powołał się na pełnomocnictwo zalegające w aktach sprawy IISA/Kr 351/12 udzielone przez radę Miasta Gorlice w dniu 29 marca 2010r. Z urzędu stwierdza się, że zakres pełnomocnictwa nie obejmuje niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że zgodnie z uchwałą NSA podjętą w składzie 7 osobowym w dniu 7 kwietnia 2008r. sygn. II FPS 1/08, postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny, wszczęte w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. od którego pobiera się wpis sądowy. Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z art. 55 §1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione – skarga pomimo upływu ustawowego terminu nie została przekazana, a skarżący złożył stosowny wniosek. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a, jest nie tylko pełnienie funkcji represyjnej ale również prewencyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie prawa do rozpoznania sprawy administracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 12 KPA), funkcja prewencyjna zaś, ma zniechęcić organy administracyjne do kolejnych przypadków łamania prawa i niewykonywania swoich ustawowych obowiązków. Wyjaśnić należy, że okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi oraz okres tego uchybienia pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, gdyż sąd może ją orzec według swego uznania do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a.). Powyższy przepis pozwala zatem na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Obowiązek organu dotyczący przekazania skargi K. G. nie został - jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego –przez Radę Miasta Gorlice wypełniony, gdyż skarga z dnia 14 czerwca 2010r. ani akta sprawy nie zostały przekazane w terminie. Co więcej okres spóźnienia wynosił prawie dwa lata. Zgodne z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011r. (M.P. z 2012 poz.63), wydanym na podstawie art. 20 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011r. wyniosło 3.399,52 zł. Oznacza to, że górna granica grzywny, jaką sąd może wymierzyć w niniejszej sprawie, wynosi obecnie 33.995,20 zł. Zdaniem Sądu za odpowiednią do naruszenia przepisów przez Radę Miasta Gorlice, stopnia zawinienia organu oraz całokształtu okoliczności sprawy, w szczególności w sytuacji nieprzekazania skargi przez okres prawie dwóch lat, należy uznać grzywnę w wysokości 3000,00 zł (trzy tysiące złotych 00/100) za odpowiednią. Grzywna we wskazanej wysokości w ocenie sądu, spełnia zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną. Sąd nakazał ściągnąć wpis od którego Skarżąca była zwolniona, na zasadzie art. 223 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 poz. 270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło