II SO/Kr 27/09

Kraków, dnia 16 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] w związku z nieprzekazaniem skargi postanawia: odmówić wymierzenia grzywny. W rozpatrywanej sprawie E. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] w związku z nieprzekazaniem skargi z dnia 18 maja 2009r. na bezczynność organu, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w/w skarga na bezczynność SKO w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Burmistrza Miasta R. odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, została doręczona SKO w [...] w dniu 20 maja 2009r., a następnie została przesłana przez ten organ do WSA w Krakowie dopiero w dniu 22 czerwca 2009r., a więc po przekroczeniu ustawowego 15-dniowego terminu wyznaczonego w art. 21 pkt 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dalej wnioskodawca wskazał, że lekceważący stosunek organu do wyznaczonych przez ustawodawcę terminów w postępowaniu związanym z udostępnieniem informacji publicznej, czyni iluzorycznym powszechność prawa do żądania udostępnienia informacji publicznej, gdyż informacje te wraz z upływem czasu tracą znaczenie dla wnioskodawcy. W odpowiedzi na wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie wniosku (odmowę wymierzenia grzywny), względnie o umorzenie postępowania w przedmiocie wymierzenia grzywny. Żądanie oddalenia wniosku uzasadniono faktem, iż wniosek został złożony dopiero w dniu 15 lipca 2009 r., a więc już po wykonaniu przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Nadto za oddaleniem wniosku w ocenie organu przemawia bardzo nieznaczne opóźnienie w przekazaniu skargi E. Z. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, które mogło mieć jedynie minimalny wpływ na termin rozpoznania sprawy przez WSA w Krakowie. Żądanie umorzenie postępowania organ uzasadnił natomiast konstatacją, że wykonanie obowiązku przekazania akt przez organ przed wydaniem postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny czyni postępowanie w sprawie nałożenia grzywny bezprzedmiotowym, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nadto celem grzywny, wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest w zasadzie tylko przymuszenie organu do wykonania obowiązków, o których mowa w art. 55 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl natomiast szczególnej normy zawartej w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2001 r. nr 112 poz. 1198 ze zm.) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Regulacja zawarta w przepisie art. 55 p.p.s.a zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej i oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym do realizacji tego celu. W tej sytuacji należy w rozpatrywanej sprawie przyjąć, że przekazanie sądowi skargi po nieznacznym upływie terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także w sytuacji złożenia wniosku przez skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, już po wykonaniu przez organ przedmiotowego obowiązku, powoduje, że zbędne jest wymierzanie grzywny. Zdaniem Sądu grzywna określona w art. 55 § 1 p.p.s.a ma charakter dyscyplinujący, a nie represyjny. Tak więc, skoro celem tego rodzaju postępowania jest zmuszenie organu do zastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, a organ - wprawdzie z naruszeniem terminu, co jest oczywiście naganne - do tego obowiązku się zastosował jeszcze przed złożeniem przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny, nie ma potrzeby nakładania grzywny. Ponadto art. 55 § 1 p.p.s.a. nie zmusza Sądu do nałożenia grzywny, a daje mu jedynie taką możliwość ("sąd może"). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie ma potrzeby wymierzania grzywny.