II SO/Kr 3/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 marca 2013 r. wniosku A. F. o wymierzenie grzywny "A" S.A. w W. Oddział w T. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 29 stycznia 2013 r. na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej postanawia wymierzyć "A" S.A. w Warszawie Oddział w T. grzywnę w wysokości 1.000 zł (jeden tysiąc złotych). W dniu 13 lutego 2013 r. A. F. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny "A" S.A. w W. Oddział w T., zwanej dalej: "Operatorem", za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 1 października 2012 r.. W uzasadnieniu A. F. wskazała, że pismem z dnia 1 października 2012 r. wystąpiła do Operatora z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia i przebudowy urządzeń służących do przesyłu gazu należących do Operatora, a usytuowanych na jej działkach nr [...], [...] i [...] w K.. Operator w piśmie z dnia 23 października 2012 r. wskazał dokumenty (podano daty, znaki oraz organy wydające), które stanowiły podstawę do posadowienia przedmiotowych urządzeń przesyłowych i poinformował, że jako spółka prawa handlowego nie udostępnia swoich archiwów, lecz informacje zawarte w piśmie powinny zostać wykorzystane przez A. F. do uzyskania dostępu do poszukiwanych dokumentów u odpowiednich organów administracji publicznej. W dniu 9 listopada 2012 r. A. F. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie przez Operatora sprawy udostępnienia ww. dokumentów pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowoadministracyjnego. Gdy Operator ponownie odmówił udostępnienia wnioskowanych dokumentów (pismo z dn. 7 grudnia 2012 r.), A. F. pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. złożyła za pośrednictwem Operatora skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Operatora w udzieleniu przedmiotowej informacji publicznej. Skarga ta nie została przez Operatora przekazana do WSA w Krakowie, lecz odesłana nadawcy jako "omyłkowo wysłana" do Operatora. Wszystkie te okoliczności, zdaniem A. F., przemawiają za wymierzeniem Operatorowi grzywny, ponieważ naruszył on przepis art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Operator podniósł, że jako spółka prawa handlowego, a nie organ administracji publicznej, nie miał obowiązku przekazywać do WSA w Krakowie przedmiotowej skargi na bezczynność. Wniósł o odrzucenie wniosku lub jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zasada ta została zmodyfikowana przez art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, póz. 1198 ze zm.), zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ppsa, z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Za niezasadne należy uznać twierdzenie Operatora, że sam fakt bycia spółką prawa handlowego sprawia, iż Operator nie ma obowiązku udzielania informacji publicznej ani przekazywania skarg na bezczynność w udzielaniu takiej informacji do sądu administracyjnego. Przeczą temu przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące statusu przedsiębiorstw energetycznych w sferze udostępniania informacji publicznej. Kwestie te są oczywiście badane na etapie rozpatrywania skargi na bezczynność w udostępnianiu informacji publicznej. Dlatego w niniejszym postępowaniu, dotyczącym wymierzenia grzywny za nieprzekazanie akt, należy jedynie zasygnalizować, że z treści art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne", zaś Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt l OSK 851/10 (Lex Omega nr 737513), wyjaśnił, że termin "zadania publiczne" jest pojęciem szerszym od terminu "zadania władzy publicznej" oraz orzekł, że "obowiązki operatora systemu dystrybucyjnego wymienia art. 9c ust. 3 Prawa energetycznego" i obowiązki te dotyczą spraw publicznych w rozumieniu art. 4 u.d.i.p". Zatem nie można zgodzić się z Operatorem, że nie dotyczą go regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przeciwnie, przytoczony wyżej przepis art. 21 pkt 1 tej ustawy wyraźnie nakłada obowiązek przekazywania do sądu administracyjnego skarg w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy, że Operator naruszył obowiązek przekazania skargi A. F. do WSA w Krakowie w terminie określonym w art. 21 pkt 1 udip. Z akt wynika bowiem, że skarga na bezczynność z dnia 29 stycznia 2013 r. wpłynęła do Operatora w dniu 4 lutego 2013 r., a Operator zamiast przekazać skargę wraz z aktami sprawy do sądu administracyjnego zwrócił skargę skarżącej. W dniu 6 marca 2013 r. (data stempla pocztowego), po złożeniu przez A. F. wniosku o wymierzenie grzywny i po skierowaniu przez Sąd wezwania do udzielenia odpowiedzi na ten wniosek spółka złożyła odpowiedź na skargę i przesłała akta sprawy. W związku z powyższym Sąd uznał, że brak przekazania przez Operatora skargi był zawiniony i stanowił naruszenie jednoznacznie brzmiących przepisów udip oraz był działaniem sprzecznym z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych dotyczącym udostępniania informacji publicznej przez operatorów systemów dystrybucyjnych. Grzywnę za naruszenie ww. obowiązku, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 ppsa, wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Należy jednak podkreślić, że wysokość grzywny Sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. Ponieważ wniosek o wymierzenie grzywny został złożony w 2013 r. do ustalenia wysokości grzywny należało zastosować przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. ogłoszone komunikatem Prezesa GUS z dnia 11 lutego 2013 r. (M. P. poz. 89). Stosownie do tego obwieszczenia przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. wyniosło 3.521,67 zł. W niniejszej sprawie Operator naruszył obowiązek przekazania Sądowi, skargi w ustawowym terminie, lecz w ocenie Sądu nie wynikało to z celowego działania, lecz z wadliwego zastosowania przepisów udip. Dlatego też wymierzono organowi grzywnę w dolnych granicach ustawowego przedziału na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa.