II SO/Kr 31/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.H. i C.H. w przedmiocie wymierzenia grzywny Radzie Gminy G. za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Radzie Gminy G. grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), II. zasądzić od Rady Gminy G. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) na rzecz skarżących tytułem zwrotu kosztów postępowania. B.H. i C.H. pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wymierzenie grzywny Radzie Gminy G. z powodu nieprzekazania Sądowi ich skargi z dnia 5 października 2012 r. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 21 grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. wieś K. , załączając odpis skargi. W odpowiedzi na wniosek Rada Gminy G. uznała wniosek o nałożenie grzywny za niezasadny. Podała, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie toczyło się postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1161/12 ze skargi G.H. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 21 grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. wieś K. W postępowaniu tym pełnomocnikiem skarżącego był jego ojciec C.H. . Dalej organ podał, że w dniu 5 października 2012 r. C.H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Nr [...] Rady Gminy G. z dnia 21 grudnia 2001 r., której dotyczyło prowadzone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym postępowania sygn. akt II SA/Kr 1161/12. W uzasadnieniu tej skargi skarżący przywołał uchwałę Rady Gminy G. Nr [...] z dnia 31 sierpnia 2012 r. oraz podniósł argumentację zawartą we wcześniejszych pismach skargowych, stanowiących dla Rady Gminy podstawę do rozpatrzenia sprawy wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Wyrokiem z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1161/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność uchwały, będącej przedmiotem skargi, w zakresie obejmującym określony w sentencji tego wyroku przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowy wyrok został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargą kasacyjną z dnia 27 listopada 2012 r. W związku z powyższym zarzuty, że Rada Gminy G. nie odpowiedziała na skargę, jak również wniosek o nałożenie grzywny celem przymuszenia do odpowiedzi są bezzasadne w ocenie organu. W piśmie z dnia 21 stycznia 2013 r. wnioskodawcy, po zapoznaniu się z odpowiedzią organu, podtrzymali swój wniosek o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. W art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." postanowiono, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z § 2 powołanego przepisu organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Wyjaśnić należy, że przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania w określonym terminie skargi wraz z aktami sprawy jest bezwzględny. Samo nieprzekazanie skargi w terminie określonym ustawą jest podstawą do wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. Uzasadnione okoliczności powodujące opóźnienie w przekazaniu skargi mogą wpływać jedynie na wysokość wymierzonej grzywny. W badanej sprawie ustalono, że Rada Gminy G. nie przekazała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi B.H. i C.H. z dnia 5 października 2012r. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 21 grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. wieś K . Okoliczność ta jest bezsporna. Jak wyjaśniono powyżej organ ma bezwzględny obowiązek przekazania skargi do sądu administracyjnego niezależnie od oceny organu zasadności lub prawidłowości skargi. Te okoliczności należy pozostawić Sądowi. Skoro skarga pochodzi od B.H. i C.H. to także okoliczność, że C.H. był pełnomocnikiem G.H. w postępowaniu II SA/Kr 1161/12 dotyczącym tej samej uchwały nie ma żadnego znaczenia w kontekście wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a. Organ może uwzględnić skargę na zasadzie art. 54 § 3 P.p.s.a. w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, taka jednak sytuacja nie miała miejsca w tej sprawie. Powołane przepisy nie pozwalają organowi na ocenę czy daną skargę przekazać sądowi nawet jeśliby to była kolejna skarga tej samej osoby na ten sam akt. W przedmiotowej sprawie zaś Rada Gminy G. dowolnie i całkowicie bezpodstawnie uznała, że brak jest konieczności przekazania skargi B.H. i C.H. z powodu toczącego się postępowania II SA/Kr 1161/12. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 55 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Artykuł 154 § 6 P.p.s.a. stanowi zaś, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Sąd na dzień 25 stycznia 2013 r. nie dysponuje jeszcze danymi określającymi przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej za 2012 r., ale zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. (M. P. z 2012 r., poz. 63), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 3.399,52 zł. Tym samym kwota 1000 zł stanowi i tak 1/3 wielkość miesięcznego przeciętnego wynagrodzenia i w ocenie Sądu taka wysokość grzywny jest adekwatna do braku przekazania skargi skarżących. W niniejszej sprawie Sąd o kosztach należnych stronom orzekł z urzędu na podstawie art. 210 § 1 i 2 P.p.s.a. w związku z art. 200 P.p.s.a.