II SO/Kr 31/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "T" Sp. z o.o. z siedzibą w K. o zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: wniosek odrzucić. Wnioskiem z dnia 20 listopada 2013 r. Spółka "T" Sp. z.o.o. w K., w imieniu której – jak wynika to z treści tego wniosku – występował pracownik J. D., wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 września 2013 r. nr [...]. Pismem z dnia 25 listopada 2013 r. J. D. został wezwany - pod rygorem odrzucenia wniosku - do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania wnioskodawcy. Powyższe wezwanie zostało doręczone w trybie doręczania zastępczego z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej w skrócie jako P.p.s.a., w dniu 12 grudnia 2013 r. (czwartek) na adres wskazany w skardze tj. adres skarżącej spółki. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upływał z dniem 19 grudnia 2013 r. (czwartek). W dniu 20 grudnia 2013 r. (data nadania) wpłynęło do sądu pełnomocnictwo "T" Sp. z o.o. dla J. D. wraz z pismem, w którym podano, że w wezwanie z Sądu zostało awizowane w skrzynce odbiorczej adresata w dniu 4 grudnia 2013 r. Podniesiono, że na poczcie uzyskano informację o zagubieniu przesyłki, a skarżąca Spółka dowiedziała się o treści wezwania z rozmowy telefonicznej z pracownikiem sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skoro, pomimo wezwania, skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie, wniosek należało odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. stanowiącym, że skarga (odpowiednio wniosek), której braków formalnych nie uzupełniono w terminie pomimo wezwania podlega odrzuceniu przez sąd. Takie stanowisko przyjmowane jest także w orzecznictwie sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 lipca 2012 r., sygn. akt II GZ 152/10, opub. w LEX nr 694425 stwierdził, że "Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjne- go (czyli jeszcze przed wniesieniem skargi) powoduje wszczęcie postępowania w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. Natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wszczyna postępowania sądowoadministracyjnego, wszczyna jedynie postępowanie wpadkowe w tym właśnie przedmiocie. Wyjątek dotyczy jedynie wniosku o przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania w sprawie, który należy uznać za wniosek wszczynający postępowanie sądowe". Sąd w tej sprawie w pełni popiera ten pogląd. Należy dodać, że podniesione w piśmie z dnia 20 grudnia 2013 r. okoliczności niezachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku nie mogą odnieść skutku, bowiem Spółka "T" sp. z o.o. nawet w tym piśmie nie uzupełniła braku formalnego wniosku, tj. nie złożyła dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji Spółki "T" sp. z o.o., a nie dokumentu upoważniającego J. D. do reprezentowania Spółki jako jej pełnomocnik. Wyraźnie Sąd wezwał do przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby, że to właśnie M. Á. B. są upoważnieni do reprezentowania Spółki "T" sp. z o.o. Wezwanie Sądu nie dotyczyło dokumentu z którego wynikałoby upoważnienie dla J. D., takowy bowiem został do wniosku z dnia 20 listopada 2013 r. dołączony. Uznając, że J. D. mógł w imieniu Spółki "T" sp. z o.o. jako jej pełnomocnik złożyć wniosek, Sąd musiał dysponować dokumentem potwierdzającym że osoby upoważniające pełnomocnika były uprawnione do dokonania tej jednostronnej czynności (udzielenie pełnomocnictwa). Takie jednak dokumentu i to pomimo wezwania J. D. do jego przedłożenia pod rygorem odrzucenia wniosku, Spółka nie przedłożyła. Dodatkowo Sąd tylko dodaje, że zgodnie z art. 257 i art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, którego Spółka nie złożyła i to pomimo wezwania jej – także w wezwaniu z dnia 25 listopada 2013 r. – do uzupełnienia tego braku pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze orzeczono, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 63 § 3 P.p.s.a. jak w sentencji.