II SO/Kr 32/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze wniosku B. B. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywny za nie przekazanie skargi postanawia: I wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na rzecz wnioskodawczyni B. B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 27 lipca 2009 r. (prezentata PINB na piśmie) B. B. złożyła za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane "skarga – zażalenie – wniosek". Wskazała w nim, że zwraca się o "wszczęcie postępowania wyjaśniającego dlaczego organ administracji państwowej – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. łamie konstytucyjne zasady państwa prawnego". Jak wynika z treści tego pisma dotyczyło ono postanowienia z dnia 16.07.2009 r Nr [...] znak: [...], które wnioskodawczyni odebrała "jako swoisty odwet za pismo WINB uznające jej skargę na bezczynność. Pismem z dnia 6 sierpnia 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. poinformował skarżącą, że zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu z dnia 17 lipca 2009 r. znak: [...] na mocy którego odmówiono skarżącej wydania protokołu oględzin z dnia 2 lipca 2009 r., na wydane postanowienie przysługuje jej zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. W związku z powyższym pismo skarżącej z dnia 27 lipca 2009 r. nie może być przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W dniu 14 września 2009 r. (data stempla pocztowego) B. B. wniosła do tut. Sądu wniosek o wymierzenie w trycie art. 55 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. za nie przekazanie ww. skargi do Sądu. W odpowiedzi na wniosek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. podniósł, że przed organem toczyło się postępowanie z wniosku skarżącej o nakazanie rozbiórki części drogi na działce nr "1" obr. [...] w Z. w rejonie ul. [...], które zakończono wydaniem decyzji z dnia 17 września 2009 r. o odmowie wydania nakazu rozbiórki. Od powyższej decyzji B. B. złożyła odwołanie, które wraz z aktami sprawy zostało przekazane do organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie jest zasadny. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wyjaśnić należy też, iż cytowany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: jej charakter, przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nie uczynił zadość wymogom cytowanego art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy (kserokopia przedłożonego przez wnioskodawczynię pisma z prezentatą PINB w Z. - 27 lipca 2009 r.) pismem z dnia 24 lipca 2009 r. zatytułowanym "Skarga- zażalenie-wniosek", adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z.. B. B. zwróciła się o "wszczęcie postępowania wyjaśniającego dlaczego organ administracji państwowej – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. łamie konstytucyjne zasady państwa prawnego". Jak wynika z treści tego pisma dotyczyło ono postanowienia z dnia 16.07.2009 r, które wnioskodawczyni odebrała "jako swoisty odwet za pismo WINB uznające jej skargę na bezczynność". W związku z tym organ ten obowiązany był najpóźniej 27 sierpnia 2009 r. przekazać Sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Obowiązek ten do chwili obecnej nie został zrealizowany. Z przedłożonej przez wnioskodawczynię kserokopii pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].08.2009 r. wynika, że organ ten poinformował B. B., że skoro na postanowienie z dnia [...].07.2009 r. służy jej zażalenie, "pismo jej z dnia 27 lipca 2009 r. nie może być przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie". W odpowiedzi na wniosek B. B. organ w żaden sposób nie wyjaśnił przyczyn nieprzekazania skargi z dnia 24 lipca 2009 r. w zakreślonym ustawą terminie. Nawet gdyby uznać, że niejednoznaczna treść pisma z dnia 27 lipca 2009 r. rodziła uzasadnione wątpliwości co do jego charakteru (jakkolwiek wyraźnie oznaczono jako adresata pisma Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie), to należy wskazać, że organ nie podjął żadnych czynności w celu ich wyjaśnienia. W sytuacji, gdy strona wnosi skargę do sądu administracyjnego na działanie organu administracji publicznej, to jego obowiązkiem jest, stosownie do treści art. 54 § 2 powołanej ustawy, przesłanie do sądu administracyjnego skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy dotyczącymi skargi. Podmiot, za pośrednictwem którego wnoszona jest skarga nie jest właściwy do jej oceny, gdyż ta należy wyłącznie do sądu administracyjnego. Podnieść nadto należy, że cytowany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: jej charakter, przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Z powyższych względów Sąd, uznając argumenty podniesione we wniosku o wymierzenie grzywny za zasadne, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 cytowanej ustawy wymierzył organowi grzywnę. W ocenie Sądu, z uwagi na okoliczności sprawy, grzywna orzeczona w wysokości 500 zł jest adekwatna. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na zasadzie art. 200 p.p.s.a. w zw z art. 64 § 3 p.p.s.a.