II SO/Kr 43/14

PostanowienieWSA w Krakowie2015-01-19

Skład orzekający: Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który nie przekazał skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie, podlega karze grzywny?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma bezwzględny obowiązek przekazania skargi do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od jej wniesienia. Niewykonanie tego obowiązku, niezależnie od oceny zasadności skargi, stanowi podstawę do wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. Uzasadnione okoliczności mogą wpływać jedynie na wysokość grzywny.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie otrzymał skargę M. B. z dnia 26 lutego 2014 r. i przesłał ją do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w dniu 7 kwietnia 2014 r. Organ otrzymał skargę 10 kwietnia 2014 r., jednak nie przekazał jej do sądu. M. B. wniosła o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi za nieprzekazanie skargi. Organ wyjaśnił, że uznał skargę za przekazaną jedynie do wiadomości, gdyż dotyczyła ona działania innego organu.
Rozstrzygnięcie
Wymierzono Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. grzywnę w wysokości 400 zł tytułem nieprzekazania skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. za nieprzekazanie skargi postanawia: wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. 400 zł (słownie: czterysta złotych) tytułem grzywny za nieprzekazanie skargi. W dniu 7 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przesłał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. skargę M. B. z dnia 26 lutego 2014 r. złożoną bezpośrednio do sądu. Pismo wraz ze skargą wpłynęło do organu w dniu 10 kwietnia 2014 r. Pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wymierzenie grzywny za nieprzesłanie jej skargi z dnia 26 lutego 2014 r. wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do sądu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w postępowaniu znak: [...]. Skarżąca wniosła o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi w M. wskazując, że organ nie przekazał do sądu jej skargi z dnia 26 lutego 2014 r. W odpowiedzi na wniosek strony o wymierzenie grzywny Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. wyjaśnił, że nie przesłał przekazanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 10 kwietnia 2014 r. skargi M. B. z uwagi na fakt, że ówczesnym zdaniem organu, była to skarga na działanie Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. Organ uznał, że skarga została przekazana jedynie do wiadomości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. – jako organu prowadzącego sprawę w I instancji. Nadmieniono, że działania Powiatowego Inspektora w M. nie były ukierunkowane na przewlekłe prowadzenia postępowania, czy też świadome działanie na ewentualną niekorzyść strony skarżącej. Zarówno skarga M. B. jak i akta sprawy znak: [...] oraz akta sprawy wytworzone wcześniej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. znajdują się w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyjaśniono ponadto, że po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku z dnia 1 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1472/09, Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w M. starał się dołożyć wszelkich starań, aby postępowanie znak: [...] zakończyć jak najszybciej. Na dotychczasowy przebieg postępowania miały wpływ obiektywne trudności w pozyskaniu przez organ niezbędnego materiału dowodowego (art. 7 i 77 K.p.a.), złożony przebieg sprawy, znaczna odległość pomiędzy siedzibą Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., a miejscowością S., gm. [...], powiat [...] – w której zlokalizowany jest przedmiot sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. W art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." postanowiono, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ powinien przekazać skargę strony do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 30 dni wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę od dnia jej wniesienia. Z kolei art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Wyjaśnić należy, że przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania w określonym terminie skargi wraz z aktami sprawy jest bezwzględny. Samo nieprzekazanie skargi w terminie określonym ustawą jest podstawą do wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. Uzasadnione okoliczności powodujące opóźnienie w przekazaniu skargi mogą wpływać jedynie na wysokość wymierzonej grzywny. W badanej sprawie ustalono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. nie przekazał skargi do sądu administracyjnego. Jak wyjaśniono powyżej organ ma bezwzględny obowiązek przekazania skargi do sądu administracyjnego niezależnie od oceny organu zasadności lub prawidłowości skargi. Skoro organ nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w terminie, należało nałożyć na niego grzywnę w wysokości 400 zł. W ocenie Sądu grzywna w tej wysokości jest adekwatna do opóźnienia i wyjaśnień organu. Ma charakter porządkujący i pozwoli na uniknięcie podobnych naruszeń w przyszłości. Artykuł 154 § 6 P.p.s.a. stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Grzywna nie przekracza zatem górnej granicy, bowiem przeciętne wynagrodzenia miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2013 wynosiło 3 650,06 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 55 § 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło