II SO/Kr 5/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku C.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 lutego 2009 r. znak [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu l instancji W dniu 2 kwietnia 2009 r. C.B. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2009 r. znak [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. znak [...] wydanych w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że Prezydent Miasta K. odmówił wstrzymania wykonywania swojej decyzji wydanej w postępowaniu l-instancyjny m w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie dwóch drzew z nieruchomości przy ul. [...] w K. Decyzja ta, w ocenie skarżącego, jest niezgodna z prawem. Skarżący podniósł również, że usunął drzewa w stanie wyższej konieczności i stąd zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca. Narusza ona obywatelskie prawo do obrony koniecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) po przekazaniu Sądowi skargi Sąd może - na wniosek skarżącego - wydać postanowienie o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Odnosząc treść powołanego art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do niniejszej sprawy należy wskazać, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania takiej decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia - w związku z jej wykonywaniem -znacznej szkody lub też spowodowałoby trudne do przezwyciężenia skutki. Sygn. akt II SO/Kr 5/09 Należy podnieść, że wniosek skarżącego co do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera w tym zakresie uzasadnienia, które wskazywałoby na spełnienie przesłanek wymaganych art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd przyjął przy tym, że jest to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2009 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. znak [...]. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd administracyjny może po przekazaniu mu skargi wydać postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania nie tylko zaskarżonej decyzji, ale również innych aktów podjętych w danej sprawie. Skarżący w swoim wniosku podnosi, że wydane decyzje są niezgodne z prawem i naruszają jego prawo obywatelskie do obrony koniecznej. Taka argumentacja w żadnej mierze nie wskazuje na spełnienie przesłanek wymaganych powołanym art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący w żadnej zakresie nie wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji lub poprzedzającej ją decyzji organu l instancji spowodowało powstanie stanu niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tak zawartego uzasadnienia nie wynika, jaki to stan niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody powstałby po stronie skarżącego. Nie chodzi przy tym o jakąkolwiek szkodę, ale o znaczną szkodę. Nie wiadomo również, na czym polegałaby przesłanka "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" związana z obowiązkiem zapłaty kary pieniężnej. Należy również wyjaśnić, że przesłanka bazująca na pojęciu "znacznej szkody" nie została odrębnie zdefiniowana w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pojęcie to ma przy tym charakter "ogólny", tym niemniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w tej sprawie podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), w którym Sąd ten stwierdził, że pod pojęciem "znaczna szkoda" chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Dotyczy to takich przypadków, w których grozi stronie utrata przedmiotu Sygn. akt II SO/Kr 5/09 świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Analiza wniosku wskazuje, że w tej sprawie nie występuje również druga podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jaką jest spowodowanie przez zaskarżoną decyzję trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie trudnych do odwrócenia skutków oznacza sytuację, w której po ewentualnym wyeliminowaniu z obrotu prawnego danej decyzji (już wykonanej lub wykonywanej) będzie można wprawdzie przywrócić stan istniejący przed jego podjęciem, ale będzie to wymagało podjęcia szeregu dodatkowych czynności, nieraz skomplikowanych. Będzie więc to możliwe, ale znacznie utrudnione i tym samym wymagające znacznego zaangażowania środków organów administracji. Nie powinno przy tym budzić wątpliwości, że pod pojęciem "trudnych do odwrócenia skutków" należy również rozumieć i taką sytuację, w której należy podjąć znacznie więcej czynności celem doprowadzenia do stanu "wyjściowego" (pierwotnego) niż czynność lub czynności podejmowane w związku z zamiarem wykonania danego aktu/decyzji. Również ta przesłanka w sprawie nie zachodzi, ponieważ ewentualne uiszczenie kary pieniężnej spowoduje tylko taki skutek, że skarżący, w razie uznania, że zaskarżona decyzja nie jest zgodna z prawem, będą mogli odzyskać uiszczone kwoty tytułem zapłaty kary pieniężnej. Tym samym przesłanki podniesione przez samego skarżącego nie mogą, w rozumieniu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu l instancji. Należy również wskazać, że na tym etapie postępowania sądowego (rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji) Sąd w żadnym zakresie nie może dokonać merytorycznej oceny trafności zarzutów podniesionych w skardze co do prawidłowości wydania zaskarżonej decyzji. Okoliczność, że Sąd odmawia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu l instancji w żadnej mierze nie ograniczy prawa strony do składania kolejnych wniosków do Sądu w tym zakresie. Mając na uwadze art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.