II SO/Kr 5/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu A. Spółka Akcyjna w upadłości likwidacyjnej w O. za nieprzekazanie skargi na niewykonanie wyroku oraz wobec wniesienia przez A.K. zażalenia z dnia 7 kwietnia 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2015 r. o zawieszeniu postępowania sądowego postanawia: I. uznając zażalenie skarżącego za oczywiście uzasadnione uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2015 r. o zawieszeniu postępowania sądowego II. wymierzyć Przedsiębiorstwu A. Spółce Akcyjnej w upadłości likwidacyjnej w O. grzywnę w wysokości 4 000 (czterech tysięcy) zł; III. zasądzić od Przedsiębiorstwa A. Spółka Akcyjna w upadłości likwidacyjnej w O. na rzecz A.K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek wniosku A.K. z dnia 13 lutego 2015 r. o wymierzenie Przedsiębiorstwu A. w O. (dalej [...] SA) powtórnej grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. II SAB/Kr 96/13. A.K. wskazał, że skarga na niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Kr 96/13 została doręczona do [...] SA w dniu 13 listopada 2013 r. Do akt sprawy skarżący dołączył odpis skargi. Zwrócił również uwagę na fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie już dwukrotnie wymierzył organowi grzywnę za nieprzekazanie tej samej skargi, a to postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r., sygn. II SO/Kr 9/14 w wysokości 1 000 zł oraz postanowieniem z dnia 31 października 2014 r., sygn. II SO/Kr 29/14 w wysokości 3 000 zł.[...] SA mimo dwukrotnego wymierzenia grzywny w dalszym ciągu nie przekazało akt sprawy i skargi na niewykonanie wyroku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, mimo upływu trzech miesięcy od ostatniego postanowienia dyscyplinującego organ. W wykonaniu zarządzenia z dnia 26 lutego 2015 r. wezwano [...] SA do złożenia odpowiedzi na wniosek. Wezwanie doręczono na adres organu w dniu 12 marca 2015 r i zostało odebrane przez pracownika biura syndyka. Pozostało ono bez odpowiedzi. Na podstawie informacji uzyskanej z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego ustalono, że Sąd Rejonowy dla K. –S. Wydział VIII Gospodarczy dla Spraw Upadłościowych i Naprawczych, postanowieniem z dnia 13 lutego 2015 r., sygn.. [...] , ogłosił upadłość [...] SA, obejmującą likwidację majątku spółki. Postanowieniem 24 marca 2015 r. zawieszono postępowanie sądowe w niniejszej sprawie z uwagi na wszczęcie postępowania upadłościowego w stosunku do strony, na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na postanowienie to zażalenie złożył A.K. , w którym podniósł, że przedmiotem niniejszego postępowania jest nieprzekazanie przez organ skargi do Sądu, a więc środki zapewniające realizację orzeczeń sądowych, a pośrednio dostępu do informacji publicznej. Tym samym w opinii skarżącego, nie sposób uznać, że sprawa ta dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości. Nawet możliwość zasądzenia ewentualnej grzywny, czy też zwrotu kosztów postępowanie, nie przesądza o zakwalifikowaniu obowiązku przekazania przez organ skargi do Sądu, jako przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości. Końcowo w zażaleniu wskazano na orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym możliwe jest orzeczenie grzywny, na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec podmiotu znajdującego się w upadłości likwidacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zażalenie A.K. na zawieszenie postępowania sądowego okazało się oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Zważyć należy, że wszczęcie postępowania upadłościowego stanowi przesłankę zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego, jeżeli zostało ogłoszone względem strony postępowania, zaś sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości. Z art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika nadto, że obie podane w tym przepisie przesłanki powinny być spełnione jednocześnie. Przez "przedmiot" należy rozumieć nie tylko rzeczy w rozumieniu art. 45 i 46 kodeksu cywilnego, ale także wierzytelności i inne prawa majątkowe. Postępowanie podlegać musi zawieszeniu zawsze wtedy, gdy kwestia wyłączenia z masy upadłości przedmiotu, o który toczy się proces, zależy od rozstrzygnięcia w ramach postępowania upadłościowego. Zgodzić się należy ze skarżącym, że charakter obowiązku, jaki ciąży na [...] SA nie może być postrzegany, jako zobowiązanie o charakterze majątkowym, które tym samym nie wchodzi w skład masy upadłości. Powinność przekazania przez organ skargi do sądu wynika z ustawy i służy realizacji ochrony interesów strony stosunku administracyjnoprawnego oraz prawidłowemu wykonywaniu orzeczeń sądowych. W świetle powyższych okoliczności, analizując ponownie sprawę zasadności zawieszenia postępowania sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienie z dnia 24 marca 2015 r., wydane w tym przedmiocie. Przechodząc natomiast do meritum niniejszego postępowania, zważyć należy, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych. Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2015 r. (MP 2015 poz. 179), kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku 2014 wyniosła 3 783,46 zł. Górną granicą grzywny jest zatem 37 834,60 zł. Ponadto wskazać należy, że ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika – [...] SA, nie stoi na przeszkodzie do nałożenia grzywny względem podmiotu upadłego, na wyżej wymienionych podstawach. Przeciwko syndykowi wszczęte mogą być jedynie postępowania dotyczące przedmiotów wchodzących w skład masy upadłości. Jak jednak wykazano powyżej obowiązek przekazania skargi do sądu nie dotyczy masy upadłości. Jednakże nawet w razie ogłoszenia upadłości stroną postępowania, w znaczeniu materialnym pozostaje nadal upadły. Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny nie był skierowany przeciwko syndykowi, ale przeciwko [...] SA i dotyczył nieprzekazania przez tę Spółkę skargi strony w przedmiocie niewykonania wyroku. Okoliczności te przesądzają więc o możliwości orzeczenia grzywny względem upadłego podmiotu, będącego w dalszym ciągu stroną postępowania w znaczeniu materialnym. Przyjęcie odmiennego stanowiska doprowadziłoby do sytuacji, w której wyegzekwowanie od tego podmiotu realizacji ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku byłoby niemożliwe. (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2014 r., sygn. I OZ 182/14 i przywołane tam orzecznictwo) Przy wymierzaniu kwoty grzywny należało uwzględnić, że mimo uprawomocnienia się dwóch uprzednio wydanych postanowień o nałożeniu grzywny za nieprzekazanie skargi A.K. , a to postanowienia z dnia 19 marca 2014 r., sygn.. II SO/Kr 9/14 w wysokości 1 000 zł oraz postanowienia z dnia 31 października 2014 r., sygn.. II SO/Kr 29/14 w wysokości 3 000 zł, [...] SA w dalszym ciągu nie wykonuje swojego ustawowego obowiązku. Na wysokość grzywny miał również wpływ fakt, że [...] SA nie zareagowała w żaden sposób na przesłany mu wniosek inicjujący postępowanie w niniejszej sprawie. Pismo z WSA pozostało bez odpowiedzi, a [...] SA nie przedstawiła przyczyn niewykonywania obowiązków przesłania sądowi dokumentów wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Należało przyjąć, że skoro poprzednio orzekane grzywny w wysokości 1 000 zł oraz 3 000 zł, nie przyniosły spodziewanego rezultatu dyscyplinującego, zasadnym było podwyższyć wysokość kolejnej grzywny do kwoty 4 000 zł. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie II postanowienia, za podstawę przyjmując art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie III. postanowienia, biorąc za podstawę art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.