II SO/Kr 5/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lipca 2022 r. sprawy z wniosku J. M. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi przez Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w [...] postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Zarządu Dróg Powiatowych w [...] grzywnę w wysokości 400,00 zł (słownie: czterysta złotych). 2. zasądzić od Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w [...] na rzecz wnioskodawcy J. M. kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. M. złożył w dniu 14 lutego 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zarządu Dróg Powiatowych w [...] w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi złożonej w dniu 9 stycznia 2022 r. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, na wniosek z 12 grudnia 2021 r. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że z pomocą platformy e - PUAP złożył do Zarządu Dróg Powiatowych w [...] 12 grudnia 2021 r. wniosek o udostępnienie w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy e - PUAP projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej [...]. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął w dniu 27 grudnia 2021 r. czyli w pierwszy dzień roboczy po 14 dniach od złożenia wniosku. W terminie wynikającym z przepisów zawartych art. 13 ust. 1 UDIP, organ zobowiązany nie udostępnił ani nie przesłał wnioskodawcy informacji, o którą wnioskował. Wnioskodawca w związku z powyższym wniósł w dniu 9 stycznia 2022 r. do tutejszego Sądu za pośrednictwem zobowiązanego organu skargę na bezczynność. W odpowiedzi na wniosek, organ wskazał, że faktycznie organ nie dopełnił formalności związanych z przesłaniem skargi wyżej wymienionego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wskazana sytuacja wynikała z faktu, że sprawa, której przedmiotem jest skarga na bezczynność została załatwiona przez organ przed złożeniem jej przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Co do zasady organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest zatem pełnienie funkcji dyscyplinującej, ale także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto, grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12). Należy zauważyć, że zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w zakresie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga w przedmiocie dostępu do informacji publicznej jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Podkreślić również należy, że stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do jej wymierzenia. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy, a sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy. Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć po uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s.381). Rozważając okoliczności niniejszej sprawy Sądu uznał, są podstawy do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny. Sąd uznał, że brak przekazania był zawiniony i stanowił naruszenie jednoznacznie brzmiących przepisów p.p.s.a. i u.d.i.p. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca domaga się wymierzenia grzywny Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w [...] za nieprzekazanie skargi z dnia 9 stycznia 2022 r. Skarga wpłynęła do organu 9 stycznia 2022 r. (9 stycznia 2022 r. – niedziela, data prezentaty 10 stycznia 2022 r.) jednakże skargę przekazano do Sądu dopiero 24 marca 2022 r. (data stempla pocztowego). Termin do przekazania akt upłynął w dniu 25 stycznia 2022 r. Tak więc zwłoka organu w przekazaniu akt wynosiła prawie dwa miesiące. Zdaniem Sądu nie sposób przyjąć, iż przekroczenie terminu jest nieznaczne. Zwłoka wynikała z błędnego i co Sąd z całą mocą podkreśla nieuzasadnionego przekonania organu, że skarga na bezczynność została załatwiona przez organ przed złożeniem jej przez skarżącego, i nie jest konieczne jej przekazanie. Skład orzekający w niniejszej sprawie określając wysokość grzywny miał na uwadze wyjaśnienia organu, jednakże wskazać należy, iż skarga wpłynęła do organu w dniu 10 stycznia 2022 r. a przekazano ją do Sądu dopiero po upływie prawie 2 miesięcy. Błędne przekonanie organu nie może stanowić usprawiedliwienia dla nieprzekazania skargi. Dlatego też Sąd uznał, że z uwagi na przekroczenia terminu z art. 54 p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. zachodzą podstawy do stosowania wobec organu środka dyscyplinująco – represyjnego w postaci grzywny. Jednocześnie Sąd przypomina organowi o konieczności bezwzględnego przestrzegania ustawowego terminu, w którym skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami należy przekazać Sądowi. W tym miejscu podkreślić należy, iż oceniając o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi Sąd nie orzekał o zasadności samej skargi na bezczynność. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 210 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. uwzględniając poniesiony przez wnioskodawcę koszt wpisu (100 zł).