II SO/Kr 7/20

Kraków, dnia 4 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. M. o wymierzenie grzywny Szpitalowi [...] w R. sp. z o.o. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z dnia 27 czerwca 2020 r. postanawia: oddalić wniosek. E. M., reprezentowana przez radcę prawnego P. K., w dniu 23 lipca 2020 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie Szpitalowi [...] w R. sp. z o.o. grzywny za nieprzekazanie jej skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z dnia 27 czerwca 2020 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że skarga na bezczynność ww. organu w udostępnieniu informacji publicznej została przez nią złożona za pośrednictwem platformy teleinformatycznej ePUAP w dniu 28 czerwca 2020 r. W związku z powyższym termin na przekazanie skargi upłynął w dniu 13 lipca 2020 r. i mimo jego upływu organ nie zadośćuczynił obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na wniosek Szpital [...] w R. sp. z o.o. wniósł o oddalenie wniosku. Organ wyjaśnił, że profil ePUAP został w Szpitalu uruchomiony w dniu 9 kwietnia 2020 r. w celu przesyłania dokumentów do NFZ. Funkcjonalność ePUAPu jako funkcjonalność podmiotu publicznego została aktywowana przez Ministerstwo Cyfryzacji 16 kwietnia 2020 r. Elektroniczna skrzynka podawcza (ESP) automatycznie była ustawiona w ten sposób, że na adres e-mail Szpitala nie przychodziły powiadomienia o wpływie dokumentów na ESP. Skrzynka podawcza została skonfigurowana w taki sposób przez zewnętrzny podmiot. Skarga złożona przez E. M. została "odnaleziona" przy okazji wysyłania dokumentów do NFZ. Na początku ESP nie była sprawdzana pod kątem wpływającej korespondencji z uwagi na brak wiedzy o ustawionych parametrach, jednakże działanie to nie miało znamion celowości i było niezamierzone. Jak wynika z danych ePUAP skarga została przesłana do Szpitala w dniu 28 czerwca 2020 r. Została odebrana 21 lipca 2020 r. i zgodnie z ustawowymi terminami przesłana do sądu administracyjnego w dniu 4 sierpnia 2020 r. Organ nadmienił, że pełnomocnik skarżącej, radca prawny P. K., obsługiwał Szpital [...] w R. sp. z o.o. przez okres 10 lat do kwietnia 2019 r. Pomimo ciążącego na spółce obowiązku nie poinformował jej o konieczności wdrożenia postanowień ustawy o ePUAP. Skarga i pozostałe 5 skarg złożonych przez radcę prawnego P. K. to jedne z pierwszych dokumentów otrzymanych przez Szpital za pośrednictwem skrzynki ePUAP. Obecnie skrzynka ePUAP została skonfigurowana prawidłowo i wysyła na adres email spółki komunikaty o korespondencji przychodzącej i wszelka korespondencja jest odbierana na bieżąco. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej "p.p.s.a." - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w zakresie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga w przedmiocie dostępu do informacji publicznej jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Jednocześnie należy wskazać, że wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest obligatoryjne. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt I OZ 585/20 użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, że Sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi. W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy w zakreślonym ustawą terminie nie było efektem celowego działania organu. Sąd przyjął w tym zakresie wyjaśnienia zawarte w odpowiedzi na wniosek, które zostały dodatkowo uwiarygodnione wydrukami korespondencji mailowej pomiędzy Prezesem Szpitala a informatykiem, a także raportem dokumentującym odbiór pism. Ponadto Sąd zważył, że udzielenie informacji publicznej przez Szpital stanowi incydentalną aktywność tego podmiotu i niewielkie doświadczenie w tego typu sprawach może też do pewnego stopnia tłumaczyć brak sprawności w działaniu. Wreszcie nie można również stracić z pola widzenia, że organ po dostrzeżeniu swojego uchybienia niezwłocznie przekazał wymagane dokumenty do sądu, wypełniając tym samym obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tych względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że niecelowym jest nałożenie na Szpital [...] w R. sp. z o.o. grzywny. Tut. Sąd tym samym podzielił w pełni stanowisko WSA w Krakowie w analogicznej sprawie o sygn. akt II SO/Kr 6/20.