II SO/Kr 8/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.B. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego [...] w K. postanawia: odmówić wymierzenia grzywny W dniu 23 marca 2009 r. P.B. złożył za pośrednictwem Prezesa Sądu Rejonowego [...] w K. skargę na bezczynność w sprawie o udostępnienie informacji publicznej. Prezes Sądu Rejonowego [...] w dniu 31 marca 2009 r. (data stempla pocztowego) przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga została zarejestrowana do sygn. II SAB 25/09. Odpowiedź na skargę złożona została dopiero na wezwanie Sądu, w dniu 22 kwietnia 2009 r. W dniu 14 kwietnia 2009 r. P.B. złożył wniosek o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego [...] w K. , w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), grzywny w wysokości 10 000 zł w związku z nie przekazaniem przez niego, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art.54 § 2 p.p.s.a., złożonej za jego pośrednictwem skargi z dnia 23 marca 2009 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że pomimo upływu 2 tygodni od dnia złożenia skargi nie wpłynęła ona wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Prezes Sądu Rejonowego [...] w K. w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie. W ocenie organu wniosek jest bezzasadny, gdyż skarga została przekazana w terminie wynikającym z kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Instytucję wymierzenia organowi grzywny, której dotyczy przedmiotowa sprawa reguluje art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. nakłada na organ obowiązek przekazania sądowi skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) stanowi, że w sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 p.p.s.a., zakreślając inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie. Wskazać również należy, że cytowany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego, bowiem Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny, a nie musi. Rozstrzygając wniosek o wymierzenie grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: jej charakter, przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku przez sąd obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Prezes Sądu Rejonowego [...] w K. przekazał skargę z zachowaniem 15-dniowego ustawowego terminu. Uchybienie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jedynie w odniesieniu do przekazania sądowi odpowiedzi na skargę, co zostało uczynione dopiero na wezwanie sądu w dniu 22 kwietnia 2009 r., a więc z kilkanaście dni po terminie. W ocenie Sądu, z uwagi na fakt, że sama skarga została przekazana we właściwym czasie, a przekroczenie terminu nastąpiło jedynie w stosunku do przesłania odpowiedzi na skargę, jak również biorąc pod uwagę niewielkie przekroczenie terminu, wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego grzywny jest niecelowe i uzasadnia nieuwzględnienie wniosku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 ppsa, należało orzec jak w sentencji.