II SO/Kr 8/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2011 r. sprawy z wniosku Z. B. o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. postanawia 1. oddalić wniosek o wymierzenie grzywny; 2. przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi M. W. kwotę 295,2 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, 20/100) uwzględniającą podatek od towarów i usług w wysokości 55,2 zł (pięćdziesiąt pięć złotych, 20/100) - tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone wnioskodawcy z urzędu. Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z dnia 27.04.2011 r. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. (dalej Agencja ta powoływana jest jako: ARiMR). Zarzucana bezczynność miała polegać na zaniechaniu dokonania przez ten organ czynności w postaci wyrejestrowania [...] i wydania kolczyków [...]. Skarga ta wraz z aktami administracyjnymi sprawy została przesłana przez organ administracji do sądu w dniu 14.06.2011 r. (k. 8 akt sądowych o sygn. II SAB/Kr 61/11), a sprawa zarejestrowana została w dniu 21.06.2011 r. pod powyżej wskazaną sygnaturą. W dniu 1.07.2011 r. Z. B. nadał na poczcie (k. 7 akt sądowych o sygn. II SO/Kr 8/11) wniosek kierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z żądaniem wymierzenia Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w T. grzywny za nieprzekazanie do WSA w Krakowie, w ustawowym terminie, skargi z dnia 27.04.2011 r. złożonej za pośrednictwem wymienionego wyżej organu. Wnioskodawca podał, iż skarga ta wpłynęła do Biura Powiatowego ARiMR w dniu 14.05.2011 r. Dodatkowo Z. B. wyjaśnił, że jego skarga z dnia 27.04.2011 r. dotyczyła bezczynności powołanego wyżej organu w przedmiocie zaniechania wyrejestrowania [...] i wydania kolczyków [...]. Nadto Z. B. wskazał, że żąda rozpoznania załączonej do przedmiotowego wniosku skargi na bezczynność z dnia 27 kwietnia 2011 r. W odpowiedzi na wniosek Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. wniósł o jego oddalenie podając, iż skarga Z. B. wpłynęła do organu w dniu 14.05.2011r. Odpowiedź zaś na tę skargę została sporządzona w dniu 13.06.2011 r. Zdaniem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w T. porównanie dat: wpływu skargi na bezczynność i reakcji organu na tę skargę wskazuje, że dopełniono terminów zawartych w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 17.11.2011 r. pełnomocnik wnioskodawcy złożył do akt pismo, w którym podtrzymał wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Pełnomocnik zaakcentował, iż skargę Z. B. organ nadał na poczcie dzień po upływie ustawowego terminu o którym mowa w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto zwrócił uwagę, iż wymagane przez powołany przepis "przekazanie" dokumentów do sądu, nie jest równoznaczne z ich nadaniem w placówce pocztowej albowiem przepis art. 83 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mówi o oddaniu pisma w polskim urzędzie pocztowym, nie mówi on natomiast o dokumentach. Pismem takim może być wyłącznie odpowiedź na skargę, nie są zaś pismami: skarga oraz akta sprawy. Nadto podkreślił dyscyplinująco-resytrykcyjny charakter grzywny o której mowa w art. 55 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Przesłanką wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie określonym w tym przepisie. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że grzywna ta spełnia funkcję dyscyplinującą, która polega na przymuszeniu organu do przesłania skargi, odpowiedzi na nią oraz akt sprawy. Funkcja ta aktualizuje się zatem wtedy, gdy organ nie dopełnił tej czynności, a sąd chce na rum wymusić jej dokonanie. Wymierzenie grzywny z art. 55 § l p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r.; sygn. akt IOZ 996/2010; LexPolonica nr 2483087). Analizując akta niniejszej sprawy w kontekście wymogów ciążących z mocy art. 54 § 2 p.p.s.a. na organie administracji, należy uznać, iż wniosek Z. B. z dnia 27.06.2011 r. o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w T. jest niezasadny. Bezsporne bowiem w niniejszej sprawie jest, iż skarga Z. B. na bezczynność Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. wpłynęła do tego organu w dniu 14.05.2011 r. Fakt ten wynika z widniejącej na skardze prezentaty organu (k. 3 akt II SAB/Kr 61/11), a przy tym-wnioskodawca datę tę powołał w swoim wniosku z dnia 27.04.2011 r. dotyczącym wymierzenia organowi grzywny, wskazując ją jako dzień w którym jego skarga wpłynęła do organu. Okoliczność ta nie była zatem przez żadną ze stron kwestionowana. Wobec powyższego, 30-o dniowy termin do przekazania sądowi administracyjnemu przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w T., skargi Z. B., odpowiedzi na tę skargę wraz z aktami sprawy rozpoczął swój bieg w dniu 15.05.2011 r. (następny dzień po dniu w którym skarga została złożona - art. 83 § l p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 2 kc). Termin ten upłynął więc w dniu 13.06.2011 r. Z akt sprawy wynika, iż odpowiedź na skargę została przez organ sporządzona właśnie w 13.06.2011 r. (k. 5 akt II SAB/Kr 61/11). Przesyłka zaś zawierająca skargę, odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne została nadana przez organ na poczcie w dniu 14.06.2011 r. Ostatnią z wymienionych dat należy traktować jako dzień wpływu skargi do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.) i równocześnie jako dzień wypełnienia przez organ administracji obowiązku (przekazania) przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie można podzielić stanowiska skarżącego wyrażonego w piśmie z dnia 17.11.2011 r., iż powołany wyżej przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. nie będzie miał w sprawie niniejszej zastosowania, bowiem dotyczy on wyłącznie pism (rozumianych jako twierdzenia i stanowiska stron), a nie innych dokumentów czy też akt sprawy oraz, że nie można utożsamiać przekazania" sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z nadaniem tych dokumentów w urzędzie pocztowym. Zdaniem sądu takie rozumienie art. 83 § 3 p.p.s.a. prowadziłoby w praktyce do skrócenia czasu jaki miałby organ administracji na udzielenie odpowiedzi na skargę i przesłanie sądowi skargi i akt sprawy - o czas potrzebny doręczycielowi na dostarczenie przesyłki do sądu administracyjnego. Podkreślić przy tym należy, że nadawca przesyłki kierowanej do sądu nie ma żadnego wpływu na termin w którym przesyłka do sądu dotrze. Przyjęcie zaś sugerowanej przez pełnomocnika wykładam analizowanego przepisu powodowałoby niepewność co do dochowywania terminów wynikających z przepisów prawa i uzależniałoby ich dotrzymanie od efektywności pracy poczty. Po wtóre należy wskazać, że podnoszone przez pełnomocnika wnioskodawcy rozumienie analizowanego przepisu, prowadziłoby do niedopuszczalnego zróżnicowania sytuacji procesowej stron postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż składane przez skarżącego/uczestników pisma w urzędzie pocztowym traktowane byłyby jako wniesione do sądu, podczas gdy pisma kierowane do sądu przez organ administracji (odpowiedź na skargę, skarga oraz akta sprawy wraz z pismem przewodnim) nie korzystałyby z takiej kwalifikacji. Przepisy zaś art. 82-84 p.p.s.a. odnoszą się do wszystkich stron postępowania sądowego, w tym także do organu administracji. Podnieść dodatkowo należy, iż art. 83 § 3 p.p.s.a. mówi o pismach", bez bliższego doprecyzowania ich rodzaju. Należy więc przyjąć, że terminu tego nie można zawsze utożsamiać z zawartym w art. 45 p.p.s.a. określeniem "pisma w postępowaniu sądowym", którymi są wnioski i oświadczenia stron. To zaś powoduje, iż art. 83 § 3 p.p.s.a. będzie miał zastosowanie także do innych pism, niż "wnioski i oświadczenia stroń", które to określenie odnosi się wyłącznie do pism w postępowaniu sądowym (dział III Rozdział l p.p.s.a). Przyjmując więc, że datą przekazania do sądu skargi Z. B., odpowiedzi na tę skargę oraz akt sprawy jest dzień 14.06.2011 r. oraz porównując tę datę, z datą w której upłynął 30-o dniowy termin do tej czynności należy uznać, że skarga Z. B. na bezczynność Kierownikowi Biura Powiatowego ARiRM w T. została przekazana przez ten organ do sądu z l-o dniowym opóźnieniem. Mając jednak na uwadze dyscyplinującą funkcję grzywny uregulowanej w art. 55 § l p.p.s.a. w przekazaniu skargi, odpowiedzi na nią oraz akt sprawy sądowi, należy przyjąć, że l-o dniowe opóźnienie w realizacji tego obowiązku nie uzasadnia w okolicznościach niniejszej sprawy wymierzenia tej grzywny, zwłaszcza jeżeli zważyć, że odpowiedź na skargę sporządzona została w obowiązującym terminie oraz, że już w dacie złożenia przez Z. B. wniosku o wymierzenie grzywny (1.07.2011 r.), kompletne akta sprawy zainicjowanej jego skargą na bezczynność znajdowały się już w sądzie (data prezentaty sądu: 17.06.2011 r.; k. 5 akt II Sab/Kr 61/11). Wobec powyższego orzeczono jak w pkt l sentencji, na podstawie art. 55 § l p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. O kosztach pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy przez adwokata z urzędu (pkt 2 sentencji), sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z par. 18 ust. l pkt l lit. c. i par. 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).