II SO/Kr 8/19

PostanowienieWSA w Krakowie2019-09-03

Skład orzekający: Tadeusz Kiełkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wymierzyć grzywnę podmiotowi zobowiązanemu za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, pomimo wyjaśnień dotyczących przyczyn opóźnienia?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wymierzyć grzywnę podmiotowi zobowiązanemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie, nawet jeśli podmiot ten przedstawi wyjaśnienia dotyczące przyczyn opóźnienia. Obowiązek przekazania skargi istnieje niezależnie od oceny jej zasadności przez organ. Wymierzenie grzywny ma na celu dyscyplinowanie i zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości.
Stan faktyczny
M. N. złożył wniosek o wymierzenie grzywny spółce [...] S.A. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona w spółce 8 marca 2019 r., jednak nie została przekazana sądowi w ustawowym terminie. Spółka wyjaśniła, że wnioski były złożone pod jednym numerem, nastąpiła zmiana kancelarii prawnej, a pracownik był odpowiedzialny za rozpatrzenie wniosku. Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył grzywnę.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił wymierzyć [...] S.A. grzywnę w wysokości 500 złotych oraz zasądzić od spółki na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. N. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi przez [...] S.A. z siedzibą w K. postanawia I. wymierzyć [...] S.A. z siedzibą w K. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; II. zasądzić od [...] S.A. z siedzibą w K. na rzecz wnioskodawcy M. N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 8 maja 2019 r. M. N. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie grzywny [...] S.A. z siedzibą w K. za nieprzekazanie skargi z dnia 4 marca 2019 r. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w K. w przedmiocie niezałatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 28 stycznia 2019 r. Skarżący podał, iż wymieniona wyżej skarga wpłynęła do [...] S.A. z siedzibą w K. w dniu 8 marca 2019 r. Pomimo upływu terminu spółka nie przekazała skargi Sądowi. Postanowieniem z dnia 16 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W odpowiedzi na wniosek [...] S.A. z siedzibą w K. pismem z dnia 5 czerwca 2019 r. wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny ewentualnie w przypadku uznania spółki [...] S.A. w K. za odpowiedzialną za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu tutejszemu Sądowi, o nałożenie grzywny na kierownika jednostki P. M., jako kierownika działu regulacji nieruchomości energetycznych, działającego na mocy pełnomocnictwa udzielonego przez Prokurenta Spółki, a nie na Zarząd [...] S.A. z/s w K.; oraz w przypadku uznania odpowiedzialności, o uwzględnienie stopnia zawinienia. Organ wskazał dalej, że pismem z dnia 13 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu poinformował Zarząd [...] S.A. o zarejestrowaniu pod sygn. akt IV SO/Wr 14/19 wniosku M. N. z dnia 8 maja 2019 r. o wymierzenie grzywny Zarządowi i [...] S.A. z siedzibą w K. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią w sprawie dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej na temat działki nr [...] położonej w S. . Następnie, pismem z dnia 17 maja 2018 r. przesłano Zarządowi w/w Spółki postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2019 r. stwierdzającego swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy i przekazaniu sprawy według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Wyjaśniono następnie, że wniosek M. N. o udostępnienie informacji publicznej na temat działki nr [...] położonej w S. oraz na temat działki nr [...] położonej w S. został zarejestrowany przez Spółkę jako jeden wniosek pod numerem [...] Powodem, dla którego wnioski zostały zarejestrowane pod jednym numerem, jest fakt, że dnia 25 stycznia 2019 r. oraz dnia 28 stycznia 2019 r. zostały złożone wnioski o niemal identycznej treści. Treść wniosku różniła się bowiem wyłącznie wskazaniem numeru działki, na której słupy zostały posadowione oraz wskazaniem materiału, z którego one postały. [...] S.A. jako podmiot zobowiązany, z uwagi na obszerność wniosku i materii z nim związanych, które wymusiły podjęcie działań w celu dokonania próby ustalenia posiadania poszczególnych dokumentów i/lub informacji, włączając w to ewentualnie ich pozyskanie z odległych komórek organizacyjnych Spółki, powiadomił wnioskodawcę, że na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. wyznacza nowy termin udostępnienia wskazanych informacji, który został określony na dzień 20 marca 2019 r. Dnia 5 lutego 2019 r. w odpowiedzi na wezwanie zobowiązanej Spółki, M. N. udzielił odpowiedzi, w której zawęził treść wniosku. Pomimo powyższego wnioskodawca pismem z dnia 4 marca 2019 r. (data wpływu do Spółki - 8 marca 2019 r.), złożył skargę na bezczynność w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Dnia 20 marca 2019 r., czyli w terminie wskazanym przez Spółkę jako nowy termin udostępnienia informacji, wszelkie posiadane przez Spółkę informacje zostały udostępnione zgodnie z wnioskiem. Informacje udostępnione dotyczyły zarówno słupa energetycznego metalowego posadowionego na działce nr [...] we wsi S., jak i słupa energetycznego drewnianego posadowionego na działce [...] we wsi S.. Wobec powyższego, Spółka zrealizowała ciążący na niej obowiązek udostępnienia informacji publicznej jako podmiot zobowiązany, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Spółka wskazała także na fakt, iż nastąpiła zmiana kancelarii prawnej ją obsługującej. Spółka podniosła, że kierownik działu regulacji nieruchomości energetycznych P. M., działający na mocy pełnomocnictwa udzielonego przez Prokurenta Spółki, jako osoba rozpatrująca wniosek M. N., był odpowiedzialny za jego prawidłowe i terminowe rozpoznanie. Uzasadniając wniosek o odstąpienie od wymierzania grzywny, Spółka wskazała również, że przekazanie informacji publicznej M. N. nastąpiło zgodnie z treścią art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Przekazana informacja była kompletna i rzetelna, wobec tego [...] S.A. dopełniła ciążącego na niej obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., także na posiedzeniu niejawnym. Artykuł 54 § 2 p.p.s.a. przewiduje, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W sprawach objętych kognicją sądów na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429) termin ten jest krótszy. Stosownie bowiem do art. 21 pkt 1 ustawy, przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę w sprawach z tego zakresu następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W świetle powyższych regulacji przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi jest stosowny wniosek oraz stwierdzenie niezastosowania się przez organ do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. Podnieść także należy, że sąd orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni bowiem również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. uchwałę NSA z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2). Sąd stosując art. 54 § 2 p.p.s.a. winien ocenić wszystkie istotne okoliczności sprawy, a nie tylko fakt, że do jego naruszenia w ogóle doszło. Do takich okoliczności należy zaliczyć czas jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewykonania wspomnianego obowiązku w terminie, a nadto czy zobowiązany przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek ten wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Te ostatnie względy jednak nie uwalniają od konsekwencji wyrażonych w art. 55 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie należy podnieść, że obowiązek przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy organ uznaje, że skarga nie jest zasadna, czy też uzna, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Już samo żądanie strony nadania skardze określonego biegu obliguje do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów u.d.i.p. W takim razie nawet uzasadnione przekonanie, że skarga na bezczynność nie jest zasadna, nie zwalnia od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego i to w terminie określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. To bowiem rolą Sądu jest dokonanie oceny skargi zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym, w oparciu o skargę i akta administracyjne, a organ nie może go w tym zastępować, nawet pozostając w uzasadnionym przekonaniu o niedopuszczalności skargi (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z 24 października 2017 r., IV SO/Po 3/17, CBOSA). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny [...] S.A. z siedzibą w K. został złożony w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej. W ocenie Sądu, nie ma wątpliwości co do tego, że sprawa ta – przy uwzględnieniu kryterium podmiotowego i przedmiotowego – należy do właściwości sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, nie ma wątpliwości również co do tego, że Spółka naruszyła obowiązek przekazania skargi z dnia 4 marca 2019 r. do sądu administracyjnego. Wyjaśnienia Spółki wskazujące na zarejestrowanie dwóch wniosków pod jednym numerem (wnioski z dnia 25 stycznia 2019 r. oraz dnia 28 stycznia 2019 r. ), podobną treść wniosków oraz okoliczności związane ze zmianą kancelarii prawnej tudzież działania pracownika – jakkolwiek wymagają uwzględnienia, nie stanowią podstawy do odstąpienia od wymierzenia grzywny. Mając powyższe na uwadze, po rozpatrzeniu ogółu okoliczności sprawy, Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny z powodu niewykonania obowiązku przekazania sądowi administracyjnemu skargi złożonej przez skarżącego na bezczynność Spółki wraz odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w przedmiocie udzielenia informacji publicznej – jest uzasadniony; Sąd postanowił wymierzyć grzywnę w kwocie 500 złotych. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze w szczególności wyjaśnienia Spółki, jak również okoliczność, że skarga wpłynęła do Spółki w dniu 8 marca 2019 r., a przekazano ją do Sądu dopiero 8 maja 2019 r. (przewidziany prawem termin upłynął z dniem 25 marca 2019 r.). Podkreślić należy, iż oceniając o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi Sąd nie orzekał o zasadności samej skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a, Sąd postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 210 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. uwzględniając poniesiony przez skarżącego koszt wpisu (100 zł).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło