II SO/Kr 9/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu [ ] S. A. z siedzibą w O. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 5 listopada 2013 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lipca 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 96/13 w dniu 19 marca 2014 r. postanawia I wymierzyć Przedsiębiorstwu [ ] S. A. z siedzibą w O. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych; II zasądzić od Przedsiębiorstwa [ ] S. A. z siedzibą na rzecz A.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie wyrokiem z dnia 19 lipca 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 96/13 zobowiązał Przedsiębiorstwo [.....] S.A. z siedzibą w O. (dalej PKSiS) do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w sprawie z wniosku A.K. z dnia 21 stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. W dniu 5 listopada 2013 r. A.K. wniósł do WSA w Krakowie za pośrednictwem PKSiS skargę na niewykonanie wyroku z dnia 19 lipca 2013 r. Następnie A.K. pismem z dnia 3 lutego 2014 r. złożył wniosek o wymierzenie grzywny PKSiS za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 5 listopada 2013 r. Wnioskodawca podał, że po złożeniu skargi na niewykonanie wyroku z dnia 19 lipca 2013 r. PKSiS udzieliło mu żądanej informacji publicznej, lecz nadal nie przekazało do WSA w Krakowie skargi z dnia 5 listopada 2013 r. Dlatego, zdaniem A.K. , wymierzenie grzywny PKSiS jest zasadne, ponieważ podmiot ten naruszył przepis art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny PKSiS wniosło o umorzenie postępowania i podało, że w piśmie z dnia 3 stycznia 2014 r. udzieliło A.K. żądanej przez niego informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wyjaśnić też trzeba, że PKSiS jest spółką prawa handlowego, lecz nie wyłącza to obowiązku tego podmiotu przekazywania skargi skierowanej do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba też, że PKSiS było świadome ciążącego na nim obowiązku przekazania skargi do WSA w Krakowie, ponieważ w opisanym wyżej wyroku z dnia 19 lipca 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 96/13 wyraźnie orzeczono, że PKSiS na mocy umów cywilnych z gminami [.....],[.....],[.....], wykonuje regularne przewozy związane z transportem publicznym, czyli realizuje obowiązek gminy wynikający z ustawy i korzysta przy tym z majątku publicznego, a więc jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej. Tym samym PKSiS jest także zobowiązane do postępowania zgodnie z procedurą przewidzianą dla przekazywania skarg wnoszonych do sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd uznał, że PKSiS naruszyło obowiązek przekazania skargi A.K. do WSA w Krakowie w terminie określonym w art. 54 § 2 ppsa. Z akt wynika bowiem, że skarga na niewykonanie wyroku wpłynęła do PKSiS 13 grudnia 2013 r., a PKSiS nie przekazało tej skargi do WSA w Krakowie nawet po wezwaniu do udzielenia odpowiedzi na wniosek A.K. o wymierzenie grzywny. Brak przekazania przez PKSiS skargi był zawiniony i stanowił naruszenie jednoznacznie brzmiących przepisów ppsa. Wyjaśnić trzeba też, że udzielenie informacji publicznej A.K. nie spowodowało bezprzedmiotowości postępowania dotyczącego wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego. Grzywnę za naruszenie ww. obowiązku, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 ppsa, wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Należy jednak podkreślić, że wysokość grzywny sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. Nie bez wpływu pozostaje także to, czy organ po wniesieniu skargi wykonał ciążące na nim obowiązki. Ponieważ wniosek o wymierzenie grzywny został złożony w 2014 r. do ustalenia wysokości grzywny należało zastosować przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2013 r. ogłoszone komunikatem Prezesa GUS z dnia 11 lutego 2014 r. (M. P. poz. 146). Stosownie do tego obwieszczenia przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2013 r. wyniosło 3.650,06 zł. W niniejszej sprawie PKSiS naruszył obowiązek przekazania sądowi skargi w ustawowym terminie i nie przekazał skargi także wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny. Jednakże Sąd wziął pod uwagę, że wnioskowana przez A.K. informacja publiczna została mu udzielona. Dlatego też wymierzono PKSiS grzywnę w dolnych granicach ustawowego przedziału na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 210 § 1 i 2 ppsa, zasądzając na rzecz A.K. kwotę odpowiadającą uiszczonemu przez niego wpisowi od wniosku o wymierzenie grzywny.