II SPP/Kr 89/22

PostanowienieWSA w Krakowie2022-12-15

Skład orzekający: Monika Niedźwiedź

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy służy zażalenie?
Ratio decidendi
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w trybie art. 260 § 1-3 PPSA, utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego, jest prawomocne i nie służy od niego żaden środek zaskarżenia. W związku z tym, zażalenie na takie postanowienie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca E. M. wniosła skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 27 października 2022 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 9 września 2022 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie sądu. Sąd rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 października 2022 r., sygn. II SPP/Kr 89/22, w sprawie skargi E. M. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Krakowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 27 października 2022 r., sygn. II SPP/Kr 89/22, utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 9 września 2022 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy. W dniu 24 listopada 2022 r. skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 260 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Rozpoznając sprzeciw, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Skoro zatem właściwy miejscowo sąd, w którym orzeka referendarz, od którego postanowienia wniesiono sprzeciw, rozpoznając ten środek odwoławczy, orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to wydane przez niego postanowienie, na podstawie art. 260 p.p.s.a. jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcia nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego. W niniejszej sprawie zakwestionowane postanowienie Sądu, utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego, było prawomocne, w związku z tym skarżącej nie przysługiwało prawo do wniesienia od niego zażalenia. Zgodnie z art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, które jest niedopuszczalne. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło