III SA/Kr 1/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 14 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Trzebini z dnia 29 czerwca 2011r. Nr X/97/VI/11 w sprawie ustalenia wysokości opłat za świadczenia publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę Trzebinia p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministarcyjne. Pismem z dnia 2 grudnia 2011r. Wojewoda Małopolski wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta Trzebini z dnia 29 czerwca 2011r. Nr X/97/VI/11 w sprawie ustalenia wysokości opłat za świadczenia publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę Trzebinia, wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały w zakresie § 3, 4 ust. 5.Wątpliwości organu nadzorczego wzbudziły w szczególności zapisy w zakresie ustalenia opłat za świadczenia przedszkoli jako tzw. opłaty stałe oraz wątpliwości co do zgodności z prawem zapisów o niepodleganiu zwrotowi opłaty za korzystanie ze świadczeń przedszkola w przypadku nieobecności dziecka w przedszkolu. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Trzebinia wniosła oddalenie skargi. Pismem z dnia 27.06.2012 r. Wojewoda Małopolski cofnął w/w skargę, informując, że Rada Miasta Trzebinia podjęła w dniu 24 lutego 2012 r. uchwałę Nr XIX/201/VI/2012 uchylającą zaskarżoną uchwałę. W wyniku badania legalności przez Wojewodę Małopolskiego stwierdził on, że została podjęta zgodnie z wymogami obowiązującego w tym zakresie prawa. Pismem z dnia 01.08.2012r. Rada Miasta Trzebini potwierdziła powyższą informację, załączając odpis uchwały z 24 lutego 2012r., dodatkowo wyjaśniając, że na podstawie uchwały z dnia 29 czerwca 2011r. w okresie od 01.09.2011r. do 30.04.2012r. były pobierane opłaty za świadczenia przedszkolne a zwrotów za pobrane opłaty w tym okresie nie przewidziano. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec faktu, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć. Jak wynika bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.