III SA/Kr 100/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Powiatu w Olkuszu z dnia 18 października 2005r., nr XXXII/296/05 w przedmiocie ustalenia wartości jednego punktu dla obliczenia miesięcznej stawki wynagrodzenia zasadniczego pracowników zatrudnionych w Środowiskowym Domu Samopomocy w Olkuszu, postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 12 grudnia 2005r. Wojewoda Małopolski zaskarżył uchwałę Rady Powiatu w Olkuszu z dnia 18 października 2005r., nr XXXII/296/05 w przedmiocie ustalenia wartości jednego punktu dla obliczenia miesięcznej stawki wynagrodzenia zasadniczego pracowników zatrudnionych w Środowiskowym Domu Samopomocy w Olkuszu. Pismem z dnia 29 grudnia 2005r. Wojewoda Małopolski cofnął skargę. W odpowiedzi na skargę Powiat Olkuski uznał cofnięcie skargi za zasadne. Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002r.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec faktu, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć. Jak wynika bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.