III SA/Kr 1000/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi A sp. j. z siedzibą w R na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 maja 2016 r. nr: [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 19 maja 2016 r. nr: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] 2015 r. nr [...] nakładającą na A sp. j. z siedzibą w R karę pieniężną w wysokości 2.000 zł. Przedmiotowa decyzja została doręczona adresatowi w dniu 25 maja 2016 r. W dniu 28 czerwca 2016 r. (data nadania w UP) A sp.j. z siedzibą w R wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt. 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Sąd wskazuje, że termin do wniesienia skargi - za pośrednictwem organu - w sposób przewidziany w prawidłowym pouczeniu zawartym w treści zaskarżonego postanowienia - upływał z dniem 27 czerwca 2016 r. Skarga natomiast została wniesiona dopiero w dniu 28 czerwca 2016 r. (data nadania w UP) zatem już po upływie terminu do jej złożenia. Powyższe uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.