III SA/Kr 1002/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 22 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Komendant Miejski Policji decyzją nr [...] z dnia [...] 2011 r. skierował M. B. na badania lekarskie w związku z uczestnictwem w wypadku drogowym, którego następstwem była śmierć innej osoby - na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym. Powyższa decyzja została doręczona M. B. w dniu 12 kwietnia 2011 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem. W dniu 6 czerwca 2011 r. M. B. złożyła osobiście w Komendzie Wojewódzkiej Policji odwołanie od powyższego skierowania. M. B. nie złożyła wraz z odwołaniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ani nie wskazała na żadne niezawinione przez nią przyczyny opóźnienia. Komendant Wojewódzki Policji postanowieniem nr [...] z dnia 22 czerwca 2011 r. stwierdził uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z pouczeniem na skierowaniu przysługiwało M. B. prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od jego otrzymania. Odwołanie M. B. złożyła w dniu 6 czerwca 2011 r. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie powinno być wniesione w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Na powyższe postanowienie M. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Podniosła, że postępowanie w sprawie skierowania jej na badania lekarskie jest bezprzedmiotowe, ponieważ była świadkiem wypadku, a nie jego uczestnikiem. Naruszenie terminu do złożenia odwołania nastąpiło z przyczyn obiektywnych - informacja o możliwości i terminie odwołania była napisana drobnymi literkami, których nie doczytała. Skarżąca powyższe stanowisko podtrzymała w piśmie procesowym z dnia 19 września 2011 r. Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wniesienie odwołania po upływie ustawowego terminu powoduje jego bezskuteczność i obliguje organ administracji do wydania postanowienia w trybie art. 134 kpa, bez możliwości merytorycznego odniesienia się do treści odwołania. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania M. B. złożyła dopiero w dniu 21 lipca 2011 r. i ponowiła w dniu 28 lipca 2011 r. Został on rozstrzygnięty postanowieniem KWP nr [...] z dnia [...] 2011 r., nieprawomocnym w dacie odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a., odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2) . Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia był przepis art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie "organ odwoławczy stwierdza", oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Przesłankę wydania w trybie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania stanowi ustalenie nie tylko faktu złożenia odwołania po upływie okresu czternastu dni od daty doręczenia stronie decyzji organu administracji, ale również ustalenie braku wniosku o przywrócenie uchybionego terminu bądź wydania postanowienia odmawiającego przywrócenia tego terminu. W razie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oraz prośby o jego przywrócenie postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy wydać może dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu złożonej przez stronę prośby o przywrócenie terminu. Ewentualne postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania wyłącza bowiem dopuszczalność wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu, a zatem wydanie takiego postanowienia przed rozpatrzeniem prośby strony byłoby niezgodne z prawem. W sprawie, z zestawienia dat doręczenia skarżącej decyzji organu I instancji z dnia [...] 2011 r. i złożenia przez skarżącą odwołania od tego rozstrzygnięcia wynika, że złożenie tego odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Doręczenie, bowiem przedmiotowego skierowania nastąpiło do rąk własnych skarżącej w dniu w dniu 12 kwietnia 2011 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Bezspornym jest również, iż odwołanie od tego orzeczenia zostało złożone przez skarżącą do organu w dniu 6 czerwca 2011 r. Wniesienie, zatem przez skarżącą odwołania od decyzji z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. nie budzi żadnych wątpliwości. Wniesienie odwołania po upływie ustawowego terminu powoduje jego bezskuteczność i organ obowiązany był do wydania postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. bez możliwości merytorycznego odniesienia się do treści odwołania. Skarżąca wraz z odwołaniem nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek taki M. B. złożyła dopiero w dniu 21 lipca 2011 r. i ponowiła w dniu 28 lipca 2011 r. Został on rozstrzygnięty postanowieniem KWP nr [...] z dnia [...] 2011 r., nieprawomocnym w dacie odpowiedzi na skargę. Przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego kwestie przywrócenia regulują w sposób następujący. Art. 58. § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. § 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Art. 59. § 1. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. § 2. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Na postanowienie wydane na podstawie art. 59 § 2 nie służy zażalenie, jednakże postanowienie to jako kończące postępowanie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.). Skarżąca wskazała, że wniosła zażalenie na postanowienie KWP nr [...] z dnia [...] 2011 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania do Komendanta Głównego Policji. Zatem wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został rozpoznany odrębnym ostatecznym postanowieniem organu odwoławczego - KWP nr [...] z dnia [...] 2011 r. od którego przysługiwała skarga na sądu administracyjnego a nie zażalenie. Skarżąca nie wskazała, że skarga taka została wniesiona. W tej sytuacji okoliczność, że wniosek został złożony a także rozpoznany po wydaniu zaskarżonego postanowienia w którym organ stwierdził uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a., odrębnym rozstrzygnięciem nie wyeliminowanym do chwili wyrokowania przez Sąd z obrotu prawnego wskazuje, że fakt jego złożenia nie ma znaczenia dla oceny poprawności zaskarżonego postanowienia. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.