III SA/Kr 1010/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2023 r. sprawy ze skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 561/19 zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 stycznia 2023 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 14 czerwca 2023 r. J. C. (dalej: "skarżący) zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 stycznia 2023 r. (III SA/kr 561/19), na mocy którego uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami, poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz zasądzono na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 7 marca 2023 r. Stał się prawomocny w dniu 7 kwietnia 2023 r. Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2023 r. skarżący został wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez podanie podstawy wznowienia, jej uzasadnienie oraz przytoczenie okoliczności potwierdzających dochowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący odebrał zarządzenie w dniu 18 lipca 2023 r. Pismem z dnia 15 sierpnia 2023 r. (nadanym w dniu 17 sierpnia 2023 r. – data stempla pocztowego) skarżący wskazał, że w sprawie zostały pominięte dowody w postaci zdjęć Policji zrobionych w czasie wypadku, we wznowionym postępowaniu zostaną wyjaśnione okoliczności, a obwiniony zostanie uniewinniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające dochowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie z art. 275 p.p.s.a. do wznowienia postępowania z innej przyczyny niż nieważność, właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W niniejszej sprawie, sądem właściwym jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, a nie Naczelny Sąd Administracyjny. Jak stanowi art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 273 § 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie, czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu, zgłaszający skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Zgodnie z art. 276 p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Sąd wezwał skarżącego o uzupełnienie braków formalnych skargi o wznowienie, skarżący w terminie braków nie usunął, a zatem skarga zasługiwała na odrzucenie. Zwrócić należy uwagę, że w piśmie z dnia 15 sierpnia 2023 r. (złożonym już po zakreślonym przez Sąd terminie na usunięcie braków formalnych) skarżący wskazał, że postawą wznowienia postępowania jest nieuwzględnienie dowodów ze zdjęć Policji z czasu wypadku. Równocześnie, skarżący nie wskazał w skardze, ani w piśmie okoliczności potwierdzających dochowanie terminu do wniesienia skargi. Zwrócić należy uwagę, że w aktach sprawy (k. 63 – 65) znajduje się dokumentacja zdjęciowa, która była przedłożona przez skarżącego w postępowaniu sądowym, którego wznowienia skarżący się domaga, a zatem skarga o wznowienie nie została oparta na ustawowej podstawie. Ustawową podstawą wznowienia jest bowiem późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a nie wskazanie dowodów, które w ocenie skarżącego nie zostały przez Sąd uwzględnione mimo ich przedłożenia w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Wskazać należy, że skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu zarówno wtedy, gdy nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jak i wówczas, gdy zostanie ustalone, że powołana w skardze ustawowa podstawa nie zachodzi (por. J. P. Tarno, Komentarz do art. 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, teza 2, LEX/el.; postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2010 r., I OSK 44/10). Co więcej skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił terminu wystąpienia ze skargą. W rezultacie, nawet gdyby złożył pismo z dnia 15 sierpnia 2023 r. w terminie zakreślonym przez Sąd, skarga o wznowienie podlegałaby odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 280 § 1 oraz art. 276 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.