III SA/Kr 1011/15

PostanowienieWSA w Krakowie2016-05-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przy ustalaniu wysokości wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną należy brać pod uwagę kwotę należności pieniężnej będącej przedmiotem zaskarżenia, a nie kwotę przyznaną przez sąd pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zażalenie pełnomocnika jest oczywiście uzasadnione. Stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu powinna być ustalana na podstawie kwoty należności pieniężnej będącej przedmiotem zaskarżenia, a nie kwoty przyznanej przez sąd pierwszej instancji. W związku z tym uchylono zaskarżone postanowienie i przyznano pełnomocnikowi wyższe wynagrodzenie.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego R. O., adwokat M. Ż., wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które przyznało mu wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną w kwocie 240 zł. Pełnomocnik domagał się wyższego wynagrodzenia, argumentując, że przedmiot zaskarżenia (kara pieniężna) wynosił 24.000 zł, co powinno skutkować przyznaniem stawki minimalnej 2.400 zł.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie II sentencji wyroku z dnia 8 marca 2016 r. i przyznano od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. Ż. kwotę 2.400 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o podatek VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia adwokata M. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w punkcie II sentencji wyroku z dnia 8 marca 2016 r. w dniu 20 maja 2016 r. w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia I uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie II sentencji wyroku z dnia 8 marca 2016 r. II przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata M. Ż. kwotę 2.400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności obowiązującą w dniu orzekania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r. oddalił skargę R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 czerwca 2015 r. nr [...]. W punkcie II sentencji tego wyroku zawarte zostało postanowienie wydane w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, którym przyznano adwokatowi M. Ż. kwotę 240 zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności obowiązującą w dniu orzekania. Adwokat M. Ż. wniósł zażalenie na opisane wyżej postanowienie, zarzucając naruszenie § 6 pkt 5 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zdaniem pełnomocnika, skoro przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w kwocie 24.000 zł, to minimalna stawka przyznanego pełnomocnikowi wynagrodzenia powinna wynieść 2.400 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Okolicznością bezsporną jest, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w wysokości 24.000 zł, czyli kwota kary pieniężnej wymierzonej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Zatem, zgodnie z § 6 pkt 5 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika wynosiła 2.400 zł. W konsekwencji należało uznać, że przedmiotowe zażalenie jest w sposób oczywisty uzasadnione. Dlatego orzeczono jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 195 § 2 ppsa. Natomiast zawarte punkcie II sentencji postanowienia orzeczenie o przyznaniu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wydano na podstawie art. 250 w związku z art. 195 § 2 ppsa oraz § 6 pkt 5 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło