III SA/Kr 1012/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2009r. sprawy ze skargi P. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2001r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania skargę oddala B. S. pismem z dnia 8 listopada 2000r. wystąpił z wnioskiem o zameldowanie go na pobyt stały w lokalu nr 7 przy os. A 14 w K. Wnioskodawca podał, że faktycznie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu wraz z żoną G. S., która nie wyraża zgody na jego zameldowanie, natomiast zameldowany jest K. przy ul. B 56 w domu który przeznaczony jest do generalnego remontu i sprzedaży. B. S. wyjaśnił, iż wraz z żoną jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr 7 os. A 14 w K., który to lokal nabyli na podstawie umowy sprzedaży zawartej dnia 26 kwietnia 1996r. od Gminy Miasta. Lokal stanowi wspólność ustawową małżeńską i nabyty został z majątku dorobkowego. Na powyższą okoliczność B. S. przedłożył ksero aktu notarialnego z dnia 26 kwietnia 1996r. Organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie zameldowania na pobyt stały B. S. Przesłuchany w charakterze strony B. S. zeznał, że od trzech lat nieprzerwanie zamieszkuje z żoną w lokalu nr 7 os. A 14, posiada klucze do lokalu. Oświadczył, że do tej pory nie wie, czy w sądzie jest prowadzone postępowanie o zniesienie wspólności majątkowej między małżonkami, nie toczy się sprawa rozwodowa. Wyjaśnił, że z żoną nie jest w konflikcie, natomiast córce żony K. M. zależy aby nie był zameldowany. Pismem z dnia 1 grudnia 2000r. G. S. wniosła o odroczenie rozprawy i zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez sąd sprawy o zniesienie wspólności majątkowej między małżonkami i ustalenia prawa do mieszkania. Podała, że B. S. jest od wielu lat zameldowany w domu swojej siostry P. R. ul. C 56/2 w K. u której przebywa z zamiarem stałego pobytu. Podała również że jest chora i nie może stawić się na rozprawę. Następnie G. S. udzieliła pełnomocnictwa swojej wnuczce J. M., która zeznała , że B. S. mieszka od trzech lat w przedmiotowym lokalu. Pełnomocnik podała również sygnaturę pod którą prowadzona jest sprawa o zniesienie wspólności majątkowej ( sygn.akt [...]), a także oświadczyła, że pieniędzy na wykup mieszkania jej matka K. M. przekazała G. S. Postanowieniem z dnia [...] 2000r. Prezydent Miasta działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 kpa odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o zameldowanie B. S. na pobyt stały w lokalu nr 7 przy os. A 14 w K. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, ze sprawa o zniesienie wspólności majątkowej małżeńskiej nie stanowi zagadnienia wstępnego zgodnie z art. 97 pkt 4 kpa, ponieważ przedmiotowy lokal został nabyty z majątku wspólnego małżonków przed zniesieniem tej wspólności. Zdaniem organu wniosek o zawieszenie postępowania nie może być również uwzględniony w oparciu o art. 98 § 1 kpa, regulujący fakultatywne zawieszenie postępowanie. Zgodnie z tym przepisem postępowanie administracyjne może być zawieszone jeżeli z wnioskiem takim wystąpi strona na żądanie której zostało wszczęte postępowanie, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Przedmiotowe postępowanie nie zostało wszczęte z wniosku G. S., lecz z wniosku B. S. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła G. S. wnosząc o uchylenie go w całości. W uzasadnieniu wskazała na toczące się postępowanie o zniesienie wspólnoty majątkowej między małżonkami. Podniosła, że lokal został nabyty z darowizny i nie wchodzi do majątku wspólnego, jak to błędnie przyjął organ, równocześnie przyznała, że istnieje akt notarialny z którego wynika, że lokal stanowi wspólność majątkową małżonków. Powołała się także na testament sporządzony przez B. S. w formie aktu notarialnego, w którym jako spadkobiercę powołuje wnuka G. S. - P. M. Powyższe okoliczności mają uzasadniać zawieszenie postępowania administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 31 stycznia 2001r. [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zagadnieniem wstępnym są kwestie, od których rozstrzygnięcia przez właściwy organ lub sąd zależy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. Są to zatem takie zagadnienia bez rozstrzygnięcia których przez w/w organy nie jest możliwe załatwienie sprawy głównej. W rozpatrywanej sprawie z aktu notarialnego z 26 kwietnia 1996r. wynika nabycie praw do lokalu mieszkalnego przez obojga małżonków na prawach ustawowej wspólności małżeńskiej, zaś ewentualna zmiana praw do tego lokalu nie jest zagadnieniem wstępnym. Kolegium wskazało również, że nie zachodzą przesłanki do fakultatywnego zawieszenia postępowania określone w art. 98 § 1 kpa. Skargę na powyższe postanowienie złożyła G. S. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniosła analogiczne argumenty jak w zażaleniu. A nadto zarzuciła, iż z uwagi na toczące się postępowanie cywilne Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie może w oparciu o treść aktu notarialnego przyjmować, że lokal stanowi wspólność majątkową małżeńską, albowiem wola stron była inna, a kwestie te może rozstrzygnąć tylko sąd cywilny. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymano argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2004r. sygn. akt II SA/Kr 896/01 zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na śmierć skarżącej. Z kolei postanowieniem z dnia 20 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął zawieszone postępowanie. W miejsce skarżącej G. S. wstąpił jej następca prawny spadkobierca P. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Przede wszystkim należy podkreślić, że ustawa z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ma charakter porządkowy i zameldowanie na pobyt stały ma wskazywać jakie jest faktyczne miejsce pobytu stałego danej osoby. Zgodnie z art. 9 ust. 2 powołanej wyżej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia (Dz. U. z 1997r. Nr 113, poz. 476 ) ustawowymi przesłankami wymaganymi przy zameldowaniu na pobyt stały było: faktyczne przebywanie w wskazanym lokalu z zamiarem stałego pobytu, oraz posiadanie uprawnienia do przebywania w lokalu w którym miało nastąpić zameldowanie. W rozpoznawanej sprawie B. S. przedstawił tytuł prawny do przedmiotowego lokalu, albowiem lokal ten stanowił wspólność majątkową małżonków, co wynikało z przedłożonego aktu notarialnego umowy sprzedaży tego lokalu. Okoliczność wszczęcia postępowania o zniesienie wspólności majątkowej małżonków nie stanowiła zagadnienia wstępnego w sprawie administracyjnej o zameldowanie. Ewentualne zniesienie wspólności majątkowej małżonków przez sąd mogło wywołać skutek prawny dopiero w przyszłości (od daty prawomocności postanowienia sądu) natomiast w dacie wydania zaskarżonego postanowienia brak było podstaw prawnych do kwestionowania tytułu prawnego, a w konsekwencji uprawnienia do przebywania w przedmiotowym lokalu przez B. S. Stąd też zmiana stanu prawnego dotycząca tytułu do przedmiotowego lokalu, która mogła powstać w przyszłości nie mogła stanowić zagadnienia wstępnego w sprawie o zameldowanie , dla rozstrzygnięcia której istotny był aktualny stan faktyczny i prawny. Dlatego też zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodziła żadna z obligatoryjnych przesłanek zawieszenia postępowania administracyjnego określonych w art. 97 § 1kpa, jak również nie została spełniona fakultatywna przesłanka zawieszenia postępowania określona w art. 98 § 1 kpa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ) skargę oddalił, albowiem zaskarżone postanowienie zgodne jest z obowiązującym stanem prawnym.