III SA/Kr 1016/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreśliła rubrykę 6. Określając swój majątek wpisała, iż "mieszka w budynku – mieszkaniu należącym do syna", zadeklarowała brak innych nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacowała 1512,06 zł emerytury. Uzasadniając swoje starania wyjaśniła, iż mieszka samotnie z dochodzącą opieką syna a utrzymuje się z wykazanej emerytury. Podniosła, że cierpi na szereg wymienionych przez siebie ułomności fizycznych oraz liczne choroby. Powiada, że z uwagi na stan zdrowia porusza się przy pomocy balkonika tylko w obrębie domostwa, ma także problemy ze słuchem. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała iż miesięcznie przeznacza na prąd 50 zł, na gaz 50 zł , na wodę i ścieki 70 zł, na odpady 21 zł, na leki 250 zł, na środki medyczne 200 zł, na środki czystości 150 zł, na jedzenie 500 zł. Do tego kwartalnie przeznacza ok. 200 zł na wyroby medyczne, co pół roku 120 zł na kontrolę i czyszczenie komina, a rocznie na opał 1800 zł i prace remontowe 500 zł. Do wniosku dołączyła odcinek emerytury z września 2018 r. opiewający na 1512,06 zl oraz kopię orzeczenia o zaliczeniu skarżącej do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności. Z orzeczenia tego wynika, nadto iż skarżąca ukończy w tym roku 90 lat życia. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca złożyła wymagane oświadczenie, popierając cześć ze swych twierdzeń kopiami stosownych dokumentów źródłowych. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie ma własnego majątku. Podstawę jej utrzymania stanowi skromna emerytura. Przedstawionym przez siebie zestawieniem zobowiązań i stałych wydatków skarżąca wykazała, że niemal cały jej dochód pochłaniają bieżące miesięczne wydatki na media, lekarstwa, jedzenie. Nie można przy tym zapominać i o wykazanych potrzebach okresowych związanych choćby z koniecznością zakupu opału czy opłacenia kontroli kominiarskiej. Biorąc pod uwagę wykazany przez skarżącą wiek i stan zdrowia trudno wymagać od niej poprawienia w jakiś sposób własnym staraniem swojej sytuacja materialnej. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.