III SA/Kr 1018/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Maria Zawadzka Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2012 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 22 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności skargę oddala Uzasadnienie Decyzją z dnia 22 czerwca 2011r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARIMR w przedmiocie przyznania J. P. płatności rolno środowiskowej na rok 2010. Podstawą prawną decyzji był art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008r., Nr 98, poz. 634). Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego: W dniu 17-05-2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek J. P. o przyznanie płatności rolno środowiskowej. W/w wniosek dotyczył kontynuacji realizacji pakietu "Rolnictwo ekologiczne" w wariancie 2.1 (uprawy rolnicze z certyfikatem zgodności) na powierzchni 2,10 ha, w wariancie 2.3 (trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności) na pow. 0,28 ha, w wariancie 2.9 (uprawy sadownicze i jagodowe z certyfikatem zgodności) na pow. 0,10 ha, wariancie 2.10 (uprawy sadownicze i jagodowe w okresie przestawiania) na powierzchni 0,66 ha. Ponadto skarżący realizował pakiet "Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych w rolnictwie" w wariancie 6.4 (sady tradycyjne) na pow. 0,12 ha. Wariant 2.1 był realizowany na działce rolnej l (1,98 ha), wariant 2.3 na dz. G (0,10 ha), H (0,18 ha), wariant 2.10 na działkach A (0,12 ha), B (0,22 ha), D (0,22 ha), E (0,10 ha), F (0,12 ha). Wariant 2.9 był realizowano na działce C o pow. 0,10 ha, a wariant 6.1 na działce A (0,12 ha). W/w działki rolne były położone na dz. ewid. nr [...], znajdującej się w powiecie [...], gminie P, obrębie ewid. B nr [...]. W dniu 17.09.2010 r. w gospodarstwie skarżącego została przeprowadzona kontrola na miejscu. W jej wyniku stwierdzono zawyżenia powierzchni zadeklarowanej do w/w płatności wobec powierzchni faktycznie do nich uprawnionej (nieprawidłowości ozn. w protokole z kontroli kodem DR13+, DR4, DR18). Dotyczyło to obszaru zadeklarowanego jako działka B (stwierdzono 0,15 ha), D (0,04 ha), G (0,00 ha), H (0,00 ha), l (0,95 ha). Zaniżenie pow. uprawnionej do płatności (DR13-) stwierdzono w przypadku działek rolnych F (0,21 ha), E (0,21 ha), A (0,18 ha). Na działce rolnej C nie stwierdzono uprawy zadeklarowanej, tj. truskawek (DR7). W przypadku działki C oraz E stwierdzono zbyt niską obsadę jabłoni (C) i truskawek (E). Kontrolowany nie przedstawił również dokumentów potwierdzających wywóz nieczystości bytowych (PW14). Postępowanie zainicjowane w/w wnioskiem J. P. zostało zakończone decyzją Kierownika w/w Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] 2011r. Nr [...]. Na mocy w/w decyzji odmówiono skarżącemu przyznania płatności PRŚ za 2010 r. z wyj. płatności PRŚ 6.4. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia były nieprawidłowości stwierdzone w wyniku kontroli na miejscu, a zwłaszcza zawyżenia powierzchni uprawnionej do płatności. Podstawą prawną decyzji był art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64, poz. 427 z późn. zm.), art. 16 ust. 1, ust. 2, ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.Urz. DE L 368, z 23.12.2006, str. 74, z późn. zm), art. 39 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str.1 , z późn. zm), § 6 ., § 7., § 10 pkt. 2, § 26, § 27 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm), art. 57 ust. 3, rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1, ze zm.), rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm oraz wymogów (Dz. U. Nr 46, poz. 306 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz.1071, z późn. zm.). W dniu 14.03.2011 r. do w/w Biura Powiatowego Agencji wpłynęło odwołanie J. P. od wspomnianej decyzji. Podniósł w nim m.in., że w/w decyzja jest krzywdząca i nie odzwierciedla faktycznego stanu działek zadeklarowanych do płatności. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał opisaną na wstępie decyzję. Zaznaczył, że najważniejsze dla przedmiotowej sprawy okoliczności faktyczne ustalono w wyniku kontroli przeprowadzonej metodą inspekcji terenowej. Powołując się na art. 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. (Dz. U. WE L 368 z 23.12.2006, str. 74 z późn. zm.) organ wskazał, że kontrola tego rodzaju ma na celu - w przypadku płatności PRŚ - skuteczne zweryfikowanie zgodności danych przedstawionych we wniosku, którego będzie dotyczyć, ze stanem faktycznym. Z uwagi na swoją specyfikę, kontrola na miejscu (lub przy pomocy teledetekcji) ma w praktyce rozstrzygające znaczenie dla ustalenia, jak w rzeczywistości przedstawia się wypełnianie przez producenta wymogów wsparcia, o jakie się w danej sprawie ubiega. Wynika to w szczególności z wymienionych m.in. w art. 29 i 30 w/w rozporządzenia wymagań, dotyczących dokładności i wiarygodności pomiarów wykonywanych podczas takich kontroli. Odnosząc powyższe do gospodarstwa skarżącego, skontrolowanego w dniu 17-09-2010 r. metodą inspekcji terenowej organ wyjaśnił, że kontrola polegała na określeniu charakterystyk obszarów objętych wnioskiem strony, w związku z wymogami płatności, do jakich te tereny zostały zgłoszone. O kontroli skarżący został powiadomiony, a czynności sprawdzające w jej ramach przeprowadzili dysponujący odpowiednimi upoważnieniami pracownicy Biura Kontroli na Miejscu OR ARiMR. Opisując szczegółowo kontrolę, organ podał, że czynności kontroli polegały m.in. na ustaleniu granic i powierzchni zadeklarowanych przez stronę działek rolnych, zweryfikowaniu grup upraw wskazanych przez stronę na tych działkach i stwierdzeniu stanu tych działek, co dot. m.in. tego, czy ich powierzchnie były w dobrej kulturze rolnej. Lokalizacja w terenie obszarów zadeklarowanych do płatności odbyła się na podstawie danych dot. działek ewidencyjnych (położenie geograficzne, granice i wielkość), na których strona umiejscowiła w swym wniosku poszczególne działki rolne. Pomiary powierzchni uprawnionych do płatności zostały dokonane przy pomocy odbiorników nawigacji satelitarnej (GPS) i innych metod, umożliwiających odpowiednio dokładne obliczenia dot. obwodu i powierzchni kontrolowanego terenu. Ostateczne wyniki tych pomiarów zostały podane z uwzględnieniem tolerancji, której zakres jest uzależniony od wielkości i kształtu mierzonego obszaru oraz charakterystyk urządzeń, którymi wykonano te pomiary. Rezultaty kontroli utrwalono w protokole nr [...] i materiale fotograficznym. W/w protokół wskazuje m.in., że kontrolowany producent rolny był obecny podczas przeprowadzanej u niego kontroli. Protokół pokontrolny został przekazany skarżącemu bezpośrednio po jego zakończeniu. Wyniki w/w kontroli wskazywały, że powierzchnia uprawniona za 2010 r. do płatności PRŚ 2.3 i 2.10 oraz 2.9, 2.1 była mniejsza niż powierzchnia, którą skarżący zadeklarował we wniosku o przyznanie w/w płatności. Zawyżenia powierzchni uprawnionej do płatności PRŚ 2.1 stwierdzono w przypadku działki rolnej l (pow. deklarowana 1,98 ha). Zawyżenia dot. płatności PRŚ 2.9 wykryto odnośnie działki C (zadekl. 0,1 ha). Zawyżenia dot. płatności PRŚ 2.3 dot. działek G (0,1 ha) i H (0,18 ha). Zawyżenia dot. płatności PRŚ 2.10 wykryto w przypadku działek B (0,15 ha), D (0,04 ha). Wynikało to z wykrycia na w/w terenie zakrzaczeń i zachwaszczeń (wschodnia cz. działki l, działka G oraz H), błędnego oszacowania pow. związanego z zaniżeniem pow. działek sąsiednich (działka C), braku rośliny zadeklarowanej przez stronę (B, D). Zakwestionowane obszary (stanowiące 0,07 ha działki rolnej B, 0,18 ha działki D, całość działek G, H, C, 1,03 ha działki l), zostały wykluczone z wniosku strony i potraktowane jako zawyżenia powierzchni uprawnionych do w/w płatności. Ostateczne szacunki powierzchni uprawnionych do płatności uwzględniały zaniżenia tych powierzchni stwierdzone w przypadku działek rolnych F oraz A. Kontrolujący nie stwierdzili również dokumentów potwierdzających wywóz śmieci i nieczystości płynnych oraz braki dat obsady na działkach rolnych C i E. W przypadku działki rolnej D stwierdzono 75 krzewów winorośli co oznaczało spełnienie norm obsady (wymagany poziom to 1800 krzewów na 1 ha, a więc na zadeklarowanym obszarze powinno być ok. 350) tylko na obszarze ok. 0,04-0,05 ha. W przypadku działki rolnej Ć (malina) oraz E (jabłoń domowa) w momencie kontroli stwierdzono wręcz, że skarżący po prostu usunął krzewy i drzewka. Fotografie nr 1 i 1' wskazują że na działce rolnej B truskawki faktycznie nie zajmowały całej jej powierzchni. Mniejszą część tej działki (ok. 0,07 ha) zajmowały maliny i trawy. W przypadku działki rolnej G fot. o nr 5, 5' i 5" ukazują poważne zaniedbanie dobrej kultury rolnej na tej działce. Chodzi tu o wieloletnie chwasty i niewykoszoną trawę. Taka sama sytuacja dotyczy działki rolnej H, co widać na zdjęciach 7, 7' i 6'. W przypadku działki rolnej l trawę stwierdzono jedynie na mniej więcej połowie jej obszaru. Fot. nr 4 wskazuje, że cała wschodnia część tej działki jest w praktyce nieużytkiem a przynajmniej obszarem niekwalifikującym się do płatności z uwagi na zakrzaczenia i zachwaszczenie. Fot. nr 2, 2' i 2" wskazują z kolei wyjątkowo mały areał winorośli z działki rolnej D. Organ, odwołując się do argumentacji odwołania, że sytuacja stwierdzona na działkach C, D, E, G była efektem podtopień (okoliczności nadzwyczajnych), które nastąpiły po kontroli wykonanej w gospodarstwie strony przez jednostkę certyfikującą i które powinny zostać uwzględnione przy ocenie stanu w/w obszarów - nie podzielając tego stanowiska, wskazał, że w przypadku wystąpienia okoliczności mających charakter nadzwyczajny (jak np. podtopienia), skarżący dysponował możliwością ich zgłoszenia ARiMR i uniknięcia wynikających z tych okoliczności ewentualnych negatywnych konsekwencji dot. wnioskowanych płatności. Kwestie związane z siłą wyższą (nadzwyczajnymi okolicznościami) w odniesieniu do płatności, o jakie ubiegał się skarżący , regulują przede wszystkim przepisy § 1 pkt 8 i § 35 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r., Nr 33, poz. 262 z późn. zm.) oraz art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. (Dz. Urz. WE L 368 z 23.12.2006, str. 15 z późn. zm.). Zgodnie z w/w regulacjami przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności powinny być zgłaszane przez rolnika lub przez upoważnioną przez niego osobę na piśmie właściwemu organowi, wraz z odpowiednimi dowodami, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać w/w zgłoszenia i odpowiednio je potwierdzić. Organy ARiMR nie dysponują informacjami wskazującymi na przekazanie w/w zgłoszenia strony do Agencji. W związku z powyższym organ II instancji nie mógł uwzględnić ewentualnych niezawinionych przez skarżącego przyczyn związanych z siłą wyższą, które negatywnie wpłynęły na stan w/w działek. W/w okoliczności oznaczały brak możliwości przyznania skarżącemu płatności w żądanej wysokości. Wynika to w szczególności z § 2 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia dot. płatności PRŚ za 2009 r. Jak wyjaśnił dalej organ, efekty czynności wyjaśniających przeprowadzonych w niniejszej sprawie, nie pozwalały na uznanie, że w przypadku zakwestionowanych obszarów były to tereny faktycznie użytkowane rolniczo zgodnie z normami i wymogami przez cały rok, za który starano się do tych obszarów o w/w płatności, do powierzchni wskazanej we wniosku strony. Skarżący nie dochował bowiem podstawowych wymogów związanych z płatnościami, o jakie starano się w przedmiotowej sprawie. Analiza sprawy wskazuje, że deklarując powierzchnie do płatności na w/w działkach rolnych skarżący nie uwzględnił terenów, które nie są uprawnione do zadeklarowanych płatności, przeszacowała powierzchnie rzeczywiście użytkowane rolniczo, bądź zadeklarowała do płatności tereny znajdujące poza działkami ewidencyjnymi wymienionymi w swoim wniosku. Jak dalej wskazał organ, stwierdzone w sprawie skarżącego nieprawidłowości miały również charakter naruszeń zapisów § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. z 2010 r., Nr 39, póz. 211 z późn. zm.). Zgodnie z § 1 w/w rozporządzenia za grunt utrzymywany zgodnie z normami uznaje się grunty orne, na których jest prowadzona uprawa roślin lub ugorowanie albo łąki i pastwiska, których okrywa roślinna jest koszona i usuwana co najmniej raz w roku, lub są na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw. Tereny zakwestionowane w niniejszej sprawie niewątpliwie nie są w ocenie organu terenami rolniczymi (gruntami ornymi, łąkami lub pastwiskami), utrzymywanymi zgodnie z normami i wymogami, do których przysługują w/w płatności. W przypadku nieprawidłowości dot. nieczystości płynnych naruszenie dot. również § 2 ust. 1 pkt 3 i 4 w/w rozporządzenia dot. płatności PRŚ. W/w przepisy uzależniają uzyskanie płatności PRŚ m.in. od przestrzegania przez ubiegających się o wsparcie tzw. wymogów wzajemnej zgodności. Konieczność stosowania się do nich wynika m.in. z brzmienia art. 50a ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 dnia 20 września 2005 r. (Dz. U. WE L 277 z 21.10.2005, str. 1 z późn. zm.), art. 20 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. (Dz. U. WE L 368 z 23.12.2006 r., str. 74 z późn. zm.) oraz art. 5 i 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16 z późn. zm.). W niniejszej sprawie naruszenie dotyczyło wymogu zapisanego w załączniku 2, tab. IV, pkt 1 do rozporządzenia dot. płatności PRŚ, ppkt 3, pkt A załącznika II do rozporządzenia nr 73/2009 oraz art. 8 dyrektywy Rady (WE) nr 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. (Dz. U. WE L 181 z 4.7.1986 r., str. 6 z późn. zm.). Zgodnie z w/w regulacjami ścieki bytowe nie mogą być odprowadzane bezpośrednio do wód powierzchniowych lub do ziemi. Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r., Nr 236, poz. 2008 z późn. zm.) w zakresie pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych "obowiązani są do udokumentowania, w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenia za takie usługi". W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono, aby skarżący dysponował takimi dokumentami w czasie kontroli. Zgodnie z art. 70 ust. 6-8, art. 71 i 72 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. (Dz. U. WE L 316 z 2.12.2009 r, str. 65 z późn. zm.) oznaczało to zmniejszenie o 1 % płatności przyznanych skarżącemu. W przypadku nieprawidłowości dot. braku wymaganej obsady (działki C, E, D) naruszenie dot. § 2 ust. 1 pkt 4 w/w rozporządzenia dot. płatności PRŚ oraz załącznika 3, cz. II pkt b, gdzie wskazano minimalne wymogi dot. obsady drzew i krzewów w ramach wariantów 2.9, 2.10, 2.11 i 2.12 (analogiczne wartości ujęto w zał. nr 8 do w/w rozporządzenia). Konsekwencje stwierdzonego w niniejszej sprawie braku minimalnej obsady reguluje, jak wskazał dalej organ, załącznik nr 7 do rozporządzenia dot. płatności PRŚ. Według tej regulacji brak w/w obsady oznacza odmowę całości płatności związanych z obsadą (zmniejszeni o 100%), co w tym wypadku dot. płatności PRŚ w ramach wariantu 2.9 i 2.10. Konsekwencje stwierdzonego w niniejszej sprawie zawyżenia powierzchni uprawnionej do płatności PRŚ 2.1 i 2.3 reguluje art. 16 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. (Dz. Urz. WE L 368 z 23.12.2006, str. 74 z późn. zm.). Według tej regulacji, jeśli różnica między obszarem zadeklarowanym a obszarem faktycznie uprawnionym do płatności przekracza 50% pow. stwierdzonej, to za przedmiotowy rok nie przyznaje się żadnej pomocy. Ponadto rolnik jest wykluczany z otrzymywania pomocy w wysokości równej kwocie przysługującej do powierzchni stanowiącej różnicę, między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym (tj. uznanym za uprawniony do płatności). W/w dodatkowe wykluczenia dotyczą kolejnych trzech lat kalendarzowych, następujących po roku wykrycia nieprawidłowości. W wyniku czynności kontrolnych stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności PRŚ 2.1 wynosi w przedmiotowej sprawie 1,16 ha. Pierwotnie zadeklarowano do tych dopłat 2,10 ha. Łączne zawyżenie powierzchni zadeklarowanej pierwotnie wyniosło w stosunku do powierzchni faktycznie uprawnionej do w/w płatności 81%. W przypadku wariantu 2.3 do płatności zadeklarowano pow. 0,28 ha, a stwierdzono 0,00 ha. Nie stwierdzono, aby był to wynik celowego działania producenta. Ponieważ zawyżenie przekroczyło 50%, to zgodnie z zapisem art. 16 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006, konsekwencją tego była odmowa płatności PRŚ 2.1 i 2.3 za rok, na który wnioskowano o wsparcie tego rodzaju. Na skarżącego została także nałożona kara finansowa (wielkość zawyżenia w ha x stawka PRŚ 2.1 i 2.3 za 1 ha), która będzie potrącana z płatności, jakie ewentualnie zostaną rolnikowi przyznane w kolejnych trzech latach kalendarzowych, następujących po roku wykrycia nieprawidłowości. Organ wyjaśnił dalej, że konsekwencje stwierdzonego w niniejszej sprawie zawyżenia powierzchni uprawnionej do płatności PRŚ 2.10 reguluje art. 16 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. (Dz. Urz. WE L 368 z 23.12.2006, str. 74 z późn. zm.). Według tej regulacji, jeśli różnica między obszarem zadeklarowanym a obszarem faktycznie uprawnionym do płatności przekracza 3%, lecz nie więcej niż 20% pow. stwierdzonej, to kwota, jaka ma być przyznana w ramach programu dopłat za jeden obszar do powierzchni uprawnionej, jest pomniejszana w przedmiotowym roku o dwukrotną wykrytą różnicę między w/w obszarem zadeklarowanym i uprawnionym. W wyniku czynności kontrolnych stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności PRŚ 2.10 wynosi w przedmiotowej sprawie 0,54 ha. Pierwotnie zadeklarowano do tych dopłat 0,66 ha. Nie stwierdzono, aby był to wynik celowego działania producenta. Ponieważ zawyżenie było większe niż 3%, ale nie przekroczyło 20%, to zgodnie z zapisem art. 16 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006, konsekwencją tego było pomniejszenie płatności przysługującej do powierzchni stwierdzonej o kwotę, jaka przysługiwała w ramach tych płatności do dwukrotności zawyżenia w ha. Z uwagi na brak wymaganej obsady płatności te zostały jednak odmówione. Na koniec organ zauważył, że do momentu wydania niniejszej decyzji skarżący nie przedłożył jednak żadnych materiałów mogących jednoznacznie podważyć ustalenia poczynione przez organ l instancji. Powyższa decyzja została zaskarżona przez J. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zwrócił się w skardze o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej oparcie się na innym protokole niż ten, który spisano podczas kontroli i który podpisał skarżący oraz te, który skarżący miał w posiadaniu, oparcie się na innym materiale zdjęciowym niż dostępny z kontroli, oparcie na protokole dot. Spełnienia wymogów wzajemnej zgodności, który został przekazany skarżącemu 10 miesięcy po wykonaniu kontroli, powoływanie się w protokole na rzekoma nieobecność skarżącego podczas kontroli i brak uwzględnienia w/w okoliczności faktycznych w decyzjach dot. skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 04.07.2012r. skarżący wyjaśnił, że odnośnie działki rolnej A kontrola, która miała miejsce w 2011r. potwierdziła powierzchnie deklarowaną wynosząca 0,12 ha dodał, że znajdujące się w aktach administracyjnych zdjęcia wykonane w czasie kontroli z 17.09.2010r. nie są zdjęciami które faktycznie wykonano. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że powody korygowania polegały na tym, że numery zdjęć zamieszczone w protokole nie odpowiadały rzeczywistym numerom zdjęć działek, a także w czasie korekty uzupełniono informacje na temat osoby, która sporządziła plan rolno-środowiskowy. Dodał też, że na miejscu w czasie kontroli spisywane są niezbędne informacje, spisywane są pomiary i robione zdjęcia, natomiast w biurze uzupełniany jest protokół o inne szczegółowe informacje np. kody, obliczenia matematyczne i wskaźniki obniżeń. Skarżący złożył na rozprawie dodatkowo wniosek, by wstrzymać wykonanie decyzji pierwszej instancji i wypłatę środków zgodnie z pierwotna decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.Dz. U. z 2012r., poz. 270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy wskazanej jako pierwsza Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga jest niezasadna, a zaskarżona decyzja wydana została zgodnie obowiązującymi przepisami prawa. Przedmiot sporu w niniejszej sprawie dotyczy ustalenia okoliczności faktycznych sprawy, a będący podstawą rozstrzygnięcia stan prawny jest wynikiem poczynionych ustaleń faktycznych. Biorąc pod uwagę, że zarzuty skargi sprowadzają się do kwestionowania ustaleń faktycznych w sprawie, czyli naruszenia przepisów postępowania, należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art.3 ust.1 ustawy z dnia 27 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zwanej dalej ustawą, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art.1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art.3 ust.2 ustawy w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności...organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art.81 kpa nie stosuje się. Natomiast w myśl art.3 ust.3 ustawy strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust.2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Powołany art. 3 ustawy wprowadza zatem istotne modyfikacje zasad procedowania w stosunku do reguł przewidzianych w kpa, czyli w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. Modyfikacje te osłabiają pozycję procesową stron postępowania. Dokonując oceny ustalonego przez organy stanu faktycznego w sprawie należy zwrócić uwagę, że złożony przez skarżącego w dniu 17 maja 2010r. wniosek dotyczył przyznania: płatności bezpośredniej, płatności rolnośrodowiskowej, pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Tym samym przeprowadzona w gospodarstwie skarżącego kontrola w dniu 17 września 2010r., o której skarżący został zawiadomiony telefonicznie i w której uczestniczył miała na celu zbadanie i ustalenie okoliczności faktycznych dotyczących wszystkich trzech form wsparcia o które ubiegał się skarżący, czyli przeprowadzana była dla potrzeb trzech spraw administracyjnych. W czasie tej kontroli sprawdzano, czy skarżący wywiązuje się z wymogów związanych z płatnościami rolnośrodowiskowymi (protokół nr [...]) , drugą kontrolowaną kwestią były wymogi związane z płatnościami obszarowymi i dotyczącymi gospodarowania na obszarach górskich (ONW) ( protokół nr [...]), trzecie kontrolowane zagadnienie dotyczyło spełnienia przez stronę wymogów wzajemnej zgodności ( dobrej kultury rolnej) dotyczyło wszystkich płatności o które ubiegał się skarżący (protokół nr [...]). W czasie kontroli w dniu 17 września 2010r.: ustalono granice i powierzchnie zadeklarowanych przez skarżącego działek, weryfikowano wskazane przez skarżącego grupy upraw na tych działkach, sprawdzano czy działki utrzymane są w dobrej kulturze rolnej. W czasie tej kontroli pomiary wykonano między innymi przy pomocy urządzeń nawigacji satelitarnej (GPS), jak również wyniki tej kontroli utrwalono w materiale fotograficznym. Skarżący obecny w czasie tej kontroli podpisał wszystkie protokoły, które zostały sporządzone na miejscu i nie zgłaszał do nich uwag. Następnie organ dokonał korekty sporządzonych raportów tzn uzupełnił je m.in. o wykonane obliczenia, podanie nazwiska osoby sporządzającej plan rolnośrodowiskowy, jak również jednym z powodów dokonania korekty była niezgodność w oznaczeniu wykonanych zdjęć pomiędzy zapisem w protokole, a oznaczeniem zdjęć w pamięci aparatu. Protokoły po przeprowadzonej korekcie pismem z dnia 27 października 2010r. zostały wysłane do skarżącego celem ich podpisania i zapoznania się z ustaleniami. W piśmie tym poinformowano skarżącego o możliwości wniesienia pisemnych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w raporcie z czynności kontrolnych w terminie7 dni od otrzymania, lub podpisania raportu i odesłania do organu. Poinformowano również, że nie przekazanie podpisanego raportu, albo zastrzeżeń uważa się za odmowę podpisania raportu. Pismem z dnia 30 listopada 2010r. organ ponownie zwrócił się do skarżącego o odesłanie podpisanego raportu. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 1 grudnia 2010r. poinformował, że przesyła popisany raport, równocześnie poinformował, że nie odesłanie w terminie spowodowane było jego wyjazdem służbowym, a nie odmową podpisania raportu. Zwrócił również uwagę, że zgodnie z " Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi ( Dz.U. Nr 168 poz.1181p.11) raport powinien być przesłany w terminie 14 dni po czynnościach kontrolnych". Podał również, iż z uwagi że nastąpiła dodatkowa korekta raportu musiał przy konsultacji z doradcą rolno-środowiskowym zapoznać się z szczegółowo z korygowanymi pozycjami. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest płatność rolnośrodowiskowa. W ramach której skarżący realizował: Pakiet 2 rolnictwo ekologiczne; wariant 2.1 uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) deklarowana powierzchnia 2,10 ha (realizowane na działce rolnej F uprawa mieszanka roślin motylkowych pow. 0.12 ha, działka rolna I trawa na GO pow. 1,98 ha ) wariant 2.3 trwałe użytki zielone ( z certyfikatem zgodności) deklarowana powierzchnia 0,28 ha ( realizowane na działce rolnej G łąka trwała pow.0,10 , działka rolna H łąka trwała pow.0,18 ) , wariant 2.9 uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności) deklarowana powierzchnia 0,10 ha ( realizowane na działce rolnej C uprawa malina 0,10 ha ) wariant 2.10 uprawy sadownicze i jagodowe ( w okresie przestawienia) deklarowana 0,66 ha. ( realizowane na działkach rolnych A uprawa jabłoń domowa, pow.0,12 ha, działka rolna B uprawa truskawka pow.0,22 ha, działka rolna D uprawa winorośl pow. 0,22 ha, działka rolna E jabłoń domowa o,10 ha). Pakiet 6 zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie; wariant 6.4 sady tradycyjne 0,12 ha. ( realizowane na działce rolnej A jabłoń domowa pow. 0,12 ha). W dniu [...] 2011r. organ I instancji wydał decyzję o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości z sankcjami wieloletnimi. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ustalenia faktyczne poczynione zostały na podstawie protokołów z kontroli nr [...], nr [...], nr [...], wszystkie protokoły znajdują się w aktach administracyjnych, a organ II instancji, po rozpatrzeniu odwołania J. P., który dopiero w odwołaniu zaczął kwestionować wyniki przeprowadzonej kontroli, decyzją z dnia 22 czerwca 2011r. utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. Z ustalonego przez organy stanu faktycznego wynika, że spełnione zostały przesłanki tylko co do pakietu 6 wariant 6.4 sady tradycyjne 0,12 ha realizowane na działce rolnej A ( jabłoń domowa ), w czasie kontroli ustalono, że powierzchnia działki rolnej A wynosi 0,18 ha. Natomiast pozostałe działki rolne nie spełniały wymagań do przyznania płatności rolnośrodowiskowej (protokół nr [...]). Jeśli chodzi o pakiet nr 2 rolnictwo ekologiczne stwierdzono: wariant 2.1 uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) deklarowana powierzchnia 2,10 ha (realizowane na działce rolnej F uprawa mieszanka roślin motylkowych pow. 0.12 ha, działka rolna I trawa na GO pow. 1,98 ha) w wyniku kontroli stwierdzono , że powierzchnia działki rolnej F wynosi 0,21 ha ( kod DR 13 -) , natomiast powierzchnia działki rolnej I wynosi 0,95 ha (kod DR 13 + ). Odnośnie działki rolnej I stwierdzono trawę na pow.0,95 ha, pozostały obszar stanowi nieużytki ( protokół nr [...] , nr 4 zdjęcia ). Nie zasadne jest zatem podnoszone w odwołaniu, że rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm , dopuszcza w § 4 występowanie na gruntach rolnych 50 sztuk drzew na 1 ha. Przede wszystkim należy wskazać, że powołany przepis dopuszcza, że grunty rolne "mogą być porośnięte pojedynczymi drzewami i krzewami, jeżeli drzewa te i krzewy nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ich liczba nie przekracza 50 sztuk na hektar". Stwierdzona w czasie kontroli powierzchnia działki rolnej I 0,95 ha wynika stąd, iż na pozostałej części deklarowanej działki znajdują się nieużytki, a nie drzewa i krzewy o których mowa w powołanym § 4. Między innymi zdjęcie nr 4 przedstawiające działkę rolną I potwierdza, że nie mamy do czynienia z pojedynczymi drzewami lub krzewami, które nie wpływają na prowadzona na tych gruntach produkcje rośliną, lecz zarośniętą krzewami, chwastami, krzakami działką. Odnośnie wariantu 2.3 trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) deklarowana powierzchnia 0,28 ha (realizowane na działce rolnej G łąka trwała pow.0,10 , działka rolna H łąka trwała pow.0,18 ). W wyniku kontroli stwierdzono, że na obu działkach znajdują się wieloletnie chwasty, niekoszona trwa, nadto na działce H znajduje się jeszcze droga, zastosowano kod DR 18 ( protokół nr [...], zdjęcia nr 5, 5΄, 5΄΄, 7 ). W odwołaniu od decyzji skarżący przyznał, że działka rolna G jest niekoszona podając, że z uwagi na deszczowy rok nie było możliwe terminowe wykoszenie trawy. Znajdujące się w aktach zdjęcia obu działek wskazują, że nie znajduje się na nich łąka trwała, ale wieloletnie chwasty, trawy, krzewy. Odnośnie wariantu 2.9 uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności) deklarowana powierzchnia 0,10 ha ( realizowane na działce rolnej C uprawa malina 0,10 ha ) , stwierdzono w czasie kontroli usunięcie krzewów malin natomiast na działce znajduje się trawa ( protokół nr [...]). Odnośnie wariantu 2.10 uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawienia) deklarowana 0,66 ha. (realizowane na działkach rolnych A uprawa jabłoń domowa, pow.0,12 ha, działka rolna B uprawa truskawka pow.0,22 ha, działka rolna D uprawa winorośl pow. 0,22 ha, działka rolna E jabłoń domowa 0,10 ha). W czasie kontroli stwierdzono, na działce rolnej E usunięto drzewa jabłoni i na działce znajduje się trawa. Odnośnie działki rolnej D stwierdzono w czasie kontroli, że na działce rośnie 75 sztuk winorośli, co odpowiada 0,04 ha podczas gdy dla zadeklarowanej powierzchni powinno być 350 sztuk. Zastosowano kod DR4 , czyli stwierdzono, że powierzchnia działki rolnej jest mniejsza niż 0,1 ha. (protokół nr [...], zdjęcia 2, 2 ̀, ) . W odwołaniu od decyzji skarżący przyznał, że znaczna część winorośli uległa zniszczeniu, albowiem okazała się nieodporna na choroby grzybowe, które wystąpiły w trakcie ulewnych deszczów, podniósł iż nie wie skąd tak duża różnica w pomiarach tej działki, albowiem jej wielkość została przyjęta wg pomiarów metrycznych. W tych okolicznościach powierzchnia działki rolnej E ustalona została w oparciu liczbę nasadzeń, czyli stwierdzonych 75 sztuk winorośli. Jeśli zaś chodzi o działki rolne A i B w czasie kontroli ustalono dla działki A jabłoń domowa powierzchnię 0,18 ha, a dla działki B uprawa truskawki 0,15 ha (powierzchnię ta ustalono uwzględniając obsadę czyli 3900 sztuk ) a na pozostałej części działki maliny i trawy ( protokół nr [...] zdjęcia 1, 2, 2̀̀) . W odwołaniu odnośnie działek rolnych A i B skarżący podnosi, że łaczna deklarowana powierzchnia tych działek wynosiła 0,34 ha, a w wyniku kontroli ustalono, że łączna powierzchnia działek A i B wynosi 0,33 ha co zdaniem skarżącego stanowi dopuszczalną granicę błędu tj poniżej 3%. Należy jednak zwrócić uwagę, że w ramach tego wariantu deklarowane były nie tylko działki rolne A i B, ale również działki rolne D i E, stąd też ustając relacje pomiędzy powierzchnią deklarowaną, a stwierdzoną należy brać pod uwagę wszystkie działki rolne zgłoszone w ramach wariantu 2.10. wówczas różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną wynosi 22,22 %. Przeprowadzona przez Sąd kontrola stanu faktycznego ustalonego przez organy w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej wskazuje, że stan faktyczny sprawy został ustalony poprawnie. Skarżący jak wskazywano wyżej w większość tych ustaleń nie neguje, natomiast podaje, że powodem takiego stanu rzeczy były niekorzystne warunki pogodowe w 2010r., jednak wcześniej nie zgłaszał do organu takich okoliczności, również na etapie kontroli nie zgłaszał zastrzeżeń do wyników kontroli , dopiero w odwołaniu od decyzji organu I instancji zaczyna kwestionować wyniki kontroli. Kwestia zawiadomienia skarżącego o kontroli w gospodarstwie w dniu 17 września 2010r. i jego obecność w czasie kontroli jest bezsporna i niekwestionowana przez organ, nie było zatem potrzeby prowadzenia dowodów na tą okoliczność. Niezasadny jest również argument skarżącego o braku nieprawidłowości w jego gospodarstwie w zakresie płatności rolnośrodowiskowej, który wywodzi z faktu , że dokonująca kontroli w dniu 22 maja 2010r. jednostka certyfikująca COBICO nie stwierdziła żadnych zaniedbań i uchybień. Trzeba bowiem zaznaczyć, że kontrola jednostki certyfikującej przeprowadzana na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 2009r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. 2009. 116.975) ma inny zakres i charakter. Zgodnie z art.7 ust. 1. ustawy, Jednostki certyfikujące działają w zakresie udzielonego im upoważnienia, w tym prowadzą kontrolę w ramach systemu kontroli, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 834/2007, na zasadach i w sposób określony na podstawie tego artykułu i w przepisach wydanych na podstawie tego artykułu. Powołane rozporządzenie to Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91. Natomiast zakresem kontroli jednostki certyfikującej nie są objęte kwestie dotyczące spełnienia przesłanek do otrzymania płatności rolnośrodowiskowej, są to bowiem dwa odrębne zagadnienia. Nie każdy kto prowadzi produkcję ekologiczną ubiega się o uzyskanie płatności rolnośrodowiskowej stanowiącej jedną z form wsparcia w ramach problematyki Rozwoju Obszarów Wiejskich. Mając na uwadze prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy, organ poprawnie zastosował obowiązujące w tej materii przepisy tj art. 20 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz. 427) .), art. 16 ust. 1, ust. 2, ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.Urz. DE L 368, z 23.12.2006, str. 74, z późn. zm), art. 39 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str.1 , z późn. zm), § 6 ., § 7., § 10 pkt. 2, § 26, § 27 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, póz. 262 ze zm), art. 57 ust. 3, rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1, ze zm.), rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm oraz wymogów (Dz. U. Nr 46, poz. 306 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz.1071, z późn. zm.). Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnia skargę jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, wobec nie stwierdzenia naruszenia prawa o jakim mowa w art.145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art.151 ustawy skargę oddalił.