III SA/Kr 1021/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2017 r. skargi R. K. na decyzję Wojewody z dnia 19 lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę R. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 19 lipca 2017 r. w przedmiocie wymeldowania. Pismem z dnia 12 września 2017 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dnia od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, pod rygorem odrzucenia skargi. Wyjaśniono, że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W odpowiedzi na powyższe skarżący nadesłał pismo opatrzone datą 21 września 2017 r., którego treść nie jest tożsama z treścią uprzednio złożonej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący wykonując zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 6 września 2017 r., nadesłał pismo opatrzone datą 21 września 2017 r., jednakże treść tego pisma nie koresponduje z treścią pierwotnej skargi opatrzonej datą 3 sierpnia 2017 r. Pismo swą treścią nie odzwierciedla wiernie treści oryginału skargi, a więc jest niezgodne z pierwotnym brzmieniem skargi i w istocie nie stanowi jej odpisu. Prawidłowym wykonaniem zarządzenia byłoby odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma, bez względu na to, czy byłby to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument. Tymczasem nadesłane przez skarżącego, w uzupełnieniu braków formalnych skargi, pismo nie oddające tożsamej treści co skarga, nie może być uznane za prawidłowe wykonanie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Stosownie bowiem do treści art. 47 ww. ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Odpisem pisma procesowego jest każdy jego egzemplarz zgodny z oryginałem. Istotą odpisu, jak przyjmuje się w doktrynie i praktyce, jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma, bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument. Ratio legis przepisu art. 47 § 1 powołanej ustawy stanowi, że celem dołączania odpisów do pisma strony jest doręczenie ich dalej stronom, a zatem jak wynika z powyższych rozważań, doręczenie zgodnej z oryginałem treści pisma, w tym przypadku skargi. Nadesłany przez skarżącego odpis skargi nie oddający tożsamej treści co oryginał skargi, nie może być uznany za odpis, a więc nie stanowi prawidłowego uzupełnienia braków formalnych skargi, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.