III SA/Kr 1024/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2010 r. skargi kasacyjnej P. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 1024/09 w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2009r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 6 sierpnia 2009r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, wydaną z upoważnienia Wójta Gminy, z dnia [...] 2009r. Nr [...] o odmowie przyznania P. J. pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego specjalnego. P. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 listopada 2009 r. odrzucił skargę uznając, że skarga została złożona po 30 dniowym terminie do jej wniesienia od doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 grudnia 2009 r. wraz z pouczeniem, że na postanowienie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym w sprawach obowiązków podatkowych. Skarżąca złożyła w dniu 5 stycznia 2009 r. skargę kasacyjną od powyższego postanowienia sporządzoną osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art.175 §1 ppsa). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo, jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 §2 ppsa). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych; rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art.175 §3 ppsa). Nie może, więc sporządzić skargi kasacyjnej strona, uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty w przepisie tym wymienione. Skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (art.176 ppsa). Nie jest możliwe uzupełnienie skargi kasacyjnej, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 ppsa. Niedopuszczalną jest skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazany przepis wymienia trzy rodzaje przyczyn uzasadniających odrzucenie skargi kasacyjnej: wniesienie jej po upływie terminu, nie uzupełnienie braków w wyznaczonym terminie, niedopuszczalność skargi kasacyjnej (art. 178 ppsa). Skarga kasacyjna P. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2009 r. odrzucającego skargę, jest niedopuszczalna, ponieważ została sporządzona przez skarżącą osobiście, przy czym skarżąca nie wskazała, że jest osobą uprawnioną na podstawie art. 175 ppsa do jej sporządzenia. Dlatego też, Sąd na podstawie wskazanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.