III SA/Kr 1025/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer WSA Barbara Pasternak (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A w T na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 6 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia Urząd Marszałkowski Województwa odrzucił na etapie oceny formalnej wniosek o dofinansowanie projekt nr [...] "[...]" złożony przez A w T. Od tego rozstrzygnięcia A w T złożyło protest, lecz Zarząd Województwa rozstrzygnięciem z dnia 6 lipca 2010r. znak: [...] nie uwzględnił protestu. Rozstrzygnięcie Zarządu Województwa zostało doręczone A w T 9 lipca 2010r., co wynika z kserokopii potwierdzenia odbioru znajdującej się w aktach sprawy (k. 76). Skarga A w T na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa została wniesiona 26 lipca 2010r. (k. 2). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 września 2010r. sygn. akt l SA/Kr 1240/10 zawiesił postępowanie sądowe, uznając, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wydanego na skutek pytania prawnego przedstawionego przez WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09. Pytanie przedstawione Trybunałowi dotyczyło tego, czy "art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. nr 84, póz. 712), w zakresie, w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i zezwala - w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w związku z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji". Kwestia konstytucyjności przepisów wskazanych przez WSA w Warszawie została rozstrzygnięta przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. akt P 1/11 (Dz. U. nr 279, poz. 1644), którym orzeczono, że: 1) art. 5 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przez to, że dopuszcza uregulowanie praw i obowiązków wnioskodawców w trakcie naboru projektów finansowanych z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji; 3) art. 30c ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. W związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego postępowanie w niniejszej sprawie zostało podjęte postanowieniem z dnia 12 czerwca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że przytoczony wyżej wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie dotyczył kwestii zaskarżalności do sądu administracyjnego orzeczenia wydanego w wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowi, że wnioskodawca po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270). Stosownie do art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie w terminie czternastu dni od dnia otrzymania informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Jak wskazano wyżej, z akt sprawy jednoznacznie wynika, że rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 6 lipca 2010r. znak: [...] zostało doręczone A w T w dniu 9 lipca 2010r. Zatem ostatnim dniem czternastodniowego terminu do wniesienia skargi był dzień 23 lipca 2010r., a więc skarga złożona przez stronę skarżącą 26 lipca 2010r. została wniesiona po terminie określonym w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z przepisem art. 30c. ust. 5 pkt. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju: "Wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia". Skoro więc skarga w niniejszej sprawie wniesiona została po terminie, należało na podstawie art. 30c ust. 5 pkt. 1 ustawy orzec jak w sentencji.